Posted on Thursday, February 09, 2006 10:02 PM
Robbert van den Broeke was nog geen gevierde beroemdheid. Laat staan de verguisde persoon die hij werd toen-ie was 'ontmaskerd'. Robbert was toen nog gewoon een jongen uit Hoeven. Nouja, gewoon.. Op mijn weblog
schreef ik op 21 juli 2004:
Ben jij een believer, of hebben we hier te doen met een volslagen gek? Ik had net een
gesprek met Robbert gevoerd, dat was al bijzonder. Maar na afloop raakte ik echt geintrigeerd. Hij maakte foto's met mijn eigen digitale camera. En op die foto's waren witte vlekken te zien. Spooky..
Wat zijn die vlekken?
Tranen van God, zei Robbert van den Broeke in het gesprek dat we hadden. Het zijn
tekenen van een hogere wereld dat er meer is en dat we wat liever voor elkaar moeten zijn. Ook de talrijke graancirkels in zijn dorp Hoeven hebben volgens hem deze boodschap.
Dat dat moeilijk is,
liever voor elkaar zijn, daar kan Robbert over mee praten.
De Stichting Skepsis noemt Robbert
een bedrieger. Die lichtbollen, die kan je zo op een foto krijgen door babypoeder in de lucht te strooien, vertelde iemand van Skepsis gisteravond in RTL Boulevard.
Boulevard besteedde aandacht aan Robbert, omdat-ie
bij Rob Bartol had uitgehaald naar Skepsis. "Skepsis jut de hele boel op," zei Robbert. "Ik ben daar boos over. En
boven is ook gewoon boos - dat voel ik.."
Ook Albert Verlinde kreeg een veeg uit de pan. Diens skeptische houding kwam voort uit de drang om te scoren. Verlinde ging voor
het negatieve en de sensatie, omdat dat voor hoge kijkcijfers zorgt.
Zo kende ik Robbert niet. Maarja, hij heeft ook een hoop over zich heen gekregen. In ons gesprek zei hij destijds dat er een boodschap zit achter de graancirkels en de vlekken:
Mensen moeten elkaar meer de hand geven. Mekaar recht in de ogen kijken. En niet zo streven naar materieel geluk, macht en autoriteit.
Maar die houding kon hij deze week niet opbrengen. Geen uitgestoken hand. Integendeel, het was Robberts gekwetste ego dat sprak. En Albert Verlinde sloeg in RTL Boulevard keihard
terug:
- "Haha! Boven is boos!"
- "Brieven en faxen komen blijkbaar niet door bij het medium."
- "Ja, ik heb een zwarte plek op mijn geweten."
- "Robbert is meer een Google-aar dan een goochelaar."
- "Hij is meer medium (op z'n engels uitgesproken) dan een medium."
- "Robbert heeft het nooit voor de kijkcijfers gedaan haha, want dr bleef vrij weinig van over."
Mijn gesprek met Robbert heeft me destijds niet overuigd van Robberts buitengewone krachten. Wat dat betreft werd ik geen
believer. Maar ik geloof wel heel sterk in Robbert zèlf: in zijn oprechtheid. Hij bedondert de boel niet; wat hij vertelt is wat hij zelf heilig gelooft. Misschien heeft hij wel magnetische handen of is er iets anders dat die vlekken veroorzaakt. Ik zou bijna zeggen: God mag het weten. Maar ik geloof niet dat hij met babypoeder knutselt.
Maar hij is niet immuun voor het alom aanwezige verlangen naar aanzien. Als iemand hem naar beneden haalt, keert ook hij zijn andere wang niet toe. En dus staan twee aardige mensen (tenminste, zo kan ik me ook Albert herinneren met wie ik een tijdje heb samengewerkt), nu wild meppend tegenover elkaar.