Hij vindt het ver-schrik-ke-lijk!

De officier van justitie ook.

Die noemt hem een plaag.

De advocaat wil het niet goedpraten, maar kan het gedrag van zijn cliënt wel verklaren.

’Hij heeft het inzicht wel, maar kan daar niet naar handelen als gevolg van een persoonlijkheidsstoornis.’

Ook dat laatste vindt hij, Henry Geertsema, verschrikkelijk.

't Komt allemaal door die rotcoke.

Henry Geertsema (34) heet niet zo, maar zo noemt hij zich vaak.

In het minst erge geval is Geertsema een babbelende praatjesmaker.

In de ogen van justitie is hij oplichter die met zijn vlotte babbelpraatjes mensen dupeert.

In oktober vorig jaar kwam hij na een gevangenisstraf van twee jaar op vrije voeten. De lange detentie had geen einde gemaakt aan zijn cocaïneverslaving waar hij sinds zijn twintigste last van heeft.

Ook dat noemt hij verschrikkelijk.

En het zo mooi anders kunnen zijn.

Geertsema zat bij de luchtmacht, studeerde aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (ALO) en kon verschrikkelijk goed voetballen.

Veendam had tegen betaling belangstelling.

Maar toen ging de opa van Geertsema dood -  zijn grootste fan - en was er iets met de knie. Een sportieve carrière van de in Delfzijl geboren ster in spé was daarmee ten einde.

Geertsema ging uit frustratie gokken en in no-time zeulde hij een forse huurachterstand en een schuld van honderdduizend euro met zich mee.

Toen kwam de cocaïne.

Gek genoeg heeft de jarenlange verslaving aan de witte sloper geen zichtbare sporen op Geertsema achtergelaten. Hij oogt als een keurige jongeman die op televisie zo zo’n raar spelletjesprogramma kan presenteren.

Geertsema is er trots op dat hij in zijn lange criminele carrière nog nooit iemand heeft bedreigd of dat hij zich heeft moeten verlagen tot geweld.

Geweld vindt hij verschrikkelijk.

Hij verdient zijn geld met babbeltjes.

Vrijstaande woningen met een dure auto voor de deur genieten de voorkeur.

’Ik ga naar daar waar het geld is.’

Dat zijn slachtoffers vooral ouderen zijn, is toeval zegt hij.

De officier van justitie denkt van niet, de officier denkt dat Geertsema zijn slachtoffers bewust selecteert op leeftijd.

Kort na zijn vrijlating belt hij weer aan.

Zegt dat hij Henry Geertsema is, van een paar huizen verderop in de straat.

Dat hij zichzelf - o zo stom - buiten heeft gesloten.

Dat de reservesleutels in Zwolle liggen, in het klaslokaal van de school waar hij doceert.

Dat hij maar een oplossing ziet: hij moet per direct met de trein naar Zwolle en dan terug.

Of de buur hem even 33,30 euro voor een treinkaartje kan voorschieten?

Rechters: ’U vraagt altijd om een gebroken bedrag?’

Geertsema: ’Dat komt geloofwaardiger over. Meestal geven ze meer geld dan ik vraag.’

In korte tijd babbelde Geertsema in Groningen en Drenthe 23 mensen zo’n duizend euro uit de portemonnee. Volgens de officier van justitie beschikt de verdachte over een buitengewoon grote overredingskracht.

Dat had zijn advocaat ook vastgesteld. Tijdens de zitting liet de raadsman zich - beetje per ongeluk - ontvallen: ’Waarom ben je eigenlijk geen autoverkoper geworden?’

Geertsema bleef het antwoord schuldig. Bij de politie had hij gezegd zijn criminele handel en wandel vooral als een kat- en muisspel te zien. Toen de politie hem kwam arresteren was hij te water gesprongen en had hij zwemmend de veilige overkant bereikt.

