mensen

Lepeltje lepeltje

liesbeth jongkind — Sat, 21 Jun 2008 09:20:00 GMT

Recept voor een lang en gelukkig leven

Men neme

Een handvol goede moed.

Twee theelepels liefde (dit wordt vanzelf meer).

Zo nu en dan een rustig moment, om te proeven.

Men roere

Met de blote hand. Soms vuist. Soms twee.

Naar believen linksom of rechtsom, maakt niet uit.

Die klontjes horen er ook bij.

Men dele

Alles met een ander

Die geen ander is maar meer een soort van zelf

Ja, die.

(Marianne viert vandaag haar 50e verjaardag. We moesten een gedicht maken met Marianne-woorden erin. Dat latste is me niet gelukt. Ik kon het briefje met de Marianne-woorden erop ineens nergens meer vinden. Dan maar woorden van mezelf.)

Meer Hee dat rijmt >>

Herriestoppers mee!

liesbeth jongkind — Thu, 05 Jun 2008 18:04:00 GMT

(klik ook eens op het plaatje!)
Ik kreeg net een mailtje van de NS of ik een enquête wilde invullen over waar ik allemaal last van had als ik met de trein reisde (mijn parafrasering). Ja hoor, dat wilde ik wel. Misschien helpt het. Die enquête duurde veel langer dan ze van te voren gezegd hadden, want het waren heel ingewikkeld geformuleerde vragen. En het was ook behoorlijk confronterend. Ik blijk namelijk voornamelijk last te hebben van de andere mensen die met de trein reizen en ook een heel klein beetje van de trein zelf, soms. Als hij zo irritant piept.
'Wat zou u daar zelf aan kunnen doen?' was een van de vragen (ongeveer dan, hè). Dus ik vulde braaf in: 'oordopjes meenemen en zonodig indoen en vriendelijk aan de mensen vragen of ze hun geluidsniveau aan mij aan willen passen'. Die oordopjes vergeet ik altijd, maar vriendelijk vragen doe ik heel vaak. Het werkt heel goed, als ik er maar niet te lang mee wacht.
Ik heb maar één keer gehad dat een meisje me aankeek alsof ik gek was en zei: 'U bent niet thuis hoor.' 'Neehee, JIJ bent niet thuis,' zei ik (helaas alweer ietsje minder vriendelijk). Toen viel het kwartje wel.

Hoe vaker je invult dat je heel erg van lezen in stilte houdt, hoe gekker je begint te geloven dat je bent. Maar gelukkig staan er op internet ook de uitslagen van de vorige enquêtes van de NS. En gelukkig komt daaruit dat ik nou niet bepaald de enige ben met zo'n rare hobby. Maar liefst:
- 46% van de mensen besteedt zijn tijd in de trein het liefst aan lezen
- 47% van de mensen belt nooit in de trein, ook niet om door tegeven hoe laat ze aankomen
- 36% van de mensen zit in de trein het liefst in de tweedeklas stiltezone
- minder dan 8% van de mensen luistert in de trein het liefst naar muziek
Dat waren dus de uitslagen van de vorige enquete.
Ben benieuwd wanneer al die nieuwe, herkenbare tweedeklasstiltezones er komen.
En ik heb ook meteen maar gevraagd of er een rekje voor uitgelezen kranten aan de muur in het halletje kan komen. Dan hoef je niet zo te struinen tot je de krant hebt die je wilt.

Meer Op Pad >>

Mooi werk

liesbeth jongkind — Thu, 03 Apr 2008 10:28:00 GMT

Al een week of twee zit deze man in dit bootje in dit slootje. Heel langzaam vordert hij in de richting van de grijpmachine die de verdronken fietsen opvist. Het is nu nog een meter of 12. Dat is een dag of vier baggeren in dit tempo, schat ik zo.
Soms is het bootje leeg, op de pilon na. Maar dan baggert het gewoon verder. Dan is de man even eten, of plassen, of roken, of een harinkje halen, of weet ik veel. Ik dacht eerst dat hij dan in het water gevallen was. Ik heb zelfs nog gekeken of ik hem zag liggen. Maar het was te modderig. En toen ik er een paar uur later weer langskwam, zat hij gewoon weer in zijn bootje.
Lekker relaxte baan. Al vraag ik me wel af waar zo'n man de hele dag aan denkt.

