Te zien via
uitzendinggemist.nl:

'Ik ben Ayaan' is een documentaire van de Humanistische Omroep.
Samenstelling en regie: Eveline van Dijck.
Naast een portret waarin o.a. home video's een intieme kant van de politica tonen, onthult de film zaken die op z'n minst frappant genoemd kunnen worden. Bijvoorbeeld het moment in de film wanneer Theodor Holman na een gesprek met Ayaan bij hem thuis recapituleert wat zij hem die avond heeft verteld. De Somalische gemeenschap in Nederland is bezig een proces tegen haar aan te spannen omdat ze zou hebben gelogen over haar naam en geboortedatum toen ze in Nederland kwam. Ayaan heeft die avond ook tegen Theodor gezegd dat dat waar is. En dat ze dat aan Zalm heeft bekend en dat iedereen binnen de VVD dat weet. Toenmalig partijvoorzitter Bas Eenhoorn zoekt op dat moment uit wat er tegen te doen is. Hij heeft hierover ook met de IND contact gehad. Ayaan heeft haar ongerustheid hierover geuit. Het zou namelijk kunnen inhouden dat zij geen lid van de Tweede Kamer zou kunnen worden en nog veel erger: dat zij haar Nederlanderschap kwijt raakt. Het is dan 23 december 2002....
Er zijn maar weinig mensen in Nederland die geen mening hebben over Ayaan Hirsi Ali. In 'Ik ben Ayaan' zien we o.a. aan de hand van home video's een kant van het ex-kamerlid die slechts enkelen van haar kennen. We zien een ontspannen, jonge vrouw met sterke ideeën over de emancipatie van de Islamitische vrouw en vol plannen om Nederland wakker te schudden. We zien ook een vrouw met veel humor en relativeringsvermogen die, zelfs als de bedreigingen al zijn begonnen grappen maakt over haar bewaking. Het is dan ook een komisch gezicht: Ayaan met haar vrienden Theo van Gogh en Hans Teeuwen bij Theodor Holman thuis, lachend, discussiërend, een fles wijn op tafel, en in een hoek een paar enorme kerels aan de fristi.
Bijzonder is om te zien hoe de denkbeelden van Ayaan Hirsi Ali en de manier waarop zij dingen wil bereiken in deze vier jaar niets zijn veranderd. Hoe haar gedrevenheid in al die tijd niets aan kracht heeft ingeboet. En terwijl we allemaal weten hoe het eindigde zien we hoe Ayaan vier jaar terug nog vrij onbekommerd door het leven gaat. Het is wrang om te beseffen dat deze sterke vrouw in vier jaar tijd geworden is tot de vrouw die we afgelopen dinsdag op de persconferentie zagen. Weliswaar nog steeds sterk, ongebroken, met een indrukwekkend verhaal, maar heel alleen. Profetisch blijken dan de woorden van Theodor als het gaat over de gedrevenheid van Ayaan: Ik weet dat dit soort mensen ernstig teleurgesteld gaan worden en op een gegeven moment alleen komen te staan.
Filmmaakster Eveline van Dijck leerde Ayaan in de zomer van 2001 kennen toen zij voor een film over een Somalische vluchtelinge een tolk nodig had. Niemand weet dan nog dat deze jonge vrouw in 2003 in de Tweede Kamer zal komen en dat in 2005 Time Magazine haar uit zal roepen tot één van de 100 invloedrijkste personen ter wereld.
In 2002 leest Van Dijck haar artikel in de Volkskrant onder de kop Durf te botsen. Ze neemt weer contact op met Ayaan en er wordt afgesproken dat ze elkaar met enige regelmaat zullen ontmoeten, waarbij home-video opnamen worden gemaakt om de ontwikkelingen vast te leggen. De eerste afspraak vindt plaats in augustus 2002. Aanvankelijk is het de bedoeling het home video-materiaal te combineren met een lang interview nadat haar eerste kabinetsperiode erop zou zitten. Het loopt anders. Door de overvolle agenda van Ayaan en de intensieve bewaking wordt het onmogelijk verder te filmen. De laatste opnamen worden gemaakt in de werkkamer van Ayaan en bij haar thuis, de dag voor de uitzending van Submission.
Kijken in Realplayer