BLOG

Eindelijk glasvezel

Maduropa — Tue, 13 Mar 2012 07:58:00 GMT

Eindelijk, gisteren is de man van Reggefiber bij ons thuis geweest om te kijken waar het glasvezel kan worden geplaatst. Ik was niet thuis dus belde mijn vrouw mij even op voor mijn voorkeur. In de meterkast waar ook de ADSL-modem hangt lijkt mij de ideale plek. Alles is verder draadloos en zo hoeven we ook niets te breken in de woonkamer. We zijn erg benieuwd wanneer de fiber eindelijk ook tot in onze home komt. Ik zal proberen jullie hiervan op de hoogte te houden, oftewel ik beloof niets.

Infra Rood Fotografie, deel 2.

Maduropa — Mon, 31 Jul 2006 12:07:00 GMT

Een oude webcam heeft het bij mij moeten ontgelden.

De Creative Webcam Go heb ik open gesloopt door eerst alle schroefjes los te draaien, de kop opengewrikt, en de draai-knop om de lens los te halen. Vervolgens kon ik de lens los draaien. Onervaren als ik was heb ik toen vervolgens de lens-elementen zelf ook los gehaald om te kijken of er een apart filtertje in zat voor Infra Rood. Nee, het was een coating. De onderste lens bevatte een coating tegen Infra-rood licht, Voorzichtig heb ik de coating erafgeschraapt, om vervolgens een paar uur bezig te zijn met het weer in elkaar zetten van de elementen op de juiste plaats. Daarbij ben ik zo voorzichtig mogelijk omgegaan met de lenzen, en als er vet-vlekken op zaten, deze weer schoon gemaakt.
Na afloop was er eindelijk weer beeld, zichtbaar beeld. Het afstellen van de lens is een secuur werkje. Het gaat om een schroef-buisje, en met nog geen hele slag van de lens stel je hem in tussen 'close-up' tot infinite-view.

Maar ik had succes. Een hel-witte overbelichte kamer kwam tot leven. Een overbelicht en ontwikkeld negatief-strookje gebruikte ik als filter, en een spook-achtige omgeving bleef. Detail was echter niet goed te zien, het geheel bleef vaag. Grote kans dat met het openen van de lenzen ik ze niet op de juiste plaats meer heb gekregen, en de focus niet meer helemaal helder is.

Dus een tip,
mocht je je oude creative Go webcam open willen maken. Schroefjes los, knik-kop open “kraken” met een platte schroevendraaier. Markeer vervolgens op welke hoogte het buisje zit vastgeschroefd. Dit voor het terug-plaatsen. Dan nu de hele lens met de stelknop uit het buisje schroeven, en als het goed is zit aan de onderkant dan de lens met de coating. Is dit niet zo, haal dan de stelknop van de lens, en haal de lenzen een voor een uit het buisje. Druk eventueel zacht met een wat-tip tegen de onderste lens om alles er zachtjes uit te werken. Belangrijk, onthoud de volgorde en plaatsing van elke lens. Anders ben je net als ik een uur of twee bezig voor de juiste vorm.
Kras nu met een scherp mes de coating weg van de lens. (als je het buisje niet hoede open te maken, let dan op om niet teveel druk te geven, anders duw je de lens los). Hoe scherper het mes hoe beter dus pas op voor je handen.
Als je klaar bent, schroef het buisje terug, tot de juiste hoogte, en sluit de webcam weer aan op je PC. Bekijk het beeld, en kijk of het geheel nog redelijk scherp is. Dek eventueel de lens af met het negatief-strookje, en bekijk dan de resultaten. Het voordeel van deze webcam is dat je zonder PC ook foto's kunt maken dus rustig buiten kunt experimenteren. Binnenkort wat geschikte foto's.

Infra Rood Fotografie, deel 1.

Maduropa — Mon, 31 Jul 2006 10:00:00 GMT

Ben altijd al redelijk gek geweest van fotografie en alle aspecten, en ben na lang wachten toen toch overgestapt naar een digitale camera. Nu zijn de CCD-chips (en bij goedkopere camera's zijn het CMOS-chips) ook gevoelig voor een deel van het spectrum Infrarood. Niet zo gevoelig dat het ook de warmte-straling van het infra-rood wordt weergegeven, maar wel extra licht.

vanwege die reden worden de camera's voorzien van een filter. Een speciale glas of kunststof met eventueel een coating erover. Zou je dit niet doen, dan komt er per pixel een heleboel infra-rood licht bij, en dat is dan extra veel licht op de foto. De kleuren worden er door overschaduwd. Een foto van zichtbaar en infr-rood licht levert dus geen nette plaatjes op.

