Mijn tweede verbazing gaat over het woordgebruik in ons eigen land. Woordgebruik dat soms bepaalde werkwijzen lijken te vergoeilijken.
Als het gaat over radicale moslims, dan hebben de politiek en de media het over "moslimsterrorisme". Als het gaat over zaken die sommige delen van de samenleving na aan het hart gaan, heeft men het over "actiegroepen".
Wat is er zoal de afgelopen twintig jaar gebeurd in ons land? Bedrijven zijn bedreigd. Er zijn overvallen gepleegd. Er hebben bomaanslagen plaatsgevonden. En hier en daar zijn inbraken gepleegd. Allemaal uit naam van een "actiegroep". Van alle aanslagen die over de wereld de afgelopen jaren zijn gepleegd, zijn alleen de op Nederlandse bodem gepleegde aanslagen tot nu toe onopgehelderd gebleven.
Eind jaren tachtig woonde ik in België toen de bende van Nijvel flink opereerde. Er werden aanslagen en inbraken gepleegd. Vanuit Nederland werd het politieonderzoek weggehoond als "chaotisch" en "onzorgvuldig". Als Nederland nu terugkijkt, moet hetzelfde worden gezegd over al die aanslagen die in Nederland uit naam van de anti-kernenergielobby, de antimilitaristische beweging, de krakersbeweging, of de milieubeweging werden gepleegd.
Deze week is bekend geworden dat Tweede Kamer lid Duijvendak betrokken is geweest bij een inbraak in het Ministerie van Economische Zaken in 1985. De fractie was vanaf het begin volledig daarvan op de hoogte. Waarschijnlijk is toen in die kring gedacht dat de man vocht voor het goede doel. En dat is bereikt. Geplande kernenergiecentrales werden door onthullingen niet gebouwd. De antikernenergielobby had succes. Door een inbraak te plegen.
Het blijkt in politiek Nederland mogelijk te zijn om een strafblad te hebben en toch Kamerlid te zijn. Waar dat voor ambtenaren is uitgesloten, is het voor het belangrijkste wetgevende orgaan in Nederland wel mogelijk. Met andere woorden: mensen die eerst de wetten overtraden, maken nu zelf wetten.
Het zou interessant zijn om eens daadwerkelijk de archieven en personalia te onderzoeken van voormalige actiegroepen die ten politieke tonele zijn getrokken. Wat zou er dan overblijven van de geloofwaardigheid van GroenLinks en de SP? Het is voor mijn dan ook de vraag of het door de invloed van deze partijen is dat veel terrroristische aanslagen in ons land onopgelost zijn.
De dubbele moraal in ons land ten opzichte van de diverse terroristische groepen is ook zichtbaar in de nasleep van de twee grootste terroristische aanslagen van de afgelopen jaren: de moord op Pim Fortuyn en de moord op Theo van Gogh. Na de moord op de eerste werd al snel duidelijk dat het een aanslag betrof van een man uit de radicale milieubeweging. Na de moord op de tweede werd de dader aangemerkt als een moslimradicaal. De moord op van Gogh leidde tot een enorme aandacht van AIVD en aanverwante groepen voor moslimradicalen. Wie ziet niet de beelden op het netvlies van de arrestatie van leden van de vermeende Hofstadgroep in Den Haag? Met groot vertoon van macht liet de politie zien wel heel erg bezig te zijn met het gevangen nemen van radicale moslims. Na de moord op Pim Fortuyn werd de milieubeweging volledig met rust gelaten en werd de milieubeweging niet gedemoniseerd.
Dat de Partij voor de Dieren werd geadviseerd door de kompaan van Volkert van der G., daar moest niets achter worden gezocht. Niemand mocht daar ook over schrijven, want iemand die wel een link legde tussen beide heren en die de organisatie waar die kompaan voor werkte, Wakker Dier, als terroristen bestempelde, werd door de rechter teruggefloten en moest zijn artikel rectificeren.
Tja, zo kan ik me soms nogal verbazen over die tweeslachtigheid in de politiek en samenleving die we ook in Nederland tegenkomen.
posted on Saturday, August 09, 2008 6:14 PM