Thomas en ik gingen vanmiddag vliegtuigen kijken op de Keiheuvel in
Balen. De Belgische en Nederlandse luchtmacht hadden indrukwekkende toestellen neergezet, waar je - onder toezicht uiteraard - ook nog es in mocht kruipen. Er vloog van alles rond ook. Die toestellen mocht je dan natuurlijk niet zelf besturen. Maar het was prachtig om naar te kijken.
Tot het mis ging. Ja echt. Het ging mis met een vliegdemonstratie. We stonden er met onze neus bovenop.
Een oude Fokker maakte prachtige loopings in de lucht. En daarna gleed-ie muisstil naar beneden. Heel dicht over onze hoofden, met uitgeschakelde motoren. Toen ie bijna de grond raakte werden de motoren gestart om snel op te trekken. Verwachtten we. We hoorden wel wat gepruttel. Maar verder bleven de motoren stil.
Is dit een act? Om de spanning op te voeren? Het toestel kon bijna niet lager. En toen deed-ie ook nog eens iets heel vreemds. Hij maakte een duik rècht naar beneden. Maar dr was geen beneden meer..
Het toestel boorde zich recht in de grond. Ongelooflijk..
Iedereen stond aan de grond genageld te kijken. Het vliegtuig was volledig verwrongen. Dit kon de piloot nooit overleefd hebben dacht ik. Hoopte ik ook natuurlijk.
Maar de man schijnt toch nog te leven, heb ik inmiddels begrepen van het VRT Nieuws dat bovenstaande close up van de neus van het toestel
toonde.
Waarom maakte hij op het laatste moment die loodrechte beweging naar beneden? Omstanders dachten dat de piloot andere levens wilde sparen. Hij kon niet naar links of naar rechts. En verder naar voren kon hij ook niet. Hij was aan het einde van de landingsbaan, na een kort strookje groen was er een terrein waar ook mensen stonden. En dus koos de (Nederlandse) piloot voor een (bijna) zekere dood van alleen hemzelf.
Als dat klopt, is dat een heldendaad.