Er waren eens drie mannen uit Polen die bivakkeerden op een camping, even buiten de stad Groningen.
Ze trokken er vaak op uit, meestal bij nacht en ontij.
Ze trokken er zo vaak op uit dat het opviel en de politie heimelijk een camera liet plaatsen boven de ingang van de camping.
Toen kon worden vastgesteld dat als de drie Poolse mannen op pad waren geweest, het de volgende dag regende van aangiftes door in Noord-Nederland gevestigde autobedrijven.
Op grote schaal waren daar airbags uit garageauto's gestolen.
Dat kon geen Poolse toevalligheid zijn en de politie zette er een speciaal team op, het Bougie-team.
Het vermoeden bestond dat de airbagdieven lid waren van een internationaal rondreizend samenwerkingsverband.
Zo werden de campinggasten Darius, Pjotr en Krzystof verdachten.
Tijdens een wat knullige inval zagen politiemannen dat de caravan was verworden tot een heus airbag-magazijn.
Darius en Pjotr werden gearresteerd, maar Krzystof wist te ontkomen door hard de weilanden in te rennen.
In oktober vorig jaar werden Darius en Pjotr veroordeeld tot 113 dagen gevangenisstraf elk. Die tijd kwam overeen met de tijd die ze in voorarrest hadden gezeten. Darius en Pjotr kwamen goed weg omdat de rechtbank niet bewezen achtte dat ze de airbags ook hadden gestolen. Het bougie-team had verzuimd daar de wettige bewijzen voor aan te leveren.
Die 113 dagen waren voor heling, want dat die gestolen airbags in hun caravan lagen, was wel een feit.
Darius en Pjotr ontkenden overigens alles.
Jullie moeten die Krzystof die het weiland is in gerend hebben, zeiden ze.
Op 13 december vorig jaar werd Krzystof gearresteerd.
In Polen nog wel.
In maart dit jaar werd hij aan Nederland uitgeleverd.
Hij zou zijn straf niet ontlopen.
Maar op 22 juli werd hij geschorst uit zijn voorarrest.
Krzystof mocht zijn proces in Groningen als vrij man afwachten.
Hij beloofde de rechters een goede advocaat te zullen zoeken.
Vandaag om half elf moest Krzystof terechtstaan.
Geen advocaat.
Geen Krzystof.
Omdat er wel pers in de zaal zat, werd het toch nog een klein strafzaakje.
De officier eiste 216 dagen celstraf wegens witwassen (1).
Die tijd komt overeen met Krzystof's voorarrest.
Net als bij Darius en Pjotr kon ook hier niet worden bewezen dat Krzystof eigenhandig de airbags uit de auto's had gestolen.
Beetje zuur voor de gedupeerde gagaragebedrijven die forse schadeclaims hadden ingediend.
Omdat de diefstal niet is bewezen, kunnen zij fluiten naar het geld.
Beetje zuur ook voor Duitsland.
Die had Krzystof graag willen hebben omdat hij daar nog 1624 dagen celstraf heeft uitstaan.
Rob Zijlstra
uitspraak over twee weken
(1) witwassen – vrij vertaald - hij die van een voorwerp de herkomst, de vindplaats of de vervreemding verbergt of verhult, terwijl hij weet dat het voorwerp afkomstig is uit enig misdrijf, maakt zich schuldig aan witwassen – art. 420 bis Wetboek van strafrecht.
Dat de officier van justitie voor witwassen kiest heeft vermoedelijk te maken met het gegeven dat de bewijslast minder zwaar hoeft te zijn dan bij heling (waar Darius en Pjotr nat voor gingen).