Muziek

...may I have your votes please...?

leanjans — Fri, 11 May 2007 23:11:00 GMT

Een overbekende frase voor wie zich jaarlijks rondom de tv schaart voor een nieuwe aflevering van het grootste internationale liedjesfestival het Eurovisie Songfestival. Waar het vroeger om het liedje en het land ging, lijkt het er steeds meer op dat het antwoord op bovenstaande vraag te maken heeft met de regio waar de stemmers vandaan komen.

Wie zal er winnen, ofwel begint het festival te komen tot het einde van zijn roem?
Lees mijn gedachten hierover in dit artikel

Is er nog hoop voor het Eurovisie Songfestival en kan het onder de huidige constellatie op een andere manier worden voortgezet?
Lees mijn ideeën erover in dit artikel

"Je wordt ouder, papa"

leanjans — Sat, 02 Jul 2005 13:31:00 GMT

Zomaar een tekst van een lied dat ik nog ken uit de jaren zeventig. Rocker Peter Koelewijn die wordt aangesproken door zijn jonge zoontje, omdat hij niet meer kan doen wat het jongetje kan.

Daar moest ik aan denken toen ik laatst allerlei brieven en ingezonden post las over de EO Jongerendag.

Mensen schreven dat ze enthousiast hun kinderen van 12 jaar en ouder naar die dag hadden laten gaan. En omdat deze dag voor het eerst op TV te zien was, keken ze mee. En ze schrokken zich naar. Want daar werd wel heel erg harde muziek gespeeld. En ze vroegen zich af of dat nou wel kon. Volgens hen was harde muziek en christelijk geloof niet te verenigen.

Dit zijn mijn leeftijdsgenoten. Ook zij hebben de zeventiger jaren meegemaakt toen ze tiener waren. Ik vroeg mij af hoe zij die jaren hebben beleefd. Alsof er toen geen harde muziek was. Het lijkt me sterk dat niemand van hen ooit Status Quo heeft gehoord, of Deep Purple, of Nazareth.

Bovendien begon in die tijd een eigentijdse christelijke muziekbeweging onder leiding van voormalig rockster Larry Norman die terecht zijn rocknummer uitbracht "Why should the devil have all the good music". Ook toen waren er onder de generatie van onze ouders discussies of dit nu goede muziek was die je als gelovige mocht beluisteren. Maar wij wisten beter. En we konden een duidelijk onderscheid maken tussen de niet-christelijke muziek met al zijn uitwassen van sex, drugs en rock 'n roll. Immers die christenen speelden alleen de derde variant van deze seculiere muziek drieëenheid. De teksten waren overduidelijk, de manier van optreden liet niets aan duidelijkheid over, kortom, wat ze deden en zeiden was zo duidelijk onderscheidend van de rest van de muziekwereld, dat wij het voor waar aannamen.

OK, dat er soms lastige vragen waren was tot daar aan toe. Immers, op het eerste Kamperland Muziekfestival (inmiddels uitgegroeid tot het landelijk terugkerende Flevofestival - dat inmiddels ook al weer uit de contreien van de Flevo is weggespoeld) speelden christelijke bands waardoor het bepaalde groepen in het publiek een flashback kregen: de muziek deed hen zodanig herinneren aan hun verleden met drugs dat ze spontaan een herhalingservaring van die drugs kregen. En dan was de vraag: komt dit nu door de muziek die satanisch van oorsprong is, of komt het als normale menselijke fysieke reactie als herkenning op iets uit het verleden. En het antwoord ging richting de tweede.

Goed, Kamperlanders zijn ouder geworden. Zijn getrouwd, hebben kinderen gekregen en laten nu die kinderen naar de EO Jongerendag gaan. Het is voor mij een vraag of die voormalige muziekliefhebbers zijn meegegroeid met de ontwikkelingen in de christelijke muziekscene en meegeluisterd hebben met waar hun kinderen naar luisteren. Of zijn ze zo vervreemd van wereld en jongerenbeweging (ja zelfs de christelijke variant daarvan), dat ze nu de Newsboys beschouwen als harde muziek die je als christen maar moeilijk kunt verdragen.

