Gisteravond kreeg ik pijn in mijn buik na het horen van Eva Cassidy. Soms ben ik daar op uit. Dan zet ik haar onwaarschijnlijk rake vertolking van
Autumn Leaves op, om het verdrietige verlangen te beleven.
Maar deze keer hoorde ik Eva Cassidy op de radio. Een zeldzaamheid! Tot mijn verbazing blijkt ze in de Top 2000 te staan. Ik hoorde
Fields of Gold in de auto. Thuisgekomen keek ik opgetogen op de site en klikte op
Verhalen bij deze plaat.Ik verwachtte een verhaal om warm van te worden, zoals zovele van die mooie herinneringen. Maar.. ja,
lees zelf maar.