In Irak zijn 3 grote partijen, Shi'itisch, Koerdisch en seculier. 13% zijn kleine partijtjes. De uiteindelijke uitslag wordt gecorrigeerd met een weegmodel, zodat kleinere bevolkingsgroepen (i.c. de oude machthebbers) een grotere invloed hebben. Aangezien de keuze voor een partij vrijwel alleen wordt verklaard door de afkomst van die kiezer, zijn de verkiezingen eigenlijk een ingewikkeld soort volkstelling, waarbij de opkomst per bevolkingsgroep de enige meting is. Voor het functioneren van een democratie is het nodig dat de inhoud van de keuzes het belang de afkomst overstijgt, maar het komt me voor dat Irak daar nog niet aan toe is.