Wie een pak melk steelt, doet aan diefstal.

Wie dat pak melk tussen de schappen van de supermarkt leegdrinkt, en bij de kassa niks smoest, maakt zich schuldig aan verduistering.

In de rechtszaal wordt menselijk gedrag vertaald in juridische regels.

Wie iemand van het leven beroofd, maakt zich schuldig aan bijvoorbeeld moord, aan doodslag, aan een poging tot zware mishandeling met de dood tot gevolg, aan mishandeling met de dood tot gevolg.

De wet biedt meer varianten.

Bij moordzaken in rechtbanken gaat het vaak over moord of doodslag.

Voorbedacht of opgeweld.

Satino heeft op 28 juli vorig jaar in Groningen Karim doodgeslagen.

Dat wil zeggen: Satino sloeg Karim op 28 juli even na tien uur 's avonds tenminste drie keer met een honkbalknuppel op het hoofd.

Karim overleed op 30 juli, 's middags om 13.00 uur in het ziekenhuis.

Indirect aan de gevolgen van het opgelopen hersenletsel.

Direct doordat medici na een medisch besluit de stekker uit de apparatuur trokken.

De medici besloten dat er geen overlevingskansen meer waren.

Dit laatste maakt juridisch gezien voor Satino niet uit.

Hij blijft moordenaar dan wel doodslager.

Moord vereist de voorbedachten rade, een soort blauwdruk, een vooropgezet plan dat rustig en kalm wordt uitgevoerd.

Doodslag kan in een opwelling.

De voorbedachten rade is in rechtszalen vaak een twistpunt.

Zo zijn 'rustig en kalm' juridisch gezien zeer rekbare begrippen.

Officieren van justitie geven menselijk gedrag doorgaans een andere juridische kleur dan advocaten.

Karim bedreigt Satino die avond met een groot keukenmes en jat onder die omstandigheden een paar gram cocaïne.

Ripdeal.

Satino boos.

Hij had Karim anders ingeschat, aardiger.

'Ja, ik was boos, maar vooral teleurgesteld.'

Satino belt zijn vriendin die bij zijn tante op de bank zit.

Tante heeft een honkbalknuppel.

Satino beveelt vriendin de knuppel per direct te komen brengen.

Hij gaat op zoek.

Vriendin rijdt hem door de buurt.

Drie kwartier later staan ze tegenover elkaar.

Karim met mes.

Satino geknuppeld.

Ze schreeuwen eerst en praten dan.

Even lijken ze tot een polderoplossing te komen.

Karim stopt het mes weg in de broeksband.

(Satino zegt van niet)

Ineens haalt Satino links uit en daarna nog een keer rechts.

Karim valt.

Met het mes in de hand.

(politie ter plaatste zegt van niet)

De kleur van de officier van justitie:

Misschien is het waar dat Satino die honkbalknuppel meebracht om zichzelf te verdedigen Maar naarmate hij langer zocht naar Karim, nam dat verdedigingsaspect af.

De zoektocht kreeg het karakter van een klopjacht, de knuppel kreeg daarbij meer en meer een intimidatie-aspect. Dat kreeg uiteindelijk de overhand.

Misschien is het waar dat de eerste klap in een opwelling is gegeven.

Maar tussen de eerste en de tweede klap verstreken vijftien tot twintig seconden.

In die tijdspanne zat een moment van bezinning.

Hij was niet vreselijk boos, maar juist heel beheerst.

Dat zegt hij zelf.

Na die eerste klap is de voorbedachten rade ontstaan.

Klap twee en drie waren niet impulsief.

Kortom: moord.

Eis: twaalf jaar gevangenisstraf.

De kleur van de verdediging:

Satino was op gewelddadige wijze beroofd van zijn drugs.

Goed, hij had een knuppel en zocht een beetje boos de confrontatie.

Maar niet om te slaan, hij wilde praten, wilde weten waarom juist Karim die hij wel aardig had gevonden, hem dat had geflikt.

Hij had geen opzet op de dood.

Hij handelde in een reflex en hij sloeg snel achter elkaar.

Zo snel dat tussen de klappen door onmogelijk tijd was voor iets als een voorbedachten rade.

Slaan in een opwelling is geen moord.

Ofwel: doodslag.

Voorstel: doe maar vijf jaar.

De officier van justitie sprak de verdedigers niet tegen.

Hij zei: 'We verschillen van mening en zullen het niet eens worden.'

Rob Zijlstra

UPDATE - 24 mei 2007 - uitspraak

De rechtbank acht moord wettig en overtuigend bewezen en vonnist conform de eis: twaalf jaar. 

Satino liet een honkbalknuppel bezorgen, ging actief op zoek naar karim en tussen de eerste en de twee klap zat voldoende tijd om zich te kunnen bezinnen. En omdat Satino niet buiten zinnen was, maar naar eigen zeggen juist kalm en rustig, is er sprake van voorbedachten raad. 

Het vonnis staat hier.

UPDATE - 22 februari 2008 - uitspraak hoger beroep

Het hof in Leeuwarden heeft het vonnis van de rechtbank Groningen in hoger beroep bekrachtigd: twaalf jaar wegens moord.

Het mag niet.

Seks met iemand die de leeftijd van twaalf, maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt.

Artikel 245 van het Wetboek van Strafrecht laat daarover geen misverstand bestaan.

Wat ook niet mag is seks met iemand die in staat van lichamelijke onmacht verkeert, dan wel zodanig aan een ziekelijke stoornis van zijn geestvermogens lijdt dat hij niet in staat is zijn wil te bepalen of kenbaar te maken.

