Posted on Saturday, March 17, 2007 4:57 PM
In de rechtbank van Groningen gebeurt natuurlijk veel meer dan ik kan webloggen.
Ik heb – gelukkig wel - ook de oude media nog te dienen.
Maar het volgende verhaal, het verhaal van de man