Daar zat hij weer, op dezelfde stoel als in oktober 2005, met zijn imponerende bovenarmen.
Een gemiddelde sportschooljongen zou daar zo jaloers op worden.
Manchi was toen 21 jaar.
De officier van justitie had hem een ezel genoemd.
Daarop had Manchi de rest van de zitting heel boos naar de officier van justitie zitten kijken.
Twee weken later werd hij veroordeeld tot 24 maanden gevangenisstraf waarvan acht voorwaardelijk vanwege de handel in heroïne en cocaïne. Manchi deed dat in Hoogezand vanuit een Toyota Starlet.
Hij ontkende het stellig.
Hij deed niet in drugs, wat die verslaafde klanten ook mochten beweren tegenover de politie.
Op de telefoontaps had de politie hem horen spreken over hele en halve krentenbollen die hij 's nachts al dan niet kon leveren.
Nee, hij bestierde geen bakkersbedrijf.
Hij won wel eens wat in casino's.
En hij deed eens wat in auto's.
Niet in drugs.
Maandagochtend zat Manchi, 23 jaar ondertussen, dus weer op die stoel met een andere officier van justitie tegenover zich.
Die zegt dat Manchi, kort nadat hij zijn vorige straf had uitgezeten, zijn handel in drugs onverminderd heeft voortgezet.
Weer in Hoogezand, maar nu vanuit een zwarte Seat Ibiza.
Politieagenten hadden hem daar zien zitten in die auto en zagen ook een junkachtig type.
Die werd, toen hij bij de auto wegliep, aangehouden.
Afgevangen, zeggen ze bij de politie.
Het type had vijf gram bruin bij zich.
Vervolgens werd Manchi in z'n Seat gearresteerd.
Met 3300 euro aan contanten in de binnenzak en vijf mobiele telefoons.
Daarna volgde een koud kunstje.
De politie hoorde een dozijn andere types die allemaal grif verklaarden dat ze hun drugs bij Manchi kochten.
Grammen per week, want Manchi, zeiden ze, is een grote dealer.
Manchi heeft het altijd druk.
Ze zeiden dat hij ook levert aan de jongens in Veendam en Stadskanaal.
Daarna mochten ze weer gaan.
De vorige keer had Manchi geen sterk verhaal.
Hij ontkende het gewoon.
Ik was benieuwd wat zijn strategie ditmaal zou zijn.
Dat viel tegen.
Ik hoorde Manchi niet zeggen: 'Het klopt wel een beetje, maar niet zoals de officier van justitie het zegt.'
Veel verdachten doen dat als ontkennen geen zin heeft: die bekennen een klein beetje om vervolgens zwaar te bagatelliseren.
Ik hoorde Manchi zeggen: 'Ik ontken alles.'
De rechters: waarom dan al die verklaringen tegen u?
Manchi: 'Omdat er druk op ze is uitgeoefend.'
De officier van justitie: 'U loopt met grote pakken geld rond.'
Manchi: 'Ik win wel eens wat in het casino.'
De officier: 'U bent erg gelukkig in het casino.'
Manchi: 'Ik verkocht ook auto's.'
Dit laatste doet hij bij het werkproject dat de gemeente Hoogezand-Sappemeer heeft opgezet om te voorkomen dat Antilliaanse jongeren zonder baan de verkeerde weg inslaan.
De officier van justitie had vooralsnog geen nieuwe 24 maanden in petto, exclusief die acht voorwaardelijke maanden van de vorige keer.
De getuigen die ter zitting wat hadden moeten zeggen, waren niet komen opdagen.
En de advocaat wil meer stukken inzien, stukken bijvoorbeeld uit een aanverwant dossier van een nog lopend onderzoek naar drugshandel in Hoogezand.
De strafzaak tegen Manchi werd daarom voor maximaal drie maanden aangehouden.
Pas op voor de steen, hoorde ik niemand roepen toen hij zittingszaal 14 verliet.
Rob Zijlstra