Wat is dan de mogelijkheid voor het maken van een goede infra-rood foto. Er zijn twee mogelijkheden.
1. Gebruik een speciaal filter dat alleen nog Infrarood licht doorlaat.
2. Gebruik een speciaal filter dat alleen nog Infrarood licht doorlaat en zorg dat het IR-filter in de camera verdwijnt.
De laatste mogelijkheid zal de beste foto's geven, mits je aan twee voorwaarden voldoet. Als het IR-filter een coating is, dan moet je ervoor zorgen dat de coating weg is, en de lens niet beschadigd wordt. Is het een glas-filter zonder coating, dan zul je een stukje glas met dezelfde eigenschappen moeten hebben en deze als vervanging gebruiken.

Oftewel, de meest gangbare methode is methode 1.
Nadeel is dan wel dat er maar zeer weinig licht op de chip komt, en het beeld zeer duister zal zijn, en goed moet worden bijgesteld. Door o.a.de sluitertijd bij te stellen, plus de lichtgevoeligheid op te hogen, en het geheel vervolgens in een teken-programma bij te stellen zullen er goede beelden uit komen.

Het spreekwoordelijke wiel van Inftrarood fotografie heb ik niet uitgevonden, dat hebben andere allang gedaan, inclusief duidelijke beschrijvingen. Maar het is voor mij nu iets waar ik me mee bezig zal gaan houden.

Mijn eerste experiment heb ik al gedeeltelijk af, het tweede is onderweg, en het derde hangt af van de uitkomsten van de twee eerdere.

Speurtocht naar Nutriton

Maduropa — Thu, 08 Jun 2006 14:52:00 GMT

Een collega heeft een kindje gekregen, en wat baby's soms doen, ze spugen.

Niks mis mee, en er zijn mogelijkheden om dit wat te voorkomen, en de 1e en meest bekende is Nutriton. Gemaakt van Johannesbroodpitmeel is dit een natuurlijk verdikkingsmiddel dat er simpelweg voor zorgt dat het eten niet uitgespuugd kan worden omdat het dikker is geworden.

Tijdens de pauzes ben ik mee geweest langs de kruidvaten, AH's Etossen en DA's die we konden vinden, en nergens te vinden. Ook enkele apothekers konden niks leveren.
Uiteindelijk werden we geattendeerd op een natuurwinkeltje, en daar hadden ze een johannesbroodpitmeel product. Leek meer op iets wat van de firma Knorr afkomstig was dan van een zuigelingen-voedsel producent. Was namelijk uitstekend geschikt voor het maken van een gebonden jus of saus.

De E-nummers in het produkt gaven echter niet het idee dat het geschikt was voor zuigelingen, dus weer terug. Bleef over de optie om 500 gram te bestellen bij een apotheker, (jazeker), met het risico dat het product natuurlijk niet eens werken zou.

Uiteindelijk via via toch nog het laatste pak bij een andere DA kunnen vinden, dus nu kan worden gekeken of het wel of niet werkt.
Intussen zijn we erachter gekomen dat het product al langere tijd niet meer geleverd wordt, en het wat waarom of waardoor is niet bekend. Dus ook maar even een bericht naar Nutricia gestuurd, hopelijk krijg ik snel antwoord. Dan kan ik die informatie ook verder delen.

Everybody Hurts.....