Vrij vertaald: artikel 247.

Het mag niet, maar het gebeurt natuurlijk wel.

Het gebeurt op scholen.

Op een school ergens in Groningen is een leerlinge die seksueel is lastiggevallen door een onbehoorlijke onderwijzer. Zodra zij klaar is met die school, zal zij aangifte doen. Dat is zo afgesproken. De onderwijzer weet niet dat hem dat na de eindexamens te wachten staat.

Het gebeurt in de Van Mesdagkliniek.

Deze week werd bekend dat een advocaat tegen de tbs-kliniek aangifte heeft gedaan wegens medeplichtigheid aan ontucht. Een Van Mesdag-therapeute onderhield in pikante lingerie een seksuele relatie met een tbs-patiënt. Ook de therapeute is aangeklaagd, want haar aanpak stond niet in het behandelplan.

De vrouw is ontslagen, de patiënt overgeplaatst.

Gevalletje 249, denk ik.

De beambte (…) in een rijksinrichting (…) die ontucht pleegt met een persoon daarin opgenomen, kan worden gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren.

Volgens de advocaat zijn er te veel gevalletjes 249 in de Van Mesdag.

Daarom heeft hij aan de bel getrokken.

Het gebeurt bij uw buren.

Jaap heeft een nichtje van 14 en dat nichtje wilde niet deugen. Ze spijbelde, ging aan de drugs, praatte met een psychiater en werd uiteindelijk uit huis geplaatst. Oom Jaap (33) zei tegen zijn deug-niet-nichtje dat ze wel bij hem mocht komen wonen.

Dat wilde Janneke wel en het duurde niet lang of ze was smoorverliefd op die leuke oom. Nog nooit was ze zo verliefd geweest.

Bij de zedenpolitie had Janneke een intake-gesprek gehad en gezegd dat ze geen aangifte wilde doen. Beetje extra hulpverlening zou beter zijn.

Haar moeder dacht daar anders over nadat ze stiekempjes had gesnuffeld in dochterliefs’ dagboek.

Met rode oortjes stapte moeder naar de politie en toen was oom Jaap het haasje.

Deze week zat hij in het beklaagdenbankje in zittingszaal 14 van de Groninger rechtbank.

Geval van 245.

De rechters willen alles weten.

Hoe vaak van dittum en hoe vaak van dattum?

En ook van zus?

Oom Jaap knikt.

En van zo?

Hij ontkent niks.

Het begon met een zoen, een knuffel, daarna werd het seksueel.

In het dorp begonnen ze te roddelen.

Rechters: Hoe vaak?

Oom Jaap: ’Vijf, zes keer op een dag, ja dat klopte wel.’

Bij de politie had Janneke verklaard dat ze halverwege de tel was kwijtgeraakt.

De laatste keer was het gebeurd in de auto in de Eemshaven.

De officier van justitie zegt: ’Lekker makkelijk. Ze was altijd beschikbaar en ze wilde wel.’

Oom Jaap zegt dat het hem niet alleen om de seks ging.

Ook hij was smoorverliefd, ook al omdat zijn relatie in die tijd niet veel meer voorstelde.

De officier: ’Ze was een meisje met veel problemen, ze vroeg heel veel aandacht. Daar heeft u misbruik van gemaakt. Heeft u daar nooit bij stilgestaan?

Oom Jaap knikt: ’Maar de volgende keer gebeurde het toch gewoon weer.’

Toen hun grote geheim was uitgekomen, had oom Jaap haar een beetje de schuld gegeven. Dat zag ze als verraad.

Bij de politie verklaarde Janneke het ’best wel geweldig’ te hebben gevonden.

Maar nu is ze depressief en denkt ze wel eens aan zelfmoord.

’Mijn oom heeft me misbruikt en mijn leven een beetje verziekt. Ik zat voor mijn leeftijd in een relatie van een te hoog niveau’, schreef ze in een brief aan de rechtbank.

Janneke vindt dat haar oom minimaal een werkstraf moet krijgen.

En zij 10.000 euro schadevergoeding.

De officier van justitie zegt dat dit geen relatie was tussen een wat oudere man en een meisje dat wat jonger is.

’Zij zag in u ook een vaderfiguur, een opvoeder. Zij hunkerde naar aandacht en die gaf u haar op een verkeerde manier. U heeft haar van de wal in de sloot geholpen. U speelde als opvoeder en minnaar een nare dubbelrol.’

Oom Jaap knikt voor de zoveelste maal.

De reclassering rapporteert aan de rechtbank dat hij een grote lijdensdruk ervaart.

’Ik heb haar pijn gedaan en vaak denk ik shit, ben ik kwaad op mezelf.’

De officier van justitie wil dat wel geloven.

Deze verdachte, zegt ze, neemt verantwoordelijkheid door er niet om heen te draaien. ’Maar seks met meisjes van nog geen zestien is strafbaar, ook als het initiatief van het meisje uitgaat. Ik eis een werkstraf van 240 uur en zes maanden voorwaardelijke gevangenisstraf. Dit laatste als een signaal naar de samenleving.'

Die 10.000 euro hoeft niet.

Rob Zijlstra

UPDATE - 22 mei 2007 - uitspraak

Jaap krijgt een taakstraf in de vorm van een werkstraf opgelegd van 120 uur. Omdat er volgens de rechtbank nauwelijks gevaar bestaat voor herhaling, is een voorwaardelijke celstraf niet nodig.

UPDATE