Halverwege september. Of ik niet even mee wilde. Naar een auditie van een populair programma op RTL4. Dochterlief van 15 wilde koste wat het kost met haar stem en voorkomen op het scherm en daarmee doorbreken. Dus stonden we 's middags om twee uur in de lange rij.
Halfvier waren we eindelijk binnen. Stikheet was het daar en toen begon het eindeloze zenuwspel. Wachten, wachten, wachten. Tussendoor zagen we allerlei mensen met dezelfde ambities zich letterlijk voor gek zetten om maar op dat gekke scherm te komen. Dus niet, zei mijn dochter (heb ik haar toch nog iets goeds meegegeven).
Vijf uur... telefoontje van huis. Is ze door? Nee, ze wacht nog.... Zes uur. Nog niet??? Neeeeee. Zeven uur.... luisteren naar de nummers. Helaas nog geen bekend nummer. Rond halfacht is dan eindelijk de verlossing. Dochter mag zich op de laatste stoelen voor de auditie neerzetten, met alle opgebouwde zenuwen van dien.
Een klein halfuurtje later zit ik met een teleurgestelde dochter terug in de bus naar huis. Het was niet wat ze ervan had verwacht. Helaas, zelfs geen bekende jury gezien. Afgewezen door een technisch knulletje dat niets in haar zag. Terecht? Ik laat het over aan de ideeën van de jury. Of vinden jullie iets anders?
Kijk hier en beoordeel de auditie van mijn dochter. Ben benieuwd wat je ervan vindt.
posted on Saturday, November 10, 2007 11:42 PM