Of het nu ligt aan het religieuze gevoel rond kerst of dat er een diepgaandere reden is, feit is dat de laatste tijd hernieuwde aandacht is voor de verhouding tussen kerk en staat.

Wie mij kent weet dat ik daar altijd zeer in geïnteresseerd ben. Enerzijds werkzaam bij de griffie van de gemeente waardoor ik direct betrokken ben bij de politiek. Anderzijds vanwege mijn maatschappelijke en religieuze betrokkenheid die zich uit in mijn werk in onze wijk.

Kerk en staat is altijd een discussie tussen mensen die geloven en mensen die dat niet doen en is in feite al zo lang in discussie als onze moderne Nederlandse staat bestaat. Christenen zeggen per definitie dat hun hele leven doordrenkt wordt door het geloof in God en het leven vanuit de bijbel en dat dit niet los is te maken van de maatschappelijke werkelijkheid. Socialisten en liberalen menen dat religie een privé-aangelegenheid is die mensen niet mogen mengen in de neutrale overheid.

Aan die patstelling lijkt de laatste tijd te worden getornd. Burgemeester Cohen van Amsterdam heeft zich sinds zijn aantreden als burgemeester en zeker sinds de moord op Theo van Gogh hard gemaakt voor een gesprek tussen de religie en de overheid. Zijn opstelling is dat religie wellicht meer dan we tot nu toe dachten een bindende factor is die een oplossing kan bieden voor seculiere stromingen die op drift zijn geraakt. Religie kan een moreel anker zijn voor een partij als de PvdA. "Kan het zijn dat er sprake is van een moreel tekort dat niet wordt aangevuld vanuit een hernieuwde bezinning op de bronnen van de sociaal-democratie – die slechts weinigen nog kennen?" heeft hij gezegd in een artikel in Socialisme en Democratie (geciteerd in een artikel in Trouw van 12 september 2006).

Lees verder>>>