Dit is een
geniaal simpele microfoon. Hij werkt doordat de koolstofdelen meetrillen op de geluidsgolven. Daarmee varieert de weerstand die door de koolstofcontacten kunnen lopen. Tot in de jaren zeventig is dit principe gebruikt. In de welbekende T65 telefoon, het grijze PTT bolletje, zaten koolstofkorrels klem in een doosje. Als ze een beetje los zaten, dan kraakte dat als je de microfoon bewoog. Dat was de reden dat telefoons vroeger aan de muur hingen, en je alleen het gehoorgedeelte van de haak kon pakken.
Een microfoon van deze eenvoud vind ik werkelijk prachtig.
Geluidsbronnen,
ondermeer een orgelbuis met meetpunten van Koenig, vind je hier ook. Speciale aandacht op deze site, verdienen
de bolletjes van Helmholtz. Het is de bedoeling dat je het puntje in je oor steekt. Door de holte kan alleen geluid van een enkele toonhoogte worden doorgelaten. Door via alle bolletjes naar een klank te luisteren, kon Helmholtz vaststellen uit welke deeltonen een klank was opgebouwd. Dit
apparaat van Koenig is iets dergelijks.
Er staan nog meer hout+messing objecten op die pagina, onder meer
apparatuur van grootheden als de heer Ampère en Faraday. Leuk dat elektronica uit die tijd leek op de
hydrostatische instrumenten.