Enkele weken geleden was het groot nieuws. Gouden Kooi deelneemster Natasia sluit zich voor onbepaalde tijd op terwijl ze twee kinderen van 6 en 9 heeft waarvan er een ziek is. Dat hoort toch niet en dat moet toch verboden worden, was de teneur van de reacties daarop. Bewogen en geraakt als ze kunnen zijn, reageerden twee politici, Dijsselbloem en Kalsbeek, direct op de situatie. Ze vroegen de minister "Kan ouders, die wensen deel te nemen aan een psychologisch experiment zoals plaatsvindt in het programma De Gouden Kooi, verwaarlozing van hun kind worden verweten, conform de definitie van artikel 1:254 van het Burgerlijk Wetboek inzake de gronden voor ondertoezichtstelling?"
Begrijpelijk, maar ook wel een beetje hypocriet. Want hoe vaak gebeurt het niet dat ouders voor een bepaalde of onbepaalde tijd hun kinderen verlaten, waarbij de kinderen net zoveel tranen laten als bij deze Natasia? Ouders die op zakenreis gaan, die eens even alleen op vakantie gaan, of ouders die een psychisch probleem hebben en daardoor voor onbepaalde tijd niet in staat zijn voor hun kind(eren) te zorgen. En wat dacht je van al die avond- en weekendouders die hun kinderen niet eens bij de bekende vriend, maar bij de onbekende "professional" dumpen in een steriel kinderdagverblijf waar kinderen uit oogpunt van efficiency niet eens als kinderen mogen spelen.
En dan is daar nog die andere Gouden Kooi, de Haagse Stulp genoemd. Hoe vaak horen we niet van Tweede Kamerleden die in feite weekendkinderen hebben (en daarmee weekendouders zijn). Ook ouders die niet een gewoon "negen tot vijf"-bestaan leiden, maar vaak tot in het holst van de nacht bezig zijn met vergaderen. En als ze dat niet doen, zijn ze bezig om zich onder het volk te mengen. Waarom horen we nooit kamervragen in de trant van: Kan ouders, die wensen deel te nemen aan een psychologisch steekspel zoals plaatsvindt in de Tweede Kamer, met arbeidstijden die volledig de voorgeschreven tijden in de arbeidswet overtreden, waar mensen met gevaar voor eigen leven werken vanwege de hoge druk en de vele feestjes, verwaarlozing van hun kind worden verweten, conform de definitie van artikel 1:254 van het Burgerlijk Wetboek inzake de gronden voor ondertoezichtstelling?
Hoe vaak zullen de kinderen van Ella Kalsbeek, die volgens de personalia van "Parlement en Politiek" ongehuwd (gescheiden) is en 3 kinderen heeft, door hun moeder worden ingestopt? Of is er een oppasmoeder bij haar aan huis of misschien ook een vriend waarbij ze de kinderen heeft gedumpt?
Keur ik de actie van deze Natasia dan goed? Moet ze dan om te proberen veel geld binnen te halen voor onbepaalde tijd worden opgesloten terwijl haar kinderen elders verblijven? Nee, natuurlijk vind ik dit niet goed. Kinderen horen bij hun ouders op te groeien. Maar laten we er voor oppassen om weer eens een persoon te demoniseren, terwijl het bij onszelf thuis ook niet koek en ei is. Ik gun de kinderen van Natasia dat ze weer snel bij ze terug is.
Maar vraag je eens af of er ook kamervragen waren gesteld als Natasia de verplichting in de Wet Werk en Bijstand was nagevolgd om te werken en de kinderen onder te brengen in een naschoolse kinderopvang. Als ze dan dagelijks moe van het werk en het ophalen van de kinderen nog eten moet koken, waardoor ze geen tijd heeft om zich met de kinderen te bemoeien. En het geregel in het huishouden naast het werk haar zo opslokt dat ze in de weekenden geen puf meer heeft om gezellige dingen te doen.
Hoogstwaarschijnlijk waren daar zeker geen vragen over gesteld, omdat dit de normale gang van zaken is in een groot aantal gezinnen. Daarvoor vrees ik, omdat die verwaarlozing in "goede, gezonde gezinnen" niet wordt opgepakt, totdat de kinderen of de samenleving er op een andere manier de dupe van worden.
Weg met de hypocrisie. Als we vragen stellen over een ander, moeten we die vragen allereerst aan onszelf stellen!
posted on Thursday, November 02, 2006 7:49 PM