Bij de internationaal georganiseerde misdaad denk je al gauw aan heel ernstige dingen.
Aan mafia en aan zware jongens.
Niet direct aan autokrakers of aan Darius en Pjotr.
Volgens de politie maken die twee deel uit van een rondreizend samenwerkingsverband. Tijdens het grensoverschrijdende rondreizen houden ze zich bezig met illegaal gewin.
Daar krijgen ze voor betaald.
Gaat het mis - bedrijfsrisico - dan moeten ze de mond houden. In ruil daarvoor wordt het arme thuisfront financieel een beetje ondersteund.
Praten ze de mond voorbij, dan is het gedaan en het arme thuisfront de klos.
Darius is 29 en zichtbaar gespannen. Hij trilt een beetje.
Normaal is hij vrachtwagenchauffeur op afroep.
Pjotr (25) is niks, maar glimlacht veel.
Hij draagt blauwe badslippers en witte sokken.
Ze komen uit Szczezin, Polen.
Het zijn handige jongens, zegt de politieman van het onderzoek met de codenaam bougie.
In drie seconden openen ze met een Poolse sleutel een afgesloten auto, de airbag verwijderen doen ze in nog geen dertig seconden.
Op 20 juni kregen ze in de caravan op de camping waar ze verbleven, bezoek van de vreemdelingenpolitie. In die caravan lagen vijftig airbags, verpakt in folie, klaar voor transport.
Darius en Pjotr begonnen toen ze plotsklaps al die vreemdelingenpolitiemannen zagen, te rennen.
Tevergeefs.
Alleen Christian wist te ontkomen en is sindsdien spoorloos.
Darius en Pjotr ontkennen iets met airbags te maken te hebben. Het kan niet anders dan dat het die spoorloze Christian is geweest.
Op 14 juni kwamen ze naar Nederland. Pjotr kwam om te werken, Darius wilde er even een paar daagjes tussenuit. Hij kwam vooral naar Groningen om softdrugs te roken in koffieshops. Hij zou toen hij werd gearresteerd net weer naar huis gaan, vanwege een zieke moeder.
De airbags in de caravan bleken gestolen bij het autobedrijf ESA in Groningen, bij Engelsma & Wynia in het Friese Burgum en bij Strikwerda in Marum.
Nadat Darius en Pjotr in Nederland waren gearriveerd, begonnen de aangiftes van gestolen airbags bij de politie binnen te stromen. Niet alleen van garagebedrijven in het Noorden, maar ook vanuit woonwijken.
Dat Darius en Pjotr op die 14e juni waren gekomen, kon de politie achteraf vaststellen: in hun mobiele telefoons stonden nog de welkomstboodschappen die telefoonaanbieders automatisch versturen aan hen die de grens passeren.
Nadat Darius en Pjotr waren gearresteerd en Christian ontkomen, stopten de aangiftes.
O toeval?
Jawel, zeggen de advocaten van Darius en Pjotr.
Pjotr glimlacht dat hij toch niet verantwoordelijk is voor het inventaris van de caravan op naam van Christian? Hij wachtte daar slechts op werk.
Pjotr weet het niet, hij was aan het roken.
Er zijn meer toevalligheden.
Bij een van de bestolen garagebedrijven is op de grond een schroevendraaier gevonden van een Pools merk. In de caravan lag gereedschap van datzelfde merk.
Zegt niks, zeggen de advocaten.
’Toevalligheden zijn nog geen bewijzen.’
De officier van justitie zegt dat op het folie waarin de airbags waren verpakt, vingerafdrukken zaten van Darius en Pjotr.
En niet alleen aan de buitenkant.
Zegt hooguit, zeggen de advocaten, dat ze het hebben ingepakt. Niet dat ze het ook hebben gestolen. Er is ruimte voor interpretatie.
De officier van justitie zegt dat de politie een filmcamera had opgehangen bij de ingang van de camping. Met die camera werd het in- en uitgaande campingverkeer vastgelegd.
En zie daar: Darius, Pjotr en de spoorloze Christian verlieten in hun witte Volkswagenbus tot drie keer toe de camping tegen middernacht, om ’s ochtends in alle vroegte terug te keren.
Uitgerekend in die nachten werden die garagebedrijven bestolen.
Of de twee heren dat toeval konden verklaren?
Darius en Pjotr houden de mond.
Misschien dat de spoorloze Christiaan het antwoord weet?
De officier van justitie vindt dat zijn bewijzen heel erg overtuigend zijn.
De advocaten: maar niet wettig. Dat speciale bougie-politieteam stuurde de vreemdelingenpolitie met speciale bevoegdheden naar die camping. Zonder heuse verdenkingen konden ze op die manier een kijkje in de caravan nemen. Dat is onrechtmatig en daarmee zijn de aanhoudingen onwettig. En een officier van justitie die onwettig opereert, verspeelt zijn rechten.
En zijn bewijzen.
Dus vrijspraak, pleiten de advocaten.
Een jaar gevangenisstraf voor beide, eist de officier.
Over twee weken uitspraak, spreken de rechters.
Rob Zijlstra
UPDATE - uitspraak - 11 oktober 2007
Het zal wel even slikken zijn geweest voor het bougie-team. Darius en Pjotr zijn vrijgesproken voor diefstal. Onvoldoende bewijs daarvoor, zo oordeelde de rechtbank. Wel kregen beide straf wegens opzetheling: zij hadden de beschikking over airbags in de caravan en konden weten dat die dingen van diefstal afkomstig waren. Goed voor een gevangenisstraf van 113 dagen elk. Dat betekende dat ze kort na de uitspraak in vrijheid zijn gesteld. Die 113 dagen komt overeen met de tijd die ze in voorarrest hebben gezeten.