muziek

Kinderen neuken met sterren

liesbeth jongkind — Sat, 26 Apr 2008 21:23:00 GMT

Wat een smerig programma zeg, van SBS6. Vanmiddag op de radio hoorde ik de presentratrice consequent over haar deelnemers spreken als ´kindjes´ en daar kreeg ik al helemaal de kriebels van. En nu kom ik zojuist nog net op tijd de huiskamer in om ene Demi een lied te horen zingen met een slaapkamertekst waarvoor ze nog veel en veel te jong is. Betekenis heet het, ze zingt het samen met een mij verder onbekende volwassen zanger, Jeroen van der Boom. Demi zelf is een jaar of tien, elf zo te zien. Ach, kijk zelf maar op Youtube.
Kinderen zingen met sterren. Nou, daar laat ik mijn dochter mooi nooit meer naar kijken.

Meer Waan van de dag >>
My first bra >>

Schipper mag ik overvaren

liesbeth jongkind — Wed, 06 Jun 2007 15:31:00 GMT

In een oude loods (een 'veerensmederij', daar maakten ze vroeger van die grote treinveren) achter het station van Amersfoort bevindt zich de toegang tot de onderwereld. Een geschifte veerman bewaakt het apparaat waarmee je naar de overkant getakeld wordt. Als je tenminste dood en begraven bent en van je nabestaanden een obool hebt meegekregen. In je mond, onder je tong stopten de oude Grieken die. Voor minder dan een obool zet Charon je niet over en dan moet je eeuwig bij de dolende zielen op de verkeerde oever blijven rondhangen tot er iemand komt die twee obolen heeft - of je de zijne geeft. Die arme Antigoné, dood is ze wel maar een obool, nee die heeft ze niet. Hoe dat komt en hoe ze uiteindelijk toch in de Hades belandt kun je zien en horen in de opera Styx.
Ik heb helemaal geen verstand van opera's, ik dacht dat het Italiaanse schreeuwmusicals waren voor mensen die van klassieke muziek hielden. Meer nee hoor. Styx is modern en in het Nederlands, je kunt vrijwel ieder woord verstaan dat ze zingen (en voor de zekerheid hangt er een lichtkrant met de tekst). En dat is maar goed ook, want die tekst (van Imme Dros) is net als het verhaal (libretto heet dat bij opera's) hartverscheurend. Die arme Antigoné, ziet ze eindelijk haar dode vader en moeder weer, herkennen ze haar niet eens! En helpen doen ze haar ook al niet, ten eerste hebben ze het veel te druk met het aflebberen van elkaar en ten tweede, zoals haar moeder het zo treffend zegt: “Nu ben ik dood, ik kan niemand helpen.” Daar sta je dan.
Er zijn alleen nog kaartjes voor de voorstelling van aanstaande zondagmiddag, maar je kunt natuurlijk ook op de bonnefooi gaan en hopen dat er iemand niet komt opdagen. Dat is ons ook gelukt. Even bellen met 0346-212231, dan kom je op de reservelijst te staan. (En vergeet niet te pootjebaden in de virtuele vijver in station Amersfoort.)

Meer Mooi he >>
Meer Muziek >>

Pietà

liesbeth jongkind — Sat, 05 May 2007 22:19:00 GMT

Geen acteur die zo op mijn spiegelneuronen werkt als Rowan Atkinson. Ook vanavond heb ik me weer onsterfelijk belachelijk gemaakt door het hardst te kreunen van iedereen toen hij zijn wijsvinger in de auto-aansteker stak. Het vergeten van de reispapieren op het perron, wat er al minutenlang zat aan te komen, betekende dat ìk me minutenlang moest zitten te verbijten om niet “Je treinkaartje! Je treinkaartje! Je treinkaartje ligt nog op dat kastje!” te roepen met de kinderen erbij.
Gelukkig zag in het donker niemand dat ik bij de playbackscène op de markt met kippenvel op armen en benen en tranen in de ogen zat - terwijl de rest van de bioscoop zat te bulderen van het lachen.
Pas helemaal op het eind van de aftiteling stond wat het was en wie het zong. O mio babbino caro, door Rita Streich. Puccini. (Verder geen bijzonder leuke film hoor).

Meer Mooi hè >>
Meer Muziek >>

Thomas wie?

liesbeth jongkind — Wed, 02 May 2007 13:15:00 GMT

Op koninginnedag trad bij ons in het dorp Thomas Berge op. Voor zo'n 250 mensen, waarvan de helft onder de 12 schat ik. De beveiliging had het vooral druk met in de gaten houden of het publiek het grind niet opat. Eerst kwam Sharon van de X-factor, een lieve kleuterjuffrouw met een heel harde stem. Daarna kwam er een jonge blonde, iets te dikke god het podium op, die sprekend leek op Peter van der B. die bij mij in de zesde zat en waarop alle meisjes verliefd waren, zelfs ik een beetje. En hij kon nog zingen ook, Thomas dan. En een sfeertje bouwen, wat bij ons in het dorp echt niet gemakkelijk is. Let op, dit wordt de nieuwe André Hazes!

Meer Mensen >>
Meer Muziek >>

Anna

liesbeth jongkind — Tue, 17 Oct 2006 06:24:00 GMT

Ik heb geen boot en ik ken ook geen Zweeds.
Mag dat liedje dan nou weer uit mijn hoofd, please?

