Posted on Tuesday, April 01, 2008 5:19 PM
Een groot deel van de rechtspraak speelt zich af in kleine kamertjes van rechtbankgebouwen waar nooit rechtbankverslaggevers komen.
Veel ontgaat ons
Vaak omdat een rechtskwestie niet openbaar toegankelijk is.
Of omdat we het domweg niet weten.
Dit omdat er niet iets bestaat op basis waarvan we het wel kunnen weten.
Zo is het vonnis in een enkelvoudige handelszaak van de sector kanton van de rechtbank Groningen mij volledig ontgaan.
Het gaat om niet zo maar een vonnis.
Het gaat om het Vonnis van het Jaar 2007.
Dat staat in de laatste Praktijkgids voor kantonrechters.
Dat zijn geen gidsen die in het rechtbankgebouw rondslingeren.
Ik werd er op geattendeerd omdat de winnende rechter uit Groningen komt.
Het winnende vonnis handelt over een kwestie tussen een firma uit Den Haag die handelt in Sinterklazen en een bedrijf uit Leek dat feesten organiseert voor bedrijven. Het Leekster bedrijf organiseerde eind 2006 voor een aantal bedrijven in het midden van het land een Sinterklaasfeest. Voor de Sinterklaas had 'Leek' een beroep gedaan op de verhuurder uit Den Haag.
Toen het kinderfeest ten einde was en Sinterklaas met gevolg was vertrokken waren de opdrachtgevende bedrijven zeer ontevreden.
Zo was afgesproken dat er niet met snoep zou worden gestrooid in verband met de marmeren vloer op de feestlocatie. En wat gebeurde: het gevolg van Sinterklaas moedigde de kinderen juist aan met snoepgoed te gooien. Verder verzuimde de vooral duffe Sinterklaas een huilend meisje te troosten en – het toppunt van de klacht – kreeg een vader die naar voren moest komen een zak van jute over het hoofd.
Ofwel: de klant weigerde de rekening van ruim 1800 euro volledig te betalen. Er werden advocaten ingeschakeld en de kwestie kwam uiteindelijk op het bordje terecht van Asse Fokkema, kantonrechter te Groningen.
Die hoorde beide partijen aan en schreef het (winnende) vonnis.
De jury liet zich leiden door de gedachte dat een beetje humor in de rechtspraak geen kwaad kan.
De kantonrechter oordeelde dat aan Sinterklaas een ruime mate van artistieke vrijheid toekomt:
'…het staat Sinterklaas – solidair met de kinderen en wat minder met vader en moeder – soms vrij om de kinderen aan te sporen gezagsondermijnende dingen te doen die ze thuis met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet mogen, zoals het strooien en gooien met snoep. In dat kader past, daargelaten of de desbetreffende scène een cultureel hoogtepunt was, heel goed dat een stoute vader in de zak van Sinterklaas wordt gestopt…'
r.z.