op pad

Fauna

liesbeth jongkind — Sun, 10 Aug 2008 08:33:00 GMT

Na een midweek kamperen in de bush met vier tieners, waarbij een een groot deel van de lol bestond uit het van elkaar afpakken van de bambiknuffel onder het maken van grommende en blaffende geluiden, gingen wij gisteren naar een feestje in de grote stad. Op weg naar het feestje zagen wij een vrolijke mevrouw met een trotse hond met een groot knuffelhert in zijn bek. Geen bambi, want het had een gewei. Maar het déjà-vu gehalte was toch erg hoog.
Op het feestje ging het gesprek onder andere over de grote zwermen tropische groene vogels (parrots, zeiden ze) die de stad onveilig maakten.
Thuis is de poes nog steeds dood. Hoe lang zou het duren voor de hersenen bij uit de ooghoek waargenomen objecten in de tuin niet meer regeren met 'oja, de poes moet nog eten'?

Meer Beestjes >>

Herriestoppers mee!

liesbeth jongkind — Thu, 05 Jun 2008 18:04:00 GMT

(klik ook eens op het plaatje!)
Ik kreeg net een mailtje van de NS of ik een enquête wilde invullen over waar ik allemaal last van had als ik met de trein reisde (mijn parafrasering). Ja hoor, dat wilde ik wel. Misschien helpt het. Die enquête duurde veel langer dan ze van te voren gezegd hadden, want het waren heel ingewikkeld geformuleerde vragen. En het was ook behoorlijk confronterend. Ik blijk namelijk voornamelijk last te hebben van de andere mensen die met de trein reizen en ook een heel klein beetje van de trein zelf, soms. Als hij zo irritant piept.
'Wat zou u daar zelf aan kunnen doen?' was een van de vragen (ongeveer dan, hè). Dus ik vulde braaf in: 'oordopjes meenemen en zonodig indoen en vriendelijk aan de mensen vragen of ze hun geluidsniveau aan mij aan willen passen'. Die oordopjes vergeet ik altijd, maar vriendelijk vragen doe ik heel vaak. Het werkt heel goed, als ik er maar niet te lang mee wacht.
Ik heb maar één keer gehad dat een meisje me aankeek alsof ik gek was en zei: 'U bent niet thuis hoor.' 'Neehee, JIJ bent niet thuis,' zei ik (helaas alweer ietsje minder vriendelijk). Toen viel het kwartje wel.

Hoe vaker je invult dat je heel erg van lezen in stilte houdt, hoe gekker je begint te geloven dat je bent. Maar gelukkig staan er op internet ook de uitslagen van de vorige enquêtes van de NS. En gelukkig komt daaruit dat ik nou niet bepaald de enige ben met zo'n rare hobby. Maar liefst:
- 46% van de mensen besteedt zijn tijd in de trein het liefst aan lezen
- 47% van de mensen belt nooit in de trein, ook niet om door tegeven hoe laat ze aankomen
- 36% van de mensen zit in de trein het liefst in de tweedeklas stiltezone
- minder dan 8% van de mensen luistert in de trein het liefst naar muziek
Dat waren dus de uitslagen van de vorige enquete.
Ben benieuwd wanneer al die nieuwe, herkenbare tweedeklasstiltezones er komen.
En ik heb ook meteen maar gevraagd of er een rekje voor uitgelezen kranten aan de muur in het halletje kan komen. Dan hoef je niet zo te struinen tot je de krant hebt die je wilt.

Meer Op Pad >>

Maatschappelijke stage

liesbeth jongkind — Fri, 07 Mar 2008 11:48:00 GMT

Week 1: Mag ik de Wii mee naar school nemen vandaag? We gaan vanmiddag kennismaken met Onze Bejaarde. Misschien vindt ze dat wel leuk, wii-en.
Week 2: Wil je de foto's zien van Onze Oma? Kijk, zo ziet ze eruit. En dit is een panoramafoto van haar kamer in het bejaardentehuis.
Week 3: Maandag is Onze Oudere jarig. Maar ze is er niet want ze is op bezoek bij haar tweelingzus in Friesland.
- wordt vervolgd -

PS: de wii-ende mevrouw op de foto is niet de mevrouw van de maatschappelijk stage