Maduropa — Sun, 03 Jul 2005 18:33:00 GMT

had hem vandaag weer in de shuffle van mijn auto staan, Everybody Hurts, van R.E.M.
Uiteraard een klasse-band die vele mooie nummers hebben geschreven, en uiteraard ook wel eens wat wat niet zo mooi was. R.E.M. kwam na Marco Borsato, en da's natuurlijk een zanger die heel veel vertaald werk zingt.
Dan ga je denken, en dan ga je het liedje van R.E.M. ook even vertalen, en wees blij, want dat ga ik hier nu niet doen. Veel te veel text, maar het zou "Een Ieder heeft Pijn " kunnen heten, maar dat schrikt natuurlijk af. Dan ga je goed naar de text luisteren, ellende, onzekerheid, verlies en machteloosheid, volgens mij komt het allemaal voorbij.
Klinkt wel als het liedje waar nederland niet zo happig is als het nederlands gezongen zou worden. Iedereen houdt van Frans Bauer, maar niet iedereen houdt van zijn muziek-soort. Maar goed, dat zet je terzijde, en je besluit dat de vertaling wel zal lukken, je moet alleen een zanger hebben die het aankan. Er zit namelijk zo'n triller in de stem van Michael Stipes, een emotionele snik in het liedje, iets wat niet in al zijn nummers naar voren kwam, en dan opeens weet je het, en dan is het meteen helaas.
Andre Hazes zou uitstekend geschikt zijn geweest als zanger van een vertaling. Misschien zelfs om ook in het engels te zingen, met zijn roemruchte triller en snik in de stem. Ik denk alleen dat het niet zo'n hit zou zijn geweest als Andre het had gezongen, misschien na zijn dood, of met een vertolking van Guus Meeuwis. Andre heeft het alleen nooit vertaald of gezongen, tenminste, niet dat ik weet. Ik hoop dat Marco Borsato er vanaf blijft, ik luister dan namelijk toch liever naar R.E.M.

RedHat

Maduropa — Wed, 22 Jun 2005 14:20:00 GMT

Vanavond weer een cursus-avondje met RedHat, Enterprise editie dacht ik. Nou had ik het op de laptop geinstalleerd met Virtual Machine, maar ben ik een weekje opakantie geweest. Omdat de laptop niet tip-top meer liep, door verschillende drastische wijzigingen en probeersels heeft hij er een nieuwe unattended installatie van XP overheen gedaan. Dus vanavond eerst opnieuw installeren.

RedHat, wel leuk trouwens. Tig jaar geleden had een accountmanager bij een bedrijf waar ik toen werkte iets gehoord van een IT-er over RedHat, dus de dag erna wilde hij de pagina bekijken. Dat werd dus RedHead.com ipv redhat.org.
kijken of ik het vanavond weer geinstalleerd krijg, en dan verder mee stoeien.

Scooterwaals

Maduropa — Tue, 21 Jun 2005 13:25:00 GMT

Lijkt wel of ik steeds ouder word, en dat terwijl ik pas dertig ben. Laatste maand(en) hoor je meer en meer het liedje watskebeurt van de jeugd van tegenwoordig. Overstaanbaar in het begin, je vraagt je af of het engelse maloten zijn, zuid-afrikaanse jongeren die niet goed nederlands praten, of misschien zelfs tukkers of friesen die je voor een deel niet verstaat. Geen limburgers, want dat dialect versta en spreek ik zelf prima. Het is dus straat-taal, en er zijn al vele sites die zich bezig hebben gehouden met wat de exacte text is. Ik geef er een paar :

http://www.stefunique.nl/?itemid=95

http://www.debaasjes.nl/archief/002211.php

http://www.dejongejournalist.nl/index.php?itemid=1839

http://traag.web-log.nl/log/2676952

En er zijn nog meer van dit soort sites.

Het liedje wordt niet bepaald duidelijker als ik de text voor me heb, maar enkele woorden herken ik wel. Een groot deel is dan voor mij meer een soort koeterwaals. Omdat dit taaltje dan weer specifiek is voor de jeugd van tegenwoordig, die met scootertjes rondcrossen, elkaar mobiel bellend en sms-end vind ik het woord Scooterwaals misschien wel een stuk beter.

Wie weet wordt dit wel het vetste woord van het jaar ?

http://vetste.woordvanhetjaar.nl/woord.php?id=1203

Patrick

Fout parkeren

Maduropa — Tue, 07 Jun 2005 15:00:00 GMT

Waar ik werk hebben we altijd een parkeer-probleem. Aan de achterzijde zijn niet genoeg parkeer-plaatsen, dus als je foutparkeert krijg je een boze maar loze dreigbrief dat ze je zullen wegslepen, en soms blokkeren ze je gewoon.