De rechters lezen in de rapporten van de gedragsdeskundigen dat Geertsema een man is met talenten, maar niet de kracht heeft daar iets mee te doen.

De buitenkant vriendelijk, de binnenkant narcistisch en dwingend.

Hij is een soort kameleon.

De kans dat hij op vrije voeten door blijft babbelen, is zeer groot, de prognose op een succesvolle behandeling somber.

De rechters stellen vast: ’Gezien uw intelligentie heeft u van uw leven één grote puinhoop gemaakt.’

Geertsema knikt instemmend.

Hij weet het en vindt het vre-se-lijk.

De officier van justitie zegt dat de verdachte een gemotiveerde indruk maakt zijn leven te beteren omdat hij zich ditmaal wel wil laten behandelen.

Probleem: ’Moeten we hem geloven? De boel belazeren is immers zijn vak.’

De officier van justitie eist uiteindelijk een gevangenisstraf van twee jaar waarvan acht maanden voorwaardelijk. De gedupeerden moet hij terugbetalen.

Geertsema kijkt over zijn schouder, naar zijn slachtoffers vlak achter hem op de publieke tribune. Nog nooit zag ik ogen met daarin zoveel berouw.

Hoor hem zeggen: ’Ik schaam mij zo.’

Rob Zijlstra

UPDATE - uitspraak - 5 juni 2007

Geeertsema is conform de eis veroordeeld tot 24 maanden cel waarvan acht voorwaardelijk.

cameraman - niet die van het verhaal - in zittingszaal 14  

Het is donderdagochtend kwart over tien, de eerste strafzaak van vandaag is afgelopen. Ik blijf niet in verwarring achter, maar veel scheelt dat niet.

Vraag me af: is het openbaar ministerie Groningen hedenochtend de weg kwijt?

De officier van justitie heeft zojuist vijf maanden gevangenisstraf geëist tegen de 29-jarige Kenny, geboren in Monrovia, Liberia en sinds een jaar of twee illegaal in Nederland. Hij is cameraman zonder status en verdient zijn geld middels camerawerk op conferenties.

Hij ontkent iedere betrokkenheid bij de strafbare feiten die de officier hem ten laste heeft gelegd. Het gaat om de smokkel van 250 gram cocaïne en/of de voorbereidingshandelingen om de invoer van de drugs mogelijk te maken.

Kenny is op 17 februari gearresteerd.

Aan die arrestatie gaat het volgende verhaal vooraf.

Er is een controle op de luchthaven Zaventem in België.

Bij die controle wordt een pakketje gecontroleerd dat drie kilo weegt.

Het pakketje komt uit Tobago.

Op het etiket staat dat er cosmetica in zit.

Dat klopt ook.

Er zitten onder meer 24 glazen potjes in met oogschaduw.

Maar de potjes blijken dubbele bodems te hebben.

Behalve oogschaduw zit er ook cocaïne in, 250 gram.

Omdat het pakketje moet worden afgeleverd bij ene Piet van S., woonachtig aan de Couperusstraat in Groningen, belt België met Nederland en Nederland vervolgens met Groningen.

De Groninger politie verzint een list.

Er worden 24 nieuwe potjes aangeschaft.

Daarvan worden er negentien gevuld met bakmeel, vijf met in totaal tien gram cocaïne.

Het pakketje wordt voorzien van een zendertje en vervolgens dichtgeplakt.

Een politieagent trekt bedrijfskleding van DHL aan een leent een DHL-auto.

Op 14 februari wordt het pakketje door de DHL-agent afgeleverd op het adres in de Couperusstraat.

Mevrouw D. doet open.

Goedemorgen. Ja, zij kent Piet wel en neemt het pakketje in ontvangst.

De gecontroleerde doorvoer is daarmee een feit.

Het politie-doorvoerteam rest nu niet anders dan wachten, wachten tot de zender begint te zenden en dan zal het een makkie zijn de drugscriminelen die achter deze operatie zitten te arresteren.

