Even na tien uur vrijdagochtend komen ze de statige zittingszaal (A) van het Gerechtshof in Leeuwarden binnen.
Eerst David F., 18 jaar, maar met een stevig postuur. Geen 18-jarige waar je ruzie mee moet krijgen. Hij oogt wat bleekjes.
Dan volgt de 16-jarige Patricia, gekleed als een stoere meid, maar - zo hoorde ik even later – met een piepstemmetje van een klein meisje nog.
Als laatste komt Sebastian binnen, met zijn 25 jaar de oudste van de club. Hij gaat net als tijdens de zitting in de rechtbank van Groningen, gekleed in een modieus grijs pak met stropdas.
Volgens mij is het hetzelfde grijze pak, zijn pak voor speciale gelegenheden.
Gedrieën zitten ze naast elkaar voor het strafhekje.
Zoals ze daar zitten, lijken ze - ook David - maar klein.
Misschien is dat de bedoeling.
Waarom anders maak je een zittingszaal met een plafond dat zeker twaalf meter hoog is?
De rechters (raadsheren) zitten op een podium.
Zij kijken op de verdachten neer.
Ik bedenk dat dit waarschijnlijk de eerste keer is dat Sebastian, David en Patricia weer samen zijn, sinds die 3e juli van het vorige jaar.
Op die dag gingen ze samen vissen, dronken ze bier, rookten ze een jointje en vroegen ze aan een andere visser of het wilde bijten, daar in het A.G. Wildervanckkanaal nabij Musselkanaal.
Niet lang daarna sloegen Sebastian en David het Duitse echtpaar Helmut (73) en Rosa Posanski (71) dood met uit de grond getrokken afrasteringpaaltjes.
Omdat ze in de auto van het echtpaar wilden rijden om die vervolgens te verkopen.
Ze hadden plannen om daarna naar de Love Parade in Berlijn te gaan.
Voor de toedracht die niet fraai is, verwijs ik naar mijn eerdere blog (vissen) over deze zaak.
Ze zijn in hoger beroep gegaan tegen de vonnissen van de rechtbank in Groningen.
David kreeg 15 jaar celstraf, Sebastian 20 jaar.
David vindt dat hij berecht moet worden volgens het jeugdstrafrecht.
Justitie niet. Bij een volwassen misdrijf, hoort een volwassen afdoening.
Bovendien was hij de snode initiator.
David was net een paar dagen 17 toen hij Rosa Posanski doodsloeg.
Hij – licht verminderd toerekeningsvatbaar – kan volgens het jeugdstrafrecht maximaal twee jaar celstraf krijgen en jeugd-tbs met een maximum van zes jaar.
Het jeugdstrafrecht is er niet voor niets, zegt zijn advocaat Mathieu van Linde.
Maar justitie eist (achter gesloten deuren) in hoger beroep 18 jaar.
Sebastian vindt 20 jaar te veel.
Sebastian vindt 15 jaar beter.
Sebastian is geen koelbloedige moordenaar, zegt zijn advocaat Willem Jan Ausma.
Sebastian heeft veel spijt, heeft inzicht in wat hij heeft gedaan, is daar dagelijks ongemakkelijk mee bezig, inclusief nachtmerries met die nare beelden en heeft serieuze overwegingen gehad zelfmoord te plegen in zijn cel.
Sebastian verdient enige clementie, zegt Ausma.
'Sebastian heeft nog een heel leven voor zich, laat hem daar dan ook enig zich op houden.'
De advocaat ziet af van een juridisch betoog.
De advocaat-generaal (officier van justitie in hoger beroep) eist opnieuw 20 jaar.
Patricia had 11 maanden celstraf – de tijd die zij in voorarrest zat – en de pij-maatregel (jeugd-tbs) wegens medeplichtigheid gekregen.
Ze zou op de uitkijk hebben gestaan.
Ze hoorde die straf opnieuw eisen, maar dan wegens medeplegen (in plaats van medeplichtigheid) aan moord meermalen gepleegd.
Op 12 oktober doet het hof uitspraak.
Daarna resten nog wel enige juridische mogelijkheden.
Maar wat uiteindelijk zal resteren is het monumentje dat de familie Posanski plaatste op die onherroepelijk trieste plek daar aan het viswater.
Rob Zijlstra
\UPDATE - 12 oktober 2007 - uitspraken
Het gerechtshof heeft de straffen verlaagd.
Sebastian is veroordeeld tot zijn gehoopte 15 jaar. Dat was 20 jaar.
David - licht verminderd toerekeningsvatbaar - heeft 12 jaar gekregen in plaats van 15. Vanwege de ernst van het delict heeft het hof net als de rechtbank in Groningen het volwassenenstrafrecht toegepast.
Het arrest van Patricia is gelijk aan vonnis van de rechtbank: niet voor medeplegen, maar medeplichtigheid.