beestjes

Whiskas met funnies

liesbeth jongkind — Thu, 26 Feb 2009 07:11:00 GMT

De tijd dat de hagelslag steeds ineens op was omdat de funnies er alleen uitkwamen als je heel veel hagelslag op je brood strooide, ligt alweer jaren achter ons. Nu doen we het bij ons thuis met Whiskas. In de Whiskas (paarse zak) zitten behalve bruin, hagelslagachtig kattenbrood ook roze en groene en gele ronde dingetjes. Daar zitten zogenaamd groentes in. Ik hoop tenminste zogenaamd, want katten hebben helemaal geen groentes nodig. Al een paar dagen ligt het bruine kattenbrood ineens naast het bakje op de keukenvloer en zijn de roze, groene en gele dingetjes op. Ik dacht eerst dat de kinderen het deden, maar ze bezweren me van niet. De poes doet het zelf. Op zoek naar de funnies.
>> meer beestjes

Fauna

liesbeth jongkind — Sun, 10 Aug 2008 08:33:00 GMT

Na een midweek kamperen in de bush met vier tieners, waarbij een een groot deel van de lol bestond uit het van elkaar afpakken van de bambiknuffel onder het maken van grommende en blaffende geluiden, gingen wij gisteren naar een feestje in de grote stad. Op weg naar het feestje zagen wij een vrolijke mevrouw met een trotse hond met een groot knuffelhert in zijn bek. Geen bambi, want het had een gewei. Maar het déjà-vu gehalte was toch erg hoog.
Op het feestje ging het gesprek onder andere over de grote zwermen tropische groene vogels (parrots, zeiden ze) die de stad onveilig maakten.
Thuis is de poes nog steeds dood. Hoe lang zou het duren voor de hersenen bij uit de ooghoek waargenomen objecten in de tuin niet meer regeren met 'oja, de poes moet nog eten'?

Meer Beestjes >>

Weer thuis

liesbeth jongkind — Sun, 03 Aug 2008 09:03:00 GMT

Vakantiegevoel, dat moet je zo lang mogelijk zien vast te houden.
Ik ging niet eerst de auto uitladen, ik ging eerst cappucino voor me laten zetten door de buren de die plantjes en de poes hadden verzorgd.
'Even over de poes,' zei de buurman nadat ik twee slokjes genomen had.
Er klonk een vreemde schorre schreeuw uit de struiken. Dat had de poes de afgelopen week steeds gedaan, zei de buurman. Vreemd schor schreeuwen, heel hard, vooral ´s nachts. Rondstrompelen. Muizehapjes eten. In zijn mandje in de carport liggen.
'Hij heeft pijn,' zei de buurman. Ja, dat wist ik ook wel eigenlijk.
'Hij spint nog wel als je hem aait,' zei ik.
Eigenlijk was de vraag dus of je moest wachten tot hij niet meer spon als je hem aaide.
Dat leek me niet.
De dierenarts had spreekuur tot één uur. Het was vijf voor één. 'Komt u maar om half twee,' zei de assistente. 'Het loopt uit.'
Ik haalde de vakantiespullen uit de auto en zocht op zolder het duivenmandje op waarin wij de poes altijd naar de dierenarts brengen.
In de wachtkamer zaten drie mannen met honden en één vrouw met een hond. Om kwart over twee belde ik naar huis dat ik nog niet aan de beurt was. Het gaf niet, zeiden ze. Ze waren op de website van het dierenasiel de leuke poezen aan het bookmarken.
Om kwart voor drie was ik aan de beurt.
Ik vertelde van het schreeuwen en het strompelen en dat de poes al 20 jaar oud was.
´Ik kan wel achter die beslissing staan,´ zei de dierenarts.
We mochten in een zijkamertje gaan zitten. De assistente legde een nep-schapevel op tafel, voor de poes, om op dood te gaan.
Eerst kreeg de poes een spuitje om in slaap te vallen.
'Dat kan wel even duren,' zei de assistente. 'Ik kom zo terug.'
Het spuitje werkte niet meteen. Eerst klom de poes nog terug in zijn duivemandje, kotste op de handdoek die daarin lag en ging met zijn kin in de kots liggen. Toen pas viel hij in slaap, met zijn ogen wijdopen. Ik dacht eerst even dat hij al dood was, maar hij ademde nog gewoon door.
Na een hele tijd kwam de dierenarts. Ze legde de poes op het nep-schapevel en gaf hem het tweede spuitje.
Daarna was de poes echt dood.
Dat ziet er echt heel anders uit.

Meer Beestjes >>

Lekker puh

liesbeth jongkind — Wed, 09 Apr 2008 15:28:00 GMT

Ik las vanmorgen in de krant dat de koekoek misschien uit Nederland gaat verdwijnen als gevolg van het broeikas-effect. Mooi zo. Ik heb dat altijd een bijzonder onaangenaam soort vogel gevonden, waarvan ik bovendien het gevoel had dat hij niet eens ècht bestond. Je ziet nooit een koekoek (nou zie ik nooit vogels dus dat zegt ook weer niet zóveel), je hoort ze alleen wel eens koekoeken in de verte, maar hoe weet je dan zeker dat het niet een boswachter is die vanuit een belendend bosperceel de koekoeksmythe in stand staat te houden? Misschien volgen ze daar wel speciale cursussen voor.
De schrikkelseconde wordt ook afgeschaft las ik. Wat een mooie dag!

Meer beestjes >>

Fotomodel

liesbeth jongkind — Wed, 02 Apr 2008 08:59:00 GMT

Ik heb eindelijk ook een digitale (ik ben nog van de generatie die steeds bijna 'elektrische' zegt) camera gekocht. Kinderen, poezen en de man van het baggerbootje zijn voorlopig het slachtoffer. De poes blijkt niet alleen stookdoof maar toch ook wel erg kippig. Morgen de man van het baggerbootje!

Meer Beestjes >>

Regentijd

liesbeth jongkind — Sat, 05 Jan 2008 01:26:00 GMT

Bij de bushalte stond een mevrouw met een paraplu die eruit zag alsof hij gemaakt was van banane(n?)bladeren. Zo een wil ik ook. En op de terugweg (ik zat net Life of Pi te lezen, voor het eerst, in het kader van de hype-vertraging. Een heel leuk boek blijkt nu. Ik dacht altijd dat het over een man ging die in een boot zat met een tijger, maar tot nog toe gaat het vooral over god. Wat ik wel zo interessant vind). Op de terugweg dus, stapte er een kleine tijger in de bus die naast mij ging zitten en prompt begon te knikke(n?)bollen.
'Je bent een beetje moe, hè Noud,' constateerde zijn zusje, die een vlinder was.
'Nee hoor,' zei Noud nog. Daarna viel hij in slaap.
Zijn moeder zag er nogal tegenop om vijftien kilo tijger door de regen naar huis te moeten dragen, zei ze. Ze kon zich niet voorstellen dat je dat later als ze groter waren ging missen.
Toch is het zo, zei ik.

Meer Op Pad >>

Verstoppertje (II)

liesbeth jongkind — Wed, 26 Dec 2007 01:01:00 GMT

In het parkje achter de kinderboerderij lag een grote harige hond plat op zijn buik achter een boompje. Eerst dacht ik dat er iets met hem was, maar naarmate de mevrouw die verderop kwam aanlopen dichterbijkwam, begon hij steeds harder te kwispelen. Toen ze vlakbij de boom was sprong hij ineens tevoorschijn, grijnsde breed voor zover honden dat kunnen en rende naar een boom een eindje verderop, waarachter hij opnieuw ging liggen.
Honden mogen niet los lopen in het parkje achter de kinderboerderij. Maar ik heb er niks van gezegd, hoor.

Meer Beestjes >>
Verstoppertje (I) >>

Zacht weer

liesbeth jongkind — Wed, 21 Nov 2007 12:04:00 GMT

Vandaag onbeheerd aangetroffen:

1) een warme jas over het prikkeldraad van de kinderboerderij

2) een kindersjaal met wanten op het elektriciteitshuisje achter de bushalte

Existentialisme voor beginners

liesbeth jongkind — Thu, 01 Nov 2007 14:57:00 GMT

Is een poes een ding?
Wat zou de poes daar zelf van denken?
De poes vindt het niet zo'n interessante vraag.
Is de staart een ding, dàt vraagt de poes zich af.
Is het gaatje onder de staart een ding?
Is een bakje met kattenvoer een ding?
Wanneer houdt kattenvoer op ding te zijn en verandert het in poes?
Is dat al in het bakje of pas in het bekje?
Of nog later, in het buikje?
Wanneer verandert het in poes veranderde kattenvoer weer in een ding?
Als het uit het gaatje onder de staart komt?
Of wanneer het kuiltje helemaal dicht is?
Of blijft het ook dan nog een beetje poes?

Meer Beestjes >>

Verloren zaak

liesbeth jongkind — Sun, 21 Oct 2007 22:06:00 GMT

Vanavond reden we over de Veluwe. Bij donker. Je leest er wel eens over in de krant, maar het schijnt daar dus echt heel erg te zijn. Langs de snelweg stond zelfs een bord met van die letters die van lampjes gemaakt zijn. Zodat je er ook iets anders mee kunt schrijven en dat je het neer kunt zetten waar het het allerhardste nodig is. Vanavond was het kennelijk heel hard nodig langs de A1.
Er stond op: PAS OP. LOSLOPEND GROOT WILD.
Dat je echt dacht: Oef, ze willen al niet eens meer aan de lijn!
(Toch nog veilig thuisgekomen.)

Meer Beestjes >>