Meer Mensen >>

Maatschappelijke stage

liesbeth jongkind — Fri, 07 Mar 2008 11:48:00 GMT

Week 1: Mag ik de Wii mee naar school nemen vandaag? We gaan vanmiddag kennismaken met Onze Bejaarde. Misschien vindt ze dat wel leuk, wii-en.
Week 2: Wil je de foto's zien van Onze Oma? Kijk, zo ziet ze eruit. En dit is een panoramafoto van haar kamer in het bejaardentehuis.
Week 3: Maandag is Onze Oudere jarig. Maar ze is er niet want ze is op bezoek bij haar tweelingzus in Friesland.
- wordt vervolgd -

PS: de wii-ende mevrouw op de foto is niet de mevrouw van de maatschappelijk stage

Meer mensen >>

Regentijd

liesbeth jongkind — Sat, 05 Jan 2008 01:26:00 GMT

Bij de bushalte stond een mevrouw met een paraplu die eruit zag alsof hij gemaakt was van banane(n?)bladeren. Zo een wil ik ook. En op de terugweg (ik zat net Life of Pi te lezen, voor het eerst, in het kader van de hype-vertraging. Een heel leuk boek blijkt nu. Ik dacht altijd dat het over een man ging die in een boot zat met een tijger, maar tot nog toe gaat het vooral over god. Wat ik wel zo interessant vind). Op de terugweg dus, stapte er een kleine tijger in de bus die naast mij ging zitten en prompt begon te knikke(n?)bollen.
'Je bent een beetje moe, hè Noud,' constateerde zijn zusje, die een vlinder was.
'Nee hoor,' zei Noud nog. Daarna viel hij in slaap.
Zijn moeder zag er nogal tegenop om vijftien kilo tijger door de regen naar huis te moeten dragen, zei ze. Ze kon zich niet voorstellen dat je dat later als ze groter waren ging missen.
Toch is het zo, zei ik.

Meer Op Pad >>

In groep 8 bij Meester Pier

liesbeth jongkind — Fri, 19 Oct 2007 11:45:00 GMT

'Ik hoef van meester Pier niet meer mee te doen als de anderen begrijpend lezen hebben.'
'O, waarom niet?'
'Omdat ik al goed genoeg begrijpend kan lezen.'
'O. En wat doe je dan in de tijd dat de anderen aan het begrijpend lezen zijn?'
'Ik mag nu zelf een begrijpend-lezen-kaart maken van Meester Pier. Voor groep vier.'
'Wat leuk! Waar gaat hij over?'
'Ik maak een begrijpend-lezen-kaart over hoe je zelf een begrijpend-lezen-kaart maakt.'
'Wat leuk zeg! Was dat een idee van Meester Pier?'
'Nee, dat heb ik zelf bedacht.'

En dan zeggen ze dat het onderwijs zo achteruit gaat. Ik moest, in wat vroeger de zesde klas heette, altijd het dictee achterop het bord maken. Als meester Philip klaar was met dictee geven hoefde hij alleen maar het bord om te draaien en dan kon iedereen zijn dictee zelf nakijken aan de hand van mijn foutloze versie. Veel saaier.

Meer Mensen >>

1 auto per minuut

liesbeth jongkind — Thu, 18 Oct 2007 17:28:00 GMT

Altijd als ik ’s ochtends tussen half negen en kwart voor negen over de Zinzendorflaan fiets, word ik bij de verkeersdrempel tegenover de Comeniusschool tegengehouden door twee klaar-overs. Is dat erg? Nee hoor. Raar dan? Ja, behoorlijk. Op de Zinzendorflaan rijden namelijk nauwelijks nog auto's, sinds de gemeente een paar jaar geleden een zeecontainer midden op de sluiproute naar de Utrechtseweg gezet heeft.
Om het raadsel van deze overbodige klaar-overs op te lossen, ben ik maar eens bij de Comeniusschool op een muurtje gaan zitten. 's Morgens vroeg om kwart over 8. Acht minuten lang turfde ik het verkeer. Dat was goed te doen. Er reden in die tijd precies 9 auto’s, 3 brommers, 104 fietsers en 1 busje met aanhanger voorbij. Toen kwamen er een mevrouw en een jongen met oranje hesjes aan waar 'verkeersbrigadier' opstond. Ik turfde verder. In de eerste 12 minuten dat zij er stonden kwamen er 52 fietsers, 13 auto’s en één jongetje op skates langs. Kennelijk was het spitsuur alweer over. In diezelfde 12 minuten wilde er twintig keer iemand (meestal meerdere iemanden tegelijk) oversteken. Hierbij versperden beide klaarovers uiterst conscentieus de rijweg met hun spiegeleieren. In de meeste gevallen was er dan in geen velden of wegen enig verkeer te bekennen. Heel vaak bestond het verkeer dàt langs de Comeniusschool kwam, uit mensen die wilden oversteken. Naar de Comeniusschool.
Na 12 minuten hield ik op met turven omdat de opperklaarovermoeder me kwam vragen wat ik daar deed. En ik kan niet turven en beleefd antwoord geven tegelijk. De vraag is natuurlijk niet wat ík daar deed, maar wat zíj daar deden. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het hier een oud ritueel betreft, zonder verdere inhoudelijke betekenis. (Op het plaatje de h.h. Comenius).

Meer Op Pad >>

"Waarom nemen jullie geen hond?"

liesbeth jongkind — Wed, 17 Oct 2007 11:55:00 GMT

Bij de gedachte aan 100 NCRV-vrouwen die gelijktijdig een zwangerschapstest deden in studio, moesten wij vanmorgen aan het ontbijt erg lachen. 'Dan moet je toch over iets heen pissen?' vroeg een van de mannelijke ontbijters voor de zekerheid. Ja, precies.
Uit het stukje in Trouw (die belden het eerst, vier weken voor acht euro. En daarna pas de mevrouw van NRC next met een veel beter aanbod. Jammer!) bleek dat het programma Babyboom vooral gemaakt werd om begrip te kweken voor de onvruchtbare medemens. Daar heb je ook hele goede boekjes voor. Bijvoorbeeld dat van Denise Hilhorst (na 5 IUI- en 2 IVF-behandelingen moeder van een tweeling). Open Zenuw heet het. Een aanrader voor wie IVF, ICSI of IUI (had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord) ondergaat en de hele tijd precies de verkeerde goedbedoelde opbeurende opmerkingen van vrienden, bekenden en collega's moet aanhoren. En ook voor die vrienden, bekenden en collega's die nooit weten wat ze nou wel en niet kunnen zeggen en vragen. Kunnen ze Babyboom tenminste overslaan.

Meer Leesvoer >>
Meer Waan v/d Dag >>

Nooit geweten!

liesbeth jongkind — Fri, 05 Oct 2007 18:07:00 GMT

Altijd gedacht dat het in de daluren alleen maar goekoper was!

Per vierkante meter

liesbeth jongkind — Sat, 22 Sep 2007 23:48:00 GMT

Altijd al een echte Jongkind willen hebben, maar niet zo dol op zeegezichten?
Neem dan nu een abonnement op de digitale tekeningen van Hans. Voor minder dan een tank euro per jaar elke week een nieuwe prent.
Echte verf op doek kan ook, maar dat is duurder (€ 2000,= per vierkante meter).
Deze vind ik mooi omdat het het gevoel oproept dat je niet naar de vrouw kijkt, maar de vrouw bent. Dat het je eigen neus is die achter dat wijnglas zit. Je eigen ogen die nergens naar kijken - of die iets zien dat er niet is.
Even weg. Zo terug.

Meer Mooi hè>>