Meer mensen >>

Ochtendritueel

liesbeth jongkind — Thu, 28 Feb 2008 10:45:00 GMT

Ik ben nu even op werkvakantie in een dorp waar helemaal niets gebeurt. Dat moet ook, want ik moet er een boek afschrijven. Ze hebben hier wel een zwembad. Om zeven uur 's morgens kun je daar beginnen met baantjestrekken. Dat doe ik thuis ook altijd, je krijgt er spierballen van en da's altijd handig, ook voor boekenschrijvers.
Het is een fijn zwembad, niet te koud, het wedstrijdbad is iets korter dan thuis, de hokjes zijn iets ruimer en veel beter verlicht dan thuis (waarom hangen ze die lampen toch boven de gangpaden in plaats van boven de hokjes?) en de andere zwemmers zijn gemiddeld 15 jaar ouder dan ik en crawlen niet.
Er is één heel groot verschil met ons zwembad thuis: iedereen zegt hier goedemorgen tegen me. Om half acht 's morgens! Dan zit mijn haar nog gek en staan de kreukels van mijn pyjama nog in mijn vel, dan weet ik helemaal nog niet of het wel een goede morgen is. Niet alleen de mevrouw achter de balie, dat hoort bij haar werk. Maar ook alle andere mensen die met een opgerolde handoek onder hun arm naar binnen lopen of alweer naar buiten komen. En ze kennen me hier niet eens!
Maar verder gebeurt hier helemaal niks.

Meer Lijfsbehoud >>

Bussen, lussen, dassen

liesbeth jongkind — Sat, 12 Jan 2008 10:04:00 GMT

Op zoek naar een plaatje van de binnenkant van een bus voor bij dit stukje, waar ik dan aan die stang waaraan de lussen hangen een lus die gemaakt was van een paarse stropdas met bloemen erop kon tekenen, net zoals ik - pas toen ik er al bijna was - zag hangen gisteren in de bus naar Utrecht, kwam ik op een website die helemaal over autobussen gaat. Autobussen.blogspot.com. Beetje onthutsend. Ook al heb ik heb zelf ook wel eens oude stofzuigers gespaard.
Dan toch liever Bram Pater die stropdassen spaart en inscant en op internet zet en nog lang niet compleet is, zoals hij zelf zegt.
Bram, er hangt er nog een in bus 74.

Meer Op Pad >>

Regentijd

liesbeth jongkind — Sat, 05 Jan 2008 01:26:00 GMT

Bij de bushalte stond een mevrouw met een paraplu die eruit zag alsof hij gemaakt was van banane(n?)bladeren. Zo een wil ik ook. En op de terugweg (ik zat net Life of Pi te lezen, voor het eerst, in het kader van de hype-vertraging. Een heel leuk boek blijkt nu. Ik dacht altijd dat het over een man ging die in een boot zat met een tijger, maar tot nog toe gaat het vooral over god. Wat ik wel zo interessant vind). Op de terugweg dus, stapte er een kleine tijger in de bus die naast mij ging zitten en prompt begon te knikke(n?)bollen.
'Je bent een beetje moe, hè Noud,' constateerde zijn zusje, die een vlinder was.
'Nee hoor,' zei Noud nog. Daarna viel hij in slaap.
Zijn moeder zag er nogal tegenop om vijftien kilo tijger door de regen naar huis te moeten dragen, zei ze. Ze kon zich niet voorstellen dat je dat later als ze groter waren ging missen.
Toch is het zo, zei ik.

Meer Op Pad >>

Adams dingetje

liesbeth jongkind — Sat, 10 Nov 2007 19:17:00 GMT

Gisteren bij de allerlelijkste sauna van de wereld geweest. Nou ja, in ieder geval van het Westelijk halfrond. Sauna van Egmond in Haarlem. Je zou het niet zeggen als je op hun website kijkt, want daar staan best foto's op waarvan je denkt: in dat bad wil ik ook wel eens liggen. Maar de werkelijkheid is vooral verbijsterend. Eén voorbeeld, want het beschrijven van alle wansmakelijke architectonische en inrichtingshoogstandjes gaat te ver: boven de caldariumbanken (dat zijn een soort stenen ligstoelen die verwarmd zijn) hangt een puzzel. Een zoveel-duizend-stukjes-puzzel. Aan het plafond. Daar kijk je dus tegenaan als je je ogen niet dichthebt. Heel attent. Ik had vroeger een tandarts die een luchtfoto van Nederland aan het plafond boven de stoel had hangen voor als je je ogen niet dichtdeed. Op de puzzel die boven de caldariumbanken van Sauna van Egmond in Haarlem hangt, staat een afbeelding van een deel van het plafond van de Sixtijnse Kapel. Dan moet ik altijd even nadenken of dat nou van Michelangelo of van Leonardo da Vinci was (ik weet het, ik ben een barbaar), maar het was in ieder geval die hele bekende plaat van God en Adam (hier stond eerst Jezus, maar goddank zag ik op tijd dat dit stukje van het plafond The Creation of Adam heet, en waarschijnlijk moet dat eigenlijk in het Italiaans) die met hun wijsvingers bijna tegen elkaar aankomen. Nou, ik heb er eens heel goed naar gekeken en ik weet nu: Adam heeft een héél klein bruin verlept piemeltje, God draagt een roze babydoll en precies tussen de vinger van God en die van Adam zit een spotje gemonteerd.
Sauna van Egmond in Haarlem, alleen met de ogen dicht te bezoeken!
De barkeeper was trouwens ook heel erg.

