Op het weblog van Matthijs Vlaardingerbroek is een aardige discussie ontstaan over contextualisatie in Nederland.
Volgens Pater drs. P.J. van Winden, SMA in zijn Doctoraal Scriptie Theologie Over Inculturatie-mogelijkheden in de Romeinse Liturgie, sinds Vaticanum II, met name in Zaïre, Evangelisatie en Context houdt contextualisatie rekening met de veranderende natuur van een cultuur waarover wij zojuist gesproken hebben. In plaats van te spreken over een particuliere cultuur - hetzij modern, hetzij traditioneel -, spreekt het over de 'context' ofwel de situatie waarin het Evangelie moet worden opgenomen.
Contextualisatie is ontvankelijk voor alle veranderingen die plaatsvinden in een particuliere gemeenschap of cultuur, en voor de tussenpersonen die deze veranderingen te weeg brengen. Het begrip impliceert dat men nauwgezet de 'tekenen van de tijd' dient te onderzoeken, in elke gegeven situatie en dat bezien moet worden hoe het Evangelie relevant gemaakt kan worden voor die situatie. De verkondiging van het Evangelie moet 'gecontextualiseerd' worden.
Om deze reden is een groep mensen met missionaire visie voor Nederland in gesprek hoe in Nederland contextualisatie zou kunnen worden vormgegeven.
Lees in het artikel een eerste aanzet van Matthijs voor Nederlandse contextualisatie en mijn eerste reactie daarop.
posted on Saturday, April 28, 2007 3:46 PM