De woning van mevrouw D. wordt ondertussen geobserveerd.

Maar dan is er ineens een kink in de kabel.

Het doorvoerteam wordt weggeroepen voor een spoedklus elders in de stad.

Dat betekent dat het team het zicht op het pakketje verliest.

Operatie mislukt.

Nadat de spoedklus elders is beëindigd, wordt besloten dan maar een inval te doen in de woning van mevrouw D.

Op tafel staat onaangeroerd het pakketje.

Mevrouw D. wordt gearresteerd en geëmotioneerd overgebracht naar het politiebureau.

Mevrouw D. zegt: Niet ik. Jullie moeten Kenny hebben.

Agenten: Wie is Kenny?

D.: Kenny is een illegale kennis.

Op 17 februari wordt Kenny gearresteerd.

Hij ontkent.

Met drugs heeft hij niets te maken.

Hij is cameraman.

Nee, nooit eerder in aanraking met justitie.

Nee, ook niet in Liberia.

De officier van justitie gelooft daar niets van.

Waarom zou mevrouw D. dat dan zeggen?

Waarom zou zij liegen?

Toch niet om zichzelf vrij te pleiten?

De officier van justitie heeft nog twee vermoedens  – geen feiten – die hem doen geloven dat Kenny schuldig is.

Het pakketje stond twee uur lang op de tafel van mevrouw D.

Niet zomaar, maar onaangeroerd. Een duidelijke aanwijzing dat het wel van iemand anders moet zijn.

En heeft Kenny niet gebeld met een familielid van mevrouw D?

Nadat hij had gehoord dat mevrouw D. was aangehouden?

Had hij niet geïnformeerd wat er aan de hand was?

Verdacht.

De officier van justitie vordert uiteindelijk vrijspraak voor de smokkel van de cocaïne.

De vijf maanden die hij eist tegen Kenny hebben betrekking op de voorbereidingshandelingen die hij zou hebben gepleegd: hij zou het ontvangstadres in Groningen hebben geregeld.

De officier van justitie heeft die overtuiging omdat mevrouw D. dat zelf heeft gezegd.

Het zegt natuurlijk niks dat de familienaam van mevrouw D. in politiekringen geen onbekende naam is. En ook het gegeven dat er gegevens van de afzender van het pakketje in de agenda stonden vermeld van mevrouw D. hoeft niets te betekenen.

De rechtbank sluit na een uurtje het onderzoek ter zitting.

De rechters weten genoeg om de waarheid te kunnen vaststellen.

Ik ben heel benieuwd naar het oordeel over twee weken.

Ik durf niet te zeggen dat illegale Kenny honderd procent onschuldig is.

Maar ik kan mij niet voorstellen dat hij wordt veroordeeld.

Sterker nog: ik hoop maar in ieders belang dat hij wordt vrijgesproken.

Want stel dat mevrouw D. tegen de politie had gezegd: je moet niet bij mij zijn, maar bij Rob Zijlstra.

Agenten: Rob Zijlstra? Wie is dat?

D.: Een kennis.

Ik bedoel, ik schrijf stukjes, maar waarom zouden ze mijn ontkenning wel en die van een cameraman niet geloven?

Rob Zijlstra

UPDATE - woensdag 30 mei 2007

In de wandelgangen vernam ik dat de rechtbank donderdag (morgen) vervroegd uitspraak doet in deze zaak. Een vervroegde uitspraak betekent meestal dat de rechtbank van mening is dat de verdachte al dan niet met een vrijspraak de gevangenis per direct mag verlaten.

UPDATE - donderdag 31 mei 2007

Er is onvoldoende wettig en overtuigend bewijs om Kenny te kunnen veroordelen, zo oordeelt de rechtbank. Ofwel: vrijspraak en een onmiddellijke invrijheidstelling. De man heeft ruim vier maanden onschuldig in de gevangenis gezeten.