Aan de voorzijde hebben we poortjes, waarbij je het poortje omlaag kan doen als je de sleutel hebt. Hier hebben we van de werkende mensen weer helemaal geen last van, die veroorzaken de problemen aan de achterzijde.
Voor hebbeen we weer wel last van enkele bewoners. Die parkeren 's avonds de auto op de parkeerplaats als het poortje omlaag staat.

En als er geen hekje omhoog staat, dan parkeren ze hem er gewoon voor.

vanwege al die ellende loop ik nu dagelijks maar 200 meter verder naar de parkeergarage. Vooral omdat ik niet ieder uur naar beneden wil lopen om die parkeermeters te vullen.

Science Fiction door de jaren heen.

Maduropa — Sat, 04 Jun 2005 18:46:00 GMT

Vele vele jaren geleden was er nog echte science fiction, namelijk voordat het grootste deel van de science van nu uitgevonden was. War of the Worlds van H.G. Wells is daar een mooi voorbeeld van. De verre planeet Mars is in die tijd een mooi voorbeeld van een verre verboden planeet, waar mogelijk leven op is. De schrijver moest vervolgens een manier vinden om de science van de marsmanentjes in fictie om te zetten. Ruimteschepen waren nog ondenkbaar, en zouden niet goed kunnen landen, dus kleinere voorwerpen. Dan een duister uiterlijk, niet zoals mensen, want ze komen van een andere planeet, en dan vervolgens een vervoermiddel dat stabiel en snel kan lopen, en dus op drie poten loopt. Met flinke passen banen die zich dan een weg door London. Als wapen nemen we dan een onzichtbare straal, de naam laser bestond nog niet, maar de compacte energie is zeer sterk en vernietigend. Een vliegende schotel was nog geen aannemelijk idee, het moest nog verklaarbaar zijn. Dan probeert de machtige vloot iets te doen, wat eigenlijk geen effect is, maar dappere mensen sterven. Dan volgen we nog snel de emoties van de enkele overlevenden die voelen dat ze machteloos zijn, maar ideeen hebben voor de toekomst. En hoe vernietig je dan de oppermachtige gepantserde wezens, als kanonskogels bijna geen effect hebben. Met een bacterie, die zo klein zijn dat ze met het blote oog niet te zien zijn. De gevolgens wel, en zo loopt het goed af met het bezoek. Dit is een heel erg summiere opsomming van een prachtig verhaal, in een vrij klein boekje dat vele mensen heeft geinspireerd. Orson Welles veroorzaakte met een bewerking hiervan op de radio een flinke massa-hysterie, een amerikaanse verfilming gebruikt de mars-aanval als een waarschuwing naar het rode gevaar in een afschuwelijke vertaling naar de eigen tijd. Trouw aan het verhaal blijft Jeff Wayne die een soort musical-achtige opname maakt waarin het verhaal wordt verteld. Toegegeven, enkele feiten kloppen niet meer helemaal, maar het is prachtig. Ook het ontzettend amerikaanse en het van opgeblazen patriotisme overgoten Independence Day is gebaseerd op het verhaal. Niet van Mars, en zonder driepoten, maar volg de verhaallijn, en vertaal Bacterie naar Virus (voor de computers) en negeer even de vraag naar hoe ze zo iets uploaden en je hebt het War of the Worlds. Deze zomer komt Steven Spielberg ook met een War of the Worlds, met Tom Cruise in de hoofdrol, en het geheel gesitueerd in de huidige tijd of was het korte toekomst. Dat betekend dus waarschijnlijk weer een Independence Day, maar dan zonder de grappen en grollen van Will Smith of Jeff Goldblum, maar we zullen Tom Cruise met een pijnlijke blik moeten aanzien vrees ik terwijl hij zijn liefje mist. Maar ik kan me geen amerikaanse verfilming indenken met Tom Cruise die slechts passief rondloopt en weg- en onder-duikt voor de buitenaardse wezens. Ik weet niet meer hoe de marsmannetjes in die oude 50-jaren film werden gedood, maar het verbaast me niks als dat door een biddende priester werd gedaan. Eentje van het type dat in het boek helemaal dol-draait en achterbaks gedrag vertoond. Gelukkig is er een kleinere film-maatschappij dat wel een getrouwe verfilming van het boek schijnt te hebben gedaan, maar die zal wel niet in de bioscop uitkomen, dus houd ik de dvd-winkels wel in de gaten. Steven Spielberg zal vast wel een fantastische machinerie en filmischie hoogstandjes hebben geproduceerd, maar ik zit niet te wachten op een verfilming van een ontzettend slechte film uit de jaren 50. Ik wil liever een verfilming trouw aan het boek, hoewel ik de meest recente verfilming van "The Time Machine" niet durfde te kijken, en ook nooit zal gaan kijken. Daarvan was in de jaren zestig dacht ik, al wel een goede verfilming gemaakt. Het enigste goede van de Steven Spielberg zal misschien de interesse worden voor het verhaal zelf, en misschien de muzikale versie van Jeff Wayne. Voor de zekerheid heb ik de originele plaat zelf al opgezocht en gekocht op Internet. Compleet met het boekwerk met prachtig bijbehorend artwork. Nu nog een platenspeler zoeken, tot die tijd gebruik ik wel de CD-set die ik al vele jaren heb.

