Ergens in Groningen staat een bedrijf.

Daar werkt een man.

Hij pakt er dingen in.

De bedrijfsman is 39 jaar.

Elders in Groningen bestaat een school.

Op die school zitten vooral jongens, maar af en toe ook een meisje.

Een meisje van 15.

Op een dag stuurt de school het meisje van 15 als stagiaire naar het bedrijf waar de man al heel lang en naar volle tevredenheid werkt.

Ze werken in dezelfde ruimte.

Af en toe zegt hij tegen haar hoe ze het beter kan doen.

Zij vindt hem leuk en aardig.

Hij maakt af en toe grapjes.

Op het randje, maar ook d'r net overheen.

Dat krijg je, met meisjes erbij in een mannenwereld.

De bedrijfsman vertelt dat het op haar initiatief was, dat ze hem thuis bezocht.

Ze belde op en vroeg of ze langs mocht komen.

De tweede keer waren ze intiem geweest.

En daarna nog een keer.

Nee, hij had haar niet verkracht, maar verder met alles er op en er aan.

Rechters: U wist dat ze 15 jaar was.

Hij: 'Ja, dat wist ik. Ze was een spontane meid die wist waar ze het over had.'

Rechters: U wist dat u fout zat.

Hij: 'Ja.'

Rechters: U zag de gevaren.

Hij: 'Muh.'

Rechters: Waarom deed u het dan?

Hij: 'Omdat ze het steeds vroeg.'

Rechters: En nu?

De bedrijfsman: 'Ik vind het jammer dat het zo gelopen is. Mijn rol is niet goed geweest. Ik voel me er rot onder. '

De officier van justitie zegt dat een vent van 39 niet hoort in te gaan op de avances van een 15-jarige. Hij had geen seksueel getinte grapjes moeten maken en haar niet thuis moeten ontvangen. Hij had beter moeten weten.

Het stagiairemeisje was vooral een beïnvloedbaar en kwetsbaar meisje.

Ze zat niet voor niets op die school.

Toen ze in de gaten kreeg dat de bedrijfsman geen liefde voor haar voelde, maar enkel lust, vond ze het niet leuk meer.

Toen was ze bang geworden, vooral omdat hij steeds had gezegd dat ze er met niemand over mocht praten.

Niet lang daarna ging het niet goed met haar, ging ze in therapie en kwam er een aap uit de mouw.

Dit alles speelde zich af in 2004.

De officier van justitie zegt het moeilijk te vinden, nu we drie jaar verder zijn, een passende strafeis te formuleren.

Seks met een meisje dat nog geen zestien is, is bij de wet verboden.

Ook als het van twee kanten komt.

De bedrijfsman knikt.

Dat weet hij nu ook.

Zegt: 'Het is ook niet voor herhaling vatbaar.'

De officier van justitie (vrij vertaald): 'U bent ook de slimste niet.'

De rechters vragen of de bedrijfsman wordt ontslagen door het bedrijf als hij wordt veroordeeld.

Hij schudt van niet.

Het bedrijf weet namelijk van niks.

'Ik heb er met de baas nooit over gepraat. Je weet dat je fout bent, dan is het beter dat niemand het weet.'

Maar de school dan?

De school heeft toch wel met het bedrijf gepraat?

De bedrijfsman zegt bij zijn weten van niet.

Alleen zijn echtgenote weet het.

Verder niemand.

De officier van justitie eist een werkstraf van 176 uur en zes maanden voorwaardelijke gevangenisstraf.

Daarnaast moet de bedrijfsman bij wijze van voorschot 1500 euro betalen aan het stagiairemeisje.

De school stuurt nog altijd stagiaires naar het bedrijf.

Rob Zijlstra