Even wat anders.

Terwijl strafrechters in zittingszaal 14 de waarheid zoeken naar seksueel misbruikte kinderen in Groningen, vraagt een kort gedingrechter elders in het gerechtsgebouw zich misschien wel af waarom uitgerekend hij en niet een collega zit waar hij zit.

Een heikele kwestie.

In Winsum hangt op nummer 3 een windgong van bamboe achter in de tuin. Dat ding (een exemplaar van circa dertig centimeter hoog) hangt daar al tien jaar en het gegong bezorgt de bewoners aangename rust. Het is meditatief en 's avonds vallen ze er op nummer 3 heerlijk prettig bij in slaap. Hun dochter die chronisch ziek is, kan zelfs niet zonder.

Maar op nummer 1 wonen de buren. Zij, vooral hij, kampen zo langzamerhand met een chronisch slaaptekort. Gek worden ze van dat lelijke herrieding. Het is inmiddels zo ver gekomen dat hij zich met slaapgebrek steeds vaker ziek moet melden op het werk.

Je zou zeggen … buren, volwassen mensen, gezond verstand.

Maar nee.

Praten heeft niets geholpen.

Bemiddelingspogingen door de wijkagent evenmin.

Een poging tot mediation via het Juridisch Loket strandde.

En de laatste smeekbrief van nummer 1 naar nummer 3 bleef onbeantwoord.

En zo geschiedde dat beide partijen maandagmiddag tegenover de kort gedingrechter zaten, met boze blikken naar elkaar en beide gewapend met een advocaat.

Nummer 1 eist een gongverbod tussen zes uur 's avonds en negen uur 's ochtends, op straffe van duizend euro per overtreding.

Het belang van mijn cliënten, de wanhoop nabij, mag duidelijk zijn, zegt advocaat Enno Tj. van Dalen. 'Een ongehinderde nachtrust. Daar staat tegenover dat het belang van een windgong 's nachts mij volstrekt onduidelijk is.'

Peter van Wijngaarden, de advocaat van nummer 3, overlegt een tekening van het kadaster met daarop de wijk in Winsum waar de gongkwestie zich afspeelt. Er hangen daar in die wijk, zo heeft hij uitgezocht, nog vier windgongs, op 16, op 32 en op 40 en 42 in de straat vlakbij en dat allemaal zonder slapeloze buren. Die dingen horen dus vandaag de dag in het straatbeeld, zijn overal vrij verkrijgbaar bovendien.

De rechter zucht.

Hij weet het, een burenruzie levert altijd gesodemieter op.

Hoewel die windgong al tien jaar in die tuin bungelt, zijn de problemen van recente datum. Nummer 1 was eind vorig jaar aan het verbouwen geslagen en daarbij was de slaapkamer van de voorkant van de woning naar de achterkant verplaatst.

'Wij dachten dat we er geen last van zouden hebben.'

De rechter wil van nummer 3 weten wat het belang van een windgong is.

De plezierigheid van het geluid, zegt nummer 3.

'Wij vinden het prettig en het is een meditatief instrument.'

En natuurlijk de zieke dochter.

De buren: Niks gegong. Het zijn houten latten die tegen elkaar slaan.'

De rechter: Tja.

Nummer 1: 'Ik zit te knikkebollen op mijn werk.'

Nummer 3: 'Ze kunnen er niet tegen dat wij geen contact met ze willen.'

De rechter: Wat zal ik er van zeggen?

Nummer 1: 'Het gaat ons alleen om de gong.'

Nummer 3: 'Het is hun eigen schuld.'

De rechter: Tja, tja… wat is onrechtmatig hè?

Nummer 1: 'Ik kan niet meer normaal functioneren.'

Nummer 3: 'Ja, ja. En strakjes gaan ze klagen over de hond.'

De rechter probeert nog wat, wetende dat het tegen beter weten in is. Tegen nummer 1 zegt hij: Behalve oordopjes bestaan er technieken die je kunt aanleren om toch in slaap te vallen. Al eens geprobeerd?

Tegen nummer 3: Een elastiekje er om heen als u 's avonds het laatste rondje maakt met de hond. Zou dat wat zijn?

Het is nee, nee en nog eens nee en de rechter beseft dat hij met al zijn juridische kennis en kunde de knoop zal moeten doorhakken.

Hij verzucht (en zegt vast niet wat hij echt denkt): 'Het is mij duidelijk. Ik heb hier te maken met twee tegenover elkaar gestelde slaapproblemen.'

De windgong-branche wacht in spanning de uitspraak af.

Volgende week vrijdag.

Rob Zijlstra

UPDATE - uitspraak - 25 april 2008

De windgong mag blijven hangen van de rechter. Hij doet geen uitspraak over de vraag of de windgong hinder veroorzaakt. Wel stelt de voorzieningenrechter dat de klagende partij de overlast in zekere zin aan zichzelf te danken heeft. Door de slaapkamer naar de achterzijde van de woning te verplaatsen, hebben de klagers het risico op het ontstaan van overlast aanvaard.

het windgong-vonnis