ze bestaan echt

Maduropa — Fri, 27 May 2005 15:17:00 GMT

Een aantal weken ben ik eindelijk serieus gaan kijken welke lease-auto ik zou gaan bestellen. Na avonden op het web en de lease-site te hebben gekeken had ik een keuze gemaakt tussen de Citroen C3, en de Peugeot 206. Allebei met dezelfde 1.4 HDi dieselmotor erin. Afgevallen waren de Citroen C2 (te klein), Fiat Panda (volgens een site te weinig vermogen voor op de snelweg), Fiat Punto, (heb het eerste model gehad, en vind de nieuwe lelijk), Suzuki WagonR (weekje in gereden, zit heerlijk maar wees eerlijk, is alleen bedoeld voor bejaarden), Peugot Partner (mooi, ruim, groot, maar budget-technisch), Toyota Yaris (leuk maar toch net niet leuk genoeg), Ford Fiesta (collega heeft er een, maakt veel geluid), Seat Ibiza (heb er tijdelijk een, maar deze is enorm gehorig). De Peugeot en de Citroen bleven dus over.
Een auto bestel je pas nadat je een ritje maakt, dus eerst naar de Peugeot-dealer. Leuk, maar ja, je kunt natuurlijk meteen aanbieden dat iemand een proefritje maakt maar ik moest het er een beetje uitslepen. Ze konden wel meteen zien wat de lease-prijs kon worden, en dan kun je toch nog een afspraak maken voor een proefrit.
Dan door naar de Citroen-dealer, en dan moet je meteen denken aan hun radio en TV-reclames met Dennis van de Ven Citroen waarin de dealer een enorm enthousiasme heeft en iedereen aan de citroen helpt, zelfs de goudvissen mogen erin mee.
Vol enthousiasme verteld de dealer alles over de auto en geeft al meteen aan dat hij net jammergenoeg de auto bij een klant heeft staan die panne heeft aan de eigen auto. Maar hij belt me zodra de auto er is, want je moet echt een proefritje maken.

Na de verschillen bij de dealer ga je eindelijk een proefrit maken, en dan blijkt het de omgekeerde wereld. De Peugeot reed prima, niet teveel herrie, alleen een 'klonk'-geluid bij het schakelen, voldoende pittig, net geluid, en zit okee. Detail, de test-auto was gewoon op benzine, maar de Citroen ook. Ook hier beide dezelfde motoren. Dan kom je thuis en staat de dealer op de voicemail dat hij de auto heeft staan. Dan valt het meteen op met de C3, hoe bijna luidruchtig de dealer is, hoe stil de auto, met een heerlijke zit, maar vooral bijna geen herrie. Geen geluid van buiten, en een heeerlijk schakelende auto.
Als je dan na afloop na gaat denken, dan let je toch nog wel een beetje op het enthousiasme van de dealer, maar de auto heeft zichzelf al gekozen.

Is het misschien de filosofie van de Citroen-dealers, dat de dealers compenseren voor de rust van de auto, of zijn ze zo enthousiast omdat de auto zelf zo heerlijk rijdt?
Ik hoop dat het enthousiasme in de toekomst blijft en dat ik snel kan genieten van mijn nieuwe lease-auto.