Meer Op pad >>

Brothers

liesbeth jongkind — Sun, 04 Nov 2007 13:18:00 GMT

Joost werd vijftig en op de uitnodiging stond de routebeschrijving naar het feestje dus die bestudeerde ik pas goed toen we al in de auto zaten op weg naar Brothers in Bunnik, want die had Joost afgehuurd, dat had ik al wel in de gauwigheid gezien. Op zaterdagavond. Die Joost. Die was wel erg blij dat hij eindelijk vijftig werd. Ze zouden er liedjes uit onze tijd draaien (nou ja, ik ben nog lang geen vijftig dus een beetje meer uit Joost zijn tijd dan uit mijn tijd) dus dat werd eindelijk weer eens ouderwets swingen. De buren waren hardstikke jaloers. Die waren ook nog nooit in Brothers geweest. En dat terwijl ze al ver over de vijftig zijn.
Het was wel lastig om de routebeschrijving te lezen in de rijdende auto, want dat lampje waarmee je kunt lezen zonder dat de bestuurder er last van heeft is bij ons kapot. (We zijn wel laatst bij de garage geweest om de deur weer te laten vastzetten, maar toen zijn we dat van het lampje vergeten te zeggen.) Dus ik moest van lantaarnpaal naar lantaarnpaal onthouden welke drie woorden ik daarnet gezien had. Joost stuurde ons helemaal naar Odijk. Daar was parkeerruimte, stond er. Het verbaasde me wel wat. Gingen al die mensen dan helemaal lopen van Odijk naar Brothers?
Uiteindelijk bleek het feest helemaal niet in Brothers te zijn, ik had het te snel gelezen, de discjockey heette iets met Brother. Toch was het erg leuk. De halve nacht ouderwets swingen en de halve volgende dag ouderwets brak.
Op naar de zestig, Joost!

Meer Op Pad >>

De gelukkige klas (1)

liesbeth jongkind — Fri, 26 Oct 2007 23:52:00 GMT

Vandaag op een krukje in Nemo temidden van honderden krioelende herfstvakantievierende kinderen De gelukkige klas zitten lezen. Het boekje dat je gratis krijgt als je lid bent van de bibliotheek. Okee, ik moest even ophouden met lezen om twee ondernemende jongetjes ervan te weerhouden over het muurtje van het dakterras te klauteren (iets dat je ook zonder paddo's niet overleeft). Maar ik heb het uitgekregen. Het is prachtig. En op griezelige wijze totaal niet gedateerd (lees voor arbeiderskinderen kutmarrokaantjes).

Meer Op Pad >>

1 auto per minuut

liesbeth jongkind — Thu, 18 Oct 2007 17:28:00 GMT

Altijd als ik ’s ochtends tussen half negen en kwart voor negen over de Zinzendorflaan fiets, word ik bij de verkeersdrempel tegenover de Comeniusschool tegengehouden door twee klaar-overs. Is dat erg? Nee hoor. Raar dan? Ja, behoorlijk. Op de Zinzendorflaan rijden namelijk nauwelijks nog auto's, sinds de gemeente een paar jaar geleden een zeecontainer midden op de sluiproute naar de Utrechtseweg gezet heeft.
Om het raadsel van deze overbodige klaar-overs op te lossen, ben ik maar eens bij de Comeniusschool op een muurtje gaan zitten. 's Morgens vroeg om kwart over 8. Acht minuten lang turfde ik het verkeer. Dat was goed te doen. Er reden in die tijd precies 9 auto’s, 3 brommers, 104 fietsers en 1 busje met aanhanger voorbij. Toen kwamen er een mevrouw en een jongen met oranje hesjes aan waar 'verkeersbrigadier' opstond. Ik turfde verder. In de eerste 12 minuten dat zij er stonden kwamen er 52 fietsers, 13 auto’s en één jongetje op skates langs. Kennelijk was het spitsuur alweer over. In diezelfde 12 minuten wilde er twintig keer iemand (meestal meerdere iemanden tegelijk) oversteken. Hierbij versperden beide klaarovers uiterst conscentieus de rijweg met hun spiegeleieren. In de meeste gevallen was er dan in geen velden of wegen enig verkeer te bekennen. Heel vaak bestond het verkeer dàt langs de Comeniusschool kwam, uit mensen die wilden oversteken. Naar de Comeniusschool.
Na 12 minuten hield ik op met turven omdat de opperklaarovermoeder me kwam vragen wat ik daar deed. En ik kan niet turven en beleefd antwoord geven tegelijk. De vraag is natuurlijk niet wat ík daar deed, maar wat zíj daar deden. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het hier een oud ritueel betreft, zonder verdere inhoudelijke betekenis. (Op het plaatje de h.h. Comenius).

Meer Op Pad >>