De man had een chagrijnige blik, maar eerlijk gezegd realiseerde ik dat pas later, toen het al voorbij was.

Hij, de man, gaat gekleed in een net pak, beige en stijlvol.

Grijze haren met dito kortgeknipt baardje aan de kin.

Kortom, meer heer dan man.

Parmantig en in niets een olifant.

De heer is opgeroepen door de rechtbank om te tolken voor de van origine Turkse verdachte die wordt verdacht van Hollandse stalking.

Bij aanvang van de zitting vraagt de tolk het woord.

Hij heeft een mededeling te doen.

Hij deelt mee dat hij weigert te tolken voor die advocaat die daar zit.

De rechter, verbaasd over zo'n rare mededeling van een tolk, vraagt waarom?

De tolk zegt: 'Die man daar heeft mij een keer besodemieterd, ja belazerd, misbruikt.'

De rechter blijft verbaasd.

De tolk: 'Vijftien, twintig jaar geleden!'

Rechter: '..?'

Tolk: 'En toen heb ik gezworen dat ik nooit meer voor die man die daar zit zal tolken.'

Rechter: 'Maar…'

De rechter zegt dat zoiets niet kan, zomaar.

Dat hij door de rechtbank is opgeroepen om te tolken voor de verdachte.

Dus…

Maar de tolk blijft een heer.

'Ik zal tolken voor de verdachte, maar de woorden van die advocaat daar zal ik niet vertalen. Dat heb ik vijftien, twintig jaar geleden gezworen.'

Met een kleine buiging: 'Het spijt me.'

Het gaat om een pro forma-zitting die nog geen tien minuten duurt.

De verdachte spreekt redelijk Nederlands, dus heel veel problemen ontstaan er niet.

Licht opgestoken bij de advocaat.

'Tja. Inderdaad. Ik denk achttien jaar geleden of zo. Hij was toen de tolk in mijn contacten met een Turkse verdachte. Later bleek dat hij in diezelfde zaak ook de tolk was geweest bij de politieverhoren van die verdachte. En dat kan niet en daar heb ik wat van gezegd. Kennelijk heb ik de beste man toen diep gekrenkt.'

Ik vermoed dat de heer van het tolkenlijstje van de Groninger rechtbank wordt geschrapt.

Moet je ook maar niet zo consequent zijn.