Meer Muziek >>

Twister nieuwe stijl

liesbeth jongkind — Thu, 17 Aug 2006 22:49:00 GMT

Vandaag een verschrikkelijke sprong in de tijd gemaakt. Ik werd geacht pasjes te maken op muziek, precies dezelfde pasjes als de anderen, en het ging niet. Niet een béétje niet, maar helemaal niet. Ik was vergeten hoe erg dat was, jazzballet. Ik had verdrongen hoe slecht ik het kon en dat ik altijd degene was op de achterste rij met het linkerbeen net iets te laat en te scheef omhoog - en dat terwijl het je rechterbeen moest zijn.
Maar nu weet ik het weer. Twister was een leuk spel vroeger (nu nog): rechter been op rood, linker hand op groen en dan proberen als laatste om te vallen. Dat kon ik trouwens ontzettend goed, als laatste omvallen (nu nog). Maar Twister Moves gaat anders. Je zet een CD-tje op en dan hoor je om de beurt een jongen en een meisje een kleur zeggen op de maat van een muziekje. Als de jongen 'rood' zegt moet je je linkerbeen op een rood rondje zetten, als het het meisje is moet je het met je rechterbeen doen. Nou, dat lijkt véél makkelijker dan het is! En zeggen het veel te snel ook. En er is ook blauw en paars en groen.
Maar voor de kinderen was het natuurlijk vet lachen. Net als vroeger.

Meer Muziek >>
Meer Lijfsbehoud >>

Boventonen

liesbeth jongkind — Wed, 05 Jul 2006 10:58:00 GMT

Midden in de halve-WK-finale viel bij ons in de wijk de stroom uit. Zelden zo'n gezellige voetbalavond gehad: we stonden met alle buren op straat met een half oor naar iemands autoradio te luisteren en het bier moest op want anders werd het lauw. Van mij mag de tv de deur uit! (De ijskast toch maar niet).
Nu nog even over boventonen. Dat is iets in muziek wat ik niet hoor, dus ik heb het van horen zeggen. Het zijn de geluiden die de instrumenten (of de stem) maken zonder dat de componist ze heeft opgeschreven. Dat gaat helemaal vanzelf. Ik neem aan dat een goede componist er wel rekening mee houdt. En ook met de combinaties van boventonen die je krijgt als je een muziekstuk voor meer dan één instrument schrijft, wat me erg moeilijk lijkt.
Toen ik onder de douche stond, de plek waar je zoals bekend de beste ideeën krijgt, realiseerde ik me ineens dat je bij het schrijven van teksten eigenlijk ook met een soort boventonen werkt. Misschien vooral bij het schrijven van gedichten, maar zeker niet uitsluitend. De woorden die je wel opschrijft roepen namelijk ook een aantal niet-opgeschreven woorden (en beelden) op, waardoor als het ware een boven de tekst zwevende verzameling van half-bewuste associaties ontstaat. Er staat meer dan wat er staat.
Een goede schrijver speelt daarmee. En een ideale lezer leest (of hoort) de onzichtbare woorden en tekent er zijn eigen onzichtbare plaatje bij.
En doet de tv de deur uit natuurlijk.

Meer Muziek >>
Meer Leesvoer >>

Tralala

liesbeth jongkind — Sat, 01 Jul 2006 23:52:00 GMT

Soms heb je een liedje in je hoofd dat er niet meer uit wil. Nou heb ik ooit ergens gelezen (maar ik kan verdikkeme nergens meer vinden waar) dat dat te maken heeft met de tekst van het liedje. Dat die iets zegt over waar je onderbewuste mee bezig is. Dat zou best waar kunnen zijn. Ik ken een kind dat dagenlang “zagen zagen wiedewiedewagen” heeft lopen zingen nadat ze een keer wakker geworden was uit haar middagslaapje terwijl moeder nog niet terug was van haar bezigheden buitenshuis. Mamma was niet thuis, pappa was niet thuis, wrijf het er maar in.
En sinds ik gisteren in de V&D zelf een kwartier in de kelder heb lopen zoeken naar een kind waar tegen ik optimistisch gezegd had “nou, dan zie ik je zo wel in de kelder” heb ik non-stop 'niemand laat zijn eigen kind alleen' in mijn hoofd. Van André Hazes, denk ik. Heel erg, vooral omdat ik de rest van de tekst niet ken.
Maar van het topje van mijn zus ben ik nu tenminste af.

Meer Muziek >>

Stem

liesbeth jongkind — Mon, 22 May 2006 20:27:00 GMT

Ik heb helemaal niks met muziek. Tot mij komt de waarheid via het geschreven woord. Na één artikel van popjournalist Hesther Carvalho viel ik dan ook als een blok voor ene Anouk. Dit jaar kreeg ik voor moederdag haar dubbele life CD (life dubbel-CD?). Geweldig. Eindelijk mocht Raffaëla uit de CD-speler.
Toch lacht ze wel lief, hoor. (Raffa dus). Een beetje zoals Ayaan.
Daarom heb ik ook op haar gestemd (weer Raffa, natuurlijk).

Meer Muziek >>