nieuwe vertaling

De ander

liesbeth jongkind — Sat, 27 Jan 2007 14:41:00 GMT

Alweer een heftige ontbijtdiscussie vandaag. Nu naar aanleiding van de column van Marjolein Februari in de Volkskrant, naar aanleiding van het interview met Tineke Huizinga van de Christen Unie in de Volkskrant van vorige week. Februari was over precies hetzelfde zinnetje in dat interview gevallen als ik (wat vervelend nou dat de krant met het gezin op stap is en ik thuis zit, dat citeert zo lastig en ik kan het niet vinden op volkskrant-online).
Het kwam er kort-door-de-bocht op neer dat Huizinga dankzij haar geloof in god als jonge meid de verleiding had kunnen weerstaan om een rijke vent te zoeken om daar voor het geld mee te trouwen. En door de context (helaas, ook al met het oud papier mee) wekte dat bij mij sterk de indruk dat ze oprecht dacht dat mensen zonder geloof in god dat soort remmingen niet hadden en hun portemonnee of hun genitaliën maar wat achterna liepen. En dus dat ze vond dat christenen nu eenmaal ietsjepietsje betere mensen zijn, doordat ze een extern geweten hebben.
Dat soort opvattingen schokt mij als naieve heiden zéér.
Kennelijk denk ik óók dat christenen ietsjepietsje betere mensen zijn, of in ieder geval proberen te zijn, namelijk mensen die zonder vooroordelen van andere mensen proberen te houden omdat god ze die opdracht gegeven heeft. (En dan natuurlijk zonder dat ze zichzèlf daardoor betere mensen vinden...) Want als je gelooft dat god alle mensen naar zijn evenbeeld geschapen heeft, dan kun je toch niet tegelijkertijd geloven dat dat niet voor de heidenen geldt of dat dat 'evenbeeld' (alleen) op de buitenkant betrekking heeft?
Als christenen zó over heidenen denken, dan is er ineens een nieuwe categorie engerds aan mijn wereldbeeld toegevoegd. De engerds die mij een engerd zonder geweten vinden. Brrr...
Maar zo dachten heus niet alle christenen erover, werd mij van alle kanten aan de ontbijttafel verzekerd. Ha fijn, dat hoopte ik al.
(Nog een kleine toelichting bij het plaatje: dat is een bordje met een figuurtje van boter erop, ter variatie op het boterlammetje dat je met pasen hoort te eten. Dit is de barmhartige Samaritaan van boter.)

Meer Nieuwe vertaling >>
Meer Mensen >>
Meer Waan van de dag >>

De stem in het hoofd van de vrouw van de broer van de koning

liesbeth jongkind — Mon, 18 Dec 2006 22:06:00 GMT

Er was eens een vrouw die getrouwd was met de broer van de koning.
Die vrouw had een stem in haar hoofd. Die stem zei: "Aardige man heb je. Heel aardig. Alleen jammer dat hij geen koning is." Eerst zacht, maar steeds harder. En het hield nooit op. Heel vervelend.
De koning was ook al getrouwd. Maar je mocht daar toen net zoveel vrouwen hebben als je wilde. Alleen geen vrouw die al getrouwd was. Ook niet als ze de vrouw van je broer was. Behalve als je broer dood ging natuurlijk, dan móest je juist met zijn vrouw trouwen, ook als je dat helemaal niet wilde. Maar de broer van de koning leefde nog. Eigenlijk vond de vrouw van de broer van de koning dat wel jammer. En de koning zelf ook wel. Want hij vond de vrouw van zijn broer wel spannend.
Maar ja.

Lees verder...

Vrouwen en kinderen ook

liesbeth jongkind — Sun, 06 Aug 2006 12:27:00 GMT

Vandaag bij het ontbijt mocht ik het verhaal van Daniel in de Leeuwenkuil voorlezen. Hoe het écht ging wou ik, niet de versie uit het Bijbelbeeldverhaal, dat zo populair is dat het mee moest naar (de openbare, zwarte) school, waar één Marokkaans meisje de vingers in de oren hield terwijl het voorgelezen werd.
Daniel in de Nieuwe Vertaling week niet noemenswaardig af van de strip, werd mij bij iedere alinea verzekerd. Ook daarin heette de koning Darius en werd Daniel niet opgegeten.
Alleen het einde bleek anders. “Toen gaf de koning bevel de mannen te brengen die Daniel hadden beschuldigd en hij liet hen samen met hun...” las ik voor en slikte snel rest van de zin in.
Had ik bijna een gezellige zondagochtend verpest.

Meer Nieuwe vertaling >>
Meer Beestjes >>
Meer Leesvoer >>

Een koning voor straf

liesbeth jongkind — Fri, 14 Jul 2006 16:35:00 GMT

Ik ben weer een stukje verder in de Nieuwe Vertaling. Bij Samuel. En nu snap ik iets waarvan ik altijd dacht dat ik het snapte, maar waarvan ik nu snap dat ik het toen verkeerd begrepen heb. Je leest wel eens (het doet er even niet toe waar, gewoon, in mooie leesboeken, over de oorlog) dat sommige christenen in de oorlog vonden dat je niet tegen de Duitsers in opstand mocht komen omdat ze het door god gegeven gezag waren. (Tja, waarom ben ik nu weer zo eigenwijs om Duitsers wel met een hoofdletter te schrijven en dan van god te denken: doe toch maar een kleine g?).
Ik dacht altijd dat daar logischerwijs wel wat voor te zeggen was, god weet het waarschijnlijk het beste, tenminste, daar moet je toch wel vanuit kunnen gaan als je in hem gelooft. Zelfs de Duitsers in de tweede wereldoorlog (dat zal ook eigenlijk wel met hoofdletters moeten dan, maar dan vind ik het helemaal zo sneu voor god) zouden op den duur een blessing in disguise van god hebben kunnen blijken te zijn geweest. In theorie.
Maar nu lees ik dus in Samuel dat dat van god gegeven gezag helemaal niet goed bedoeld wás van god! Want in Samuel geeft god de Israelieten alleen maar een koning om van hun gezeur (om een koning, namelijk) af te zijn. En tegelijkertijd voor straf, want hij is behoorlijk pissig. Eigenlijk, vindt hij, zouden ze helemaal geen koning nodig moeten hebben, ze hebben hém (god) toch al?
Om achteraf geen klachten te krijgen zegt hij er voor de zekerheid nog even expliciet bij wat een lastpak zo'n koning eigenlijk is: die pakt je je zonen af, je dochters, je landerijen, je oogst, je slaven, je slavinnen, je ezels, je schapen, je geiten en je moet hem zelf nog dienen ook. Maar de mensen luisteren niet. Ze willen persé een koning, net als de buren.
Nou dan kunnen ze een koning krijgen van god. Hij smijt er zelfs nog een wondertje tegenaan, ook voor straf volgens mij. Hij laat het onweren en regenen terwijl het net tijd is voor de tarweoogst. “Dan zult u eindelijk inzien dat de Heer het volstrekt ontoelaatbaar vindt dat u om een koning hebt gevraagd” staat er.
Ik heb Samuel nog niet uit, dus misschien dat ik er nog anders over ga denken, maar tot nog toe lijkt het me dat god zichzelf een stuk belangrijker vindt dan welke koning dan ook. Dus dat je je best tegen de Duitsers in de tweede wereldoorlog had mogen verzetten, als je enige reden om dat niet te doen was dat je dacht dat god ze er vast niet voor niks had neergezet.
Gelukkig hadden een hoop mensen Samuel niet eens nodig om tot die conclusie te komen.

Meer Nieuwe Vertaling>>
Meer Leesvoer>>

Vrouw verkracht, in stukken gesneden en opgestuurd

liesbeth jongkind — Fri, 09 Jun 2006 09:49:00 GMT

Voor heidenen zoals ik, die het niet allemaal zo precies van huis uit hebben meegekregen, is de Nieuwe Vertaling een verademing. Zelf nalezen hoe het er staat is toch heel anders dan het je vaag herinneren van horen zeggen.
Wat mij wel opvalt trouwens, is dat er heel veel in staat waar je nooit iemand over hoort, en dat er ook heel veel níet in staat wat ik juist graag zou willen weten.
In Rechters 19 (voorheen Richteren, wat ik trouwens veel poëtischer vind klinken, want die Nieuwe Vertaling is wel erg leesbaar maar ook heel erg prozaisch) trof ik bijvoorbeeld een meer dan afschuwelijk verhaal aan dat ik helemaal niet kende. Het gastrecht geschonden in Gibea heet het. Er wordt een vrouw in verkracht, in stukken gesneden en opgestuurd. Nou ja, lees het zelf maar (of lees de oude vertaling).
Andere verhalen blijken bij lezing heel anders dan ik dacht. Het 'boek' Ruth is bijvoorbeeld maar vier bladzijden lang en het roept meer vragen op dan het beantwoordt. Waarom stuurt Noömi (die in de oude vertaling nog Naömi heette) bijvoorbeeld haar schoondochters al halverwege de reis terug? Waarom heeft ze ze dan überhaupt meegenomen, als ze ook in haar eentje durfde? En waarom gáát die ene dan nog terug ook?
Ook dat hele erfrecht waarop allerlei belangrijke beslissingen berusten die de dames in het verhaal nemen, is me nog veel te ondoorgrondelijk, ondanks verhelderend bedoelde zinnetjes als "Wanneer u het stuk land koopt van Noömi, koopt u het ook van Ruth, de weduwe uit Moab, en zal de naam van haar overleden man voortleven op zijn land." Waarom was dat eigenlijk zo erg?
Inmiddels ben ik begonnen aan het eerste deel van het boek Samuël (40 bladzijden). Het begint met een al jaren kinderloze vrouw die zo lang bij een tempel zit te bidden of ze alsjeblieft een kind mag krijgen, dat de priester denkt dat ze dronken is. Daarna krijgt ze toch een kind - en dat geeft ze weg aan die priester. Het zal wel aan mij liggen, maar dat vind ik dan verdacht.
Waar blijft de annotated version?

Meer Leesvoer >>

In de klok! (v/h Onzichtbare links)

liesbeth jongkind — Fri, 19 May 2006 09:48:00 GMT

Soms kom ik op een website waar je het verschil tussen de gewone woorden en de links niet kunt zien. Onhandig, maar wel spannend ook: je klikt eens ergens op (perongeluk meestal, in mijn geval) en je vliegt zomaar virtueel ergens anders heen. Bij een volgend bezoek is zo'n website altijd weer heel anders, doordat ik zelf veranderd ben en op andere woorden klik.
Met boeken kon dat natuurlijk altijd al. Ruud, de hoofdpersoon uit Waar was je nou zit in dezelfde tram als de man met de hals, de hoed en het touwtje uit Stijloefeningen van Raymond Queneau (in herdruk). En vanuit de Nieuwe Vertaling (Rechters 9 vers 5, waar Abimelech samen met een legertje gewetenloze avonturiers al zijn zeventig broers vermoordt, behalve Jotam, de jongste: die wist te ontkomen want hij had zich verstopt) wandel ik moeiteloos over een onzichtbaar bruggetje naar de Wolf en de zeven geitjes van Grimm.
In een gelukt gedicht was elk woord trouwens altijd al een onzichtbare link.

meer leesvoer >>

Vertaling

liesbeth jongkind — Fri, 28 Apr 2006 18:11:00 GMT

De nieuwe vertaling ligt op de wc en ik ben hem in korte etappes aan het lezen. Het is een goede vertaling, vind ik. Maar dat heeft ook een nadeel: je merkt zo goed dat het af en toe wel heel vreemd is wat er staat. Zoals: “Mannen bij wie de zaadballen zijn geplet of het lid is afgesneden, mogen niet deelnemen aan de dienst van de HEER.” Je voelt gewoon dat er meer achter zit, dat er iets is dat ze je niet vertellen. Ze zullen die zaadballen toch niet zomaar geplet hebben?
Aan de andere kant klinkt het soms ook ineens weer heel modern.
“Als u een huis bouwt, moet u het dak voorzien van een balustrade; anders bent u aansprakelijk wanneer iemand er af valt.”
Dat maakt me dan ineens weer heel benieuwd naar de oude vertaling.

Meer Leesvoer>>