topo

Alles komt goed!

liesbeth jongkind — Sat, 09 Dec 2006 09:07:00 GMT

Birgit Donker wordt hoofdredacteur van NRC handelsblad!
Gerdi Verbeet wordt voorzitter van de Tweede Kamer!
En Siemens heeft een navigatiesysteem ontwikkeld waarvan de kaart meedraait met de rijrichting!

Meer Topo >>
Meer Waan van de dag >>

Vakantiegevoel

liesbeth jongkind — Sun, 24 Sep 2006 18:00:00 GMT

Onze Albertheijn is verbouwd. Het is er een stuk gezelliger op geworden. Niet dat ik enig verschil zie met vóór de verbouwing, behalve dat de boodschappen die ik moet hebben niet meer op dezelfde plaats staan als eerst, maar dat is nou juist het gezellige. De hele winkel is boordevol met mensen met karretjes die ik al drie keer heen en weer heb zien rijden op zoek naar iets, terwijl ik zelf ook op zoek ben naar iets. Dat schept een band. Bovendien kom je er enorm van in vakantiestemming, want op vakantie is het altíjd zo dat je door een vreemde supermarkt heen en weer rijdt op zoek naar iets waarvan je niet weet waar het staat. En ik weet zeker dat ik niet de enige ben die dat zo voelt. Onze hele Albertheijn is vol met mensen die eruit zien alsof ze denken 'Ach, wat kàn het ook schelen, eigenlijk best gezellig boodschappen doen, laat ik eens iets geks koken vanavond, de aardappels kan ik vandaag toch niet meer vinden!'
Indrukwekkend wat binnenhuisarchitectuur aan het geluk van de mensheid kan bijdragen.
En ik krijg ineens hele leuke plannen voor ons eigen huis.

Meer Design >>
Meer Topo >>

Topo (2)

liesbeth jongkind — Fri, 05 May 2006 10:01:00 GMT

Vannacht heb ik zeven rondjes rond het Kleinpolderplein gereden op zoek naar de oprit van de snelweg naar Utrecht. Na het eerste rondje dacht ik : 'Volgens mij ben ik hier net ook al geweest.' Na het tweede rondje dacht ik nog steeds dat ik niet goed gekeken had en ergens een bordje met 'Utrecht' gemist had. Na het derde rondje zag ik een heel groot bord met 'Utrecht' erop en daaronder een U-vormige pijl die alleen maar kon betekenen 'je bent de verkeerde kant op gereden maar zometeen kun je omkeren.'
Na het vierde rondje zag ik een smal duister paadje waar ik nooit van zijn leven in zou gaan met de auto. Na het vijfde rondje had ik gezien dat dat smalle duistere paadje toch naar een snelweg leidde (en de u-bocht ging ook steeds beter). Na het zesde rondje had ik geverifieerd dat ik niet aan het spookrijden zou zijn als ik het smalle duistere paadje (waar overigens geen enkel bord bij stond) zou nemen. In het zevende rondje reed er een auto voor me die het smalle duistere paadje nam, ik reed hem achterna en kwam! op! de! snelweg! naar! Utrecht! (Er stond overigens wel een bord, zag ik toen ineens, maar dat was in het donker nauwelijks zichtbaar, laat staan dat te lezen was wat er op stond. Horen daar geen lampjes in te zitten? En horen die niet AAN te zijn?)
En verder ben ik van mening dat op de basisschool bij het vak topografie de snelwegen (inclusief A-nummers) tot het curriculum moeten gaan behoren.

Topo (I) >>
meer Op Pad >>

Topo (I)

liesbeth jongkind — Sat, 22 Apr 2006 11:34:00 GMT

Bij aflsag 31 van de snelweg af, eronder door, meteen rechtsaf, bij de eerste rotonde rechtdoor, bij de tweede rotonde ook en dan was het daarna meteen aan de rechterkant, had ik mij in mijn hoofd geprent. Dat kon gewoon niet misgaan. Je kon ook binnendoor, maar de vorige keer dat ik dat probeerde was daar van alles opgebroken en was ik vreselijk verdwaald. Je kon ook nog anders binnendoor volgens de kaart, maar dat was eigenlijk om. De snelweg leek ook wel om, maar omdat je harder rijdt is het eigenlijk korter zegt mijn man altijd.
Voor de zekerheid ging ik ruim op tijd op weg. Je kon nooit weten. Afslag 31 vinden was een makkie, dat stond gewoon op de borden. Onder de snelweg door ging ook goed. Rechtsaf was iets minder rechtsaf dan ik me had voorgesteld na het bestuderen van de kaart, maar dat heb ik wel vaker en je kon gewoon niet anders rijden dan zo, dus het moest wel goed zijn. Bij de eerste rotonde ging ik rechtdoor. Alleen de tweede rotonde kwam maar niet. En waar ik heen wilde stond nooit op de bordjes.
Na 17 kilometer was er wel een benzinestation met twee aardige mannen die me samen de weg terug uitlegden, tot aan het punt waar ik rechtsaf had willen slaan maar waar dat niet kon. Terug kon het ook niet (alleen was het linksaf geworden), maar nu stonden er wel bordjes en er was een sluiproute onder een klaverbladachtige doolhofconstructie door, die na een keer keren op een smalle weg met aan weerszijden een slootje, uiteindelijk tot de weg met de twee rotondes leidde.
Ik was maar een half uur te laat. Mijn man was er allang, die had de bus genomen.