Deze track is al sinds 1986 een van mijn favorieten. Hij werd bijna wekelijks gedraaid in De Bakkerij, een kroeg met een dansgelegenheid er achter. De lokatie had een slechte naam omdat je er hasj kon kopen, maar de muziek was er werkelijk fantastisch. Altijd orgigineel, altijd een belevenis, en alles door elkaar.
De basis van dit nummer is een opname van hof-drummers in Burundi, mei 1967. De structuur die je hoort is van een onderlaag van drummers die in een cirkel staan, waarna steeds een volgende speler naar het midden wordt geroepen om een dans/slagwerk solo te geven op de grote ngoma trom in het midden. Deze structuur lijkt sterk op de Japanse Kodo drumstijl.
De opname is door verschillende mensen gebruikt, onder meer door Neil Steiphenson, die er in 1971 een gitaar en pianopartij overheen speelde en uitbracht op 7" single en daar in 1981 een elektronische remake van deed op 12". Die remake hoor je hier.
Ik heb hem toen ter tijd zo vaak gehoord dat ik de eerste tikken van deze plaat herkende als ie werd ingestart terwijl de vorige plaat nog liep. Elke trommelslag, elk syndrum, elk geluid staat in mijn geheugen gegrift.
Deze clip is niet meer dan een verzameling foto's. De laatste foto is van een jongeman in een donkere kroeg met baggy trousers en haar voor zijn gezicht. Ik moet er toen ook ongeveer zo uit hebben gezien. Frappant.
Je hoort deze drums ook bij Joni Mitchell, Bow Wow Wow, Manu Chao en anderen.