O zeker, er is een groep leeftijdsgenoten die altijd buiten de jongerenwereld heeft gestaan. Die zich bezighield met koormuziek, klassieke muziek (de fraaie klanken van atheïst Beethoven (is dat waar? - ja lees hierover meer op een Engelse site) of vrijmetselaar Mozart om maar iets te noemen - u begrijpt wat ik bedoel....), en alle muziek die in de kerk werd gespeeld. Maar goed, of dat zo gezond is vraag ik mij af.

In ieder geval zie ik een groep leeftijdsgenoten die ik zou willen toeroepen: "Je wordt ouder. papa (/mama)". Om daar gelijk achteraan te roepen: Get real, weet wie je was, bedenk waar je zelf mee bezig bent geweest en wat dat uiteindelijk in je leven heeft opgeleverd.

Die muziek heeft voor mij de ogen en oren geopend. Ik heb het naar hartelust meegezongen en een voorbeeld genomen aan de radicaliteit van Larry Norman, Barry McGuire, 2nd Chapter of Acts en Keith Green. En de hedendaagse jeugd doet dat ook met Rebecca St. James, KJ-53 EN The Newsboys.

Luister naar de teksten, kijk naar hun voorbeeld en oordeel dan zelf. Maar wordt niet te snel al te oud. Doe desnoods je gehoorapparaat op een lichter standje.

Hitparade: artiesten voor Azië van nummer 1 verdrongen door Schnappi

leanjans — Sun, 13 Feb 2005 13:53:00 GMT

Vandaag op teletekst gelezen: het nummer van de (gewone) Artiesten voor Azië is gezakt om plaats te maken voor een nieuwe nummer 1! Het GEWELDIGE NUMMER 'Das kleine krokodil' van Schnappi.

Een klein kind zingt een onbeduidend lied en dat gaat ons zo aan het hart dat we de single direct massaal in huis halen om hem grijs te draaien.

Het leven begint weer te normaliseren. De tsunami slachtoffers zijn weer naar de achtergrond gedrongen. We kunnen ons weer druk maken om niets.

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Ik heb mijn geld weer gegeven en daarmee mijn schuld afgekocht.

Sommige hulpverleningsinstanties krijgen geld van 555 zonder te weten wat ze ermee moeten doen. Omdat het hun begroting te boven gaat. Geen rekening mee gehouden. Delen met andere hulpverleningsgroepen die goed werk verzetten? Tja, die horen niet bij de beperkte groep van 555-begunstelingen.

In Azië en Afrika begint nu pas de wederopbouw. De lijken zijn nu geteld en geborgen en nu begint het echte leven en de echte strijd.

Ook hier begint het echte leven weer te draaien.

Schnappi?

Muziekbusiness houdt goede muziek tegen

leanjans — Mon, 07 Feb 2005 11:13:00 GMT

Net na de kerst kwamen allerlei initiatieven van de grond om de slachtoffers van de tsunami in Azië te helpen. Momenteel staat nog steeds een single van Nederlandse artiesten op nummer 1 in de singlehitparades.

Rond dezelfde tijd kwam ook de single 'Wake Up World" uit. Een nummer dat ik mooier vind dan de huidige nummer 1 hit. Ook van Nederlandse artiesten. Het is voor het goede doel, zou je zeggen. Dan besteed je daar toch ook aandacht aan? Bevreemdend, tot nu toe heeft nog geen enkel radiostation er aandacht aan besteed en bij navraag in platenzaken blijkt niemand de single te kennen.

Zelfs hierbij, ook ingeval van muziek voor een goed doel, worden blijkbaar platen van kleinere uitgeverijen geweerd. De reden? Misschien omdat het hier om christen-musici gaat? Wie zal het weten. Beluister hieronder een sample van de single of bekijk het optreden van de gelegenheidsgroep in Adries' Knevels "Het Elfde Uur". En wil je het alsnog bestellen, dan kun je het beste surfen naar

Uitgeverij GMI Nederland

of

Bestel het direct online bij de EO-shop.

Je kunt de single wel in alle christelijke boek- en platenwinkels in Nederland kopen.

Beluister hier een sample van de single

Bekijk hier het optreden in Het Elfde Uur (Real)