En nou is het genoeg.
't Is discriminatie!
Wat denken die provincialen wel.
Wij zijn Jan Labbekak niet.
Boos roept de president-commissaris: 'We gaan naar de rechter.'
De senior communicatie-adviseur was er al bang voor.
Ze zegt dat dat laatste misschien niet zo'n heel verstandig idee is.
Het publiek zou dan wel eens kunnen gaan denken dat wij tegen Max Havelaar zijn.
Zijn we ook, briest de president-commissaris.
De communicatiedeskundige: 'Er komt pers af op zoiets, meneer Droogstoppel. Dat kan leiden tot imagoschade. Dat is niet goed.'
De president: 'Wat nou pers. Laat die advocaten dan maar duidelijk maken dat wij niets tegen die Havelaar hebben, dat ook wij streven naar duurzaamheid en dat soort gedoe. Wij hebben toch ook zo'n certificaat, hoe heet dat ding, van dr. Oetker.'
De communicatie-deskundige: 'Utz, meneer Droogstoppel.'
- 'Ja, dat bedoel ik. Oets.'
Zo zou het gegaan kunnen zijn, eerder dit jaar op het hoofdkantoor van Douwe Egberts Coffee Systems Nederland BV.
Ik weet het niet, ik verzin hier maar wat.
Maar het navolgende geschiedde wel.
De advocaat zei bij aanvang van het kort geding, maandagmiddag in zittingszaal 4 van het gerechtsgebouw van Groningen, dat voor iedereen wel eventjes heel duidelijk moet zijn dat Douwe Egberts niets tegen Max Havelaar heeft.
Integendeel zelfs.
De advocaat: 'Dit is geen procedure tegen Max Havelaar. Wij, Douwe Egberts, groot in koffie en thee, nemen onze verantwoordelijkheid met betrekking tot duurzaamheid heel serieus. Sterker nog, duurzaamheid is een integraal onderdeel van Douwe Egberts Coffee Systems Nederland BV.'
De commercieel-directeur voegde daar later nog fijntjes aan toe: 'Wij, wij zoals wij allen in deze zaal zitten, streven naar hetzelfde doel.'
Waar gaat dit over?
Op het provinciehuis van Groningen drinken ambtenaren sinds 1994 koffie met het keurmerk van Max Havelaar.
In juli dit jaar begon de provincie de procedure Europese Aanbesteding Warme Dranken Voorziening.
Dat moet op gezette tijden van Europa.
Meerdere bedrijven willen graag de 'warmedrankenautomaten' (met daarin koffie, thee, cacao en heet water) op het provinciehuis vullen en technisch onderhouden. Bedrijven die de Groninger ambtenaren van koffie e.d. willen voorzien, konden intekenen.
Voorwaarde is dat ze voldoen aan een aantal criteria.
Een daarvan is, zoals steeds meer overheidsinstellingen eisen, het voeren van het keurmerk Max Havelaar.
Douwe Egberts heeft geen Max Havelaar-stempel (maar Utz) en valt dus buiten de boot.
Discriminatie!
De partijen hadden elk drie kwartier nodig om hun standpunten aan de kort gedingrechter duidelijk te maken.
Dat wil zeggen, de kort gedingrechter had op schrift al kennis genomen van die standpunten, maar in een kort gedingprocedure is het nu eenmaal gebruikelijk dat dat allemaal nog eens wordt voorgelezen, het liefst zo gortdroog mogelijk.
Daarna mogen de strijdende partijen op elkaars standpunten reageren.
Dat is slecht aan advocaten besteed.
Doorgaans wordt de tweede ronde in kort geding gezien als een vrijbrief om eerder geuite standpunten nog eens te herhalen.
Het kwam er allemaal op neer dat Douwe Egberts meent dat zij voldoet aan de ideële criteria die de provincie Groningen aan een kop koffie stelt.
Utz is net zo goed als Max Havelaar en ja, misschien zelfs nog wel beter.
Immers, een Max Havelaar-criteria is dat de koffieleverancier cq. de koffie-afnemer een minimumprijs aan de arme koffieboer betaalt.
Dat klinkt mooi, maar mooier dan het is.
Max Havelaar houdt de prijzen kunstmatig in stand en dat leidt tot een koffieberg op de wereldmarkt en dat is voor niemand goed.
Utz laat de vrije markt de prijzen bepalen.
Dat boert beter.
Bovendien houdt Max Havelaar die arme kleine boeren klein in een vicieuze cirkel. Want groeit de arme boer, dan is hij na verloop van tijd niet meer arm en klein en dan is het geen Max Havelaar-koffie meer.
Ofwel, zo luidt de eis in dit kort geding, de provincie Groningen moet de aanbesteding overdoen om zo Douwe Egberts kans te geven mee te dingen.
'Er is meer dan alleen Max op het gebied van eerlijke handel.'
Maar de provincie Groningen peinst niet over Douwe Egberts.
Alles leugens!
Douwe Egberts heeft uit commerciële overwegingen gekozen voor Utz en niet voor Max Havelaar. Een bewuste keuze, ingegeven door het winstoogmerk.
En daar hebben ze, groot bedrijf als het is, nu last van.
Maar wij bepalen bij de provincie zelf wel van wie we wat drinken. Douwe Egberts kan morgen, dan is het dinsdag, het Max Havelaar-keurmerk aanvragen.
Als ze willen.
Maar ze willen dat niet.
Ronduit gezegd – want ik houd van de waarheid – 'het gejammer van Douwe Egberts, het zijn vooral krokodillentranen', sprak de provincie-advocaat.
Hier ging het over, maandagmiddag in zittingszaal 4 van de rechtbank in Groningen.
In hoorde daar dat de gemeente Groningen, waar ze vier keer zoveel koffie drinken, Douwe Egberts kort geleden aan de kant heeft gezet.
Nog meer tranen.
Beroepshalve weet ik dat ook Dagblad van het Noorden heel recent is geswitcht.
Bij ons was dat vooral een kwestie van goede smaak.
De voorzieningenrechter doet op vrijdag 23 november (update), rond koffietijd, uitspraak.
Rob Zijlstra
links
max havelaar
UPDATE - uitspraak - 23 november 2007
Douwe Egberts is in het ongelijk gesteld. Dat betekent dat de provincie Groningen op de juiste wijze is omgegaan met de openbare aanbestedingsprocudure.
Het vonnis van de voorzieningenrechter is hier te lezen.