Hoe is het om te schreeuwen, te brullen en uit alle macht om je heen te slaan en te trappen, maar niemand merkt je op? Je bent opgesloten in een lichaam dat nog geen spiertje verrekt als je van binnen zo'n kabaal maakt. Of erger nog: je lichaam gaat zijn eigen gang en heeft nìks meer met jou te maken. Het knippert nog met je ogen, eet en drinkt als iets de lippen raakt - maar dr is geen enkel contact tussen dat lichaam en jou. Geen mogelijkheid om de buitenwereld te laten merken: ik bèn er nog!!! En deze hel duurt niet een paar minuten of een paar uur. Hij keert elke dag terug, jaar na jaar en God weet hoe lang nog.
Ik heb één keer in mijn leven, lang geleden toen ik een kind was, een korte maar angstige ervaring gehad. Ik werd wakker maar mijn lichaam was dat niet. Ik kon mijn ogen niet openen, mijn ademhaling niet veranderen, geen spiertje bewegen. Ik raakte volledig in paniek. Uiteindelijk viel ik in slaap en ik werd daarna
gewoon weer wakker. Lange tijd was ik bang dat het zou terugkeren, maar dat is nooit gebeurd.
Wat is bewustzijn? Ik
lees vanochtend in de krant:
Coma-patiënt bewust van omgeving
AMSTERDAM - Een 23-jarige Britse vrouw die in vegetatieve toestand verkeert, heeft in een hersenscanner normaal gereageerd op mondelinge opdrachten. Dat melden Britse en Belgische onderzoekers vandaag in het wetenschappelijk tijdschrift Science.
Na een verkeersongeval heeft de vrouw slechts onbewuste reflexen, en geeft verder geen enkele reactie op haar omgeving, noch enige blijk van bewustzijn of basale emoties. Toch werden bij deze patiënte de ‘juiste’ hersengebieden actief na de verzoeken ‘beeld je eens in dat je tennist’ of ‘loop in gedachten door de kamers van je huis’. De hersen-scans zijn nauwelijks te onderscheiden van die van gezonde proefpersonen die zich dat inbeelden.
Neuropsycholoog Henk Eilander van het revalidatiecentrum Leijpark in Tilburg zet vraagtekens bij het veronderstelde bewustzijn. ‘Echt bewuste patiënten kunnen hun ogen van boven naar beneden bewegen en zo communiceren.’ Bij de Britse is vooral het voorste hersengebied beschadigd, dat belangrijk is voor het bewustzijn. Wie weet, zegt Eilander, functioneren haar hersenen nog redelijk, zonder dat de vrouw zich daarvan bewust is en zonder dat ze kan reflecteren.
  I could not move my face, so I could not show people how scared I was  |
De BBC vertelt
het verhaal van Kate Bainbridge, die hier over kan meepraten (inmiddels wel). Kate lag in coma en kon de buitenwereld met geen mogelijkheid duidelijk maken dat ze nog volledig bewust in haar lichaam woonde. Gelukkig kregen de doktoren iets door dankzij hersenscans. Maar dat kan niet altijd, zo lees ik in de krant:
De meeste vegetatieve of laagbewuste patiënten maken veel ongecontroleerde bewegingen, terwijl je voor een MRI-hersenscan stil moet liggen.
Bovendien zeggen hersenscans misschien niet alles. Zo kunnen hersendode patiënten als ze ontwaken soms precies vertellen wat er aan hun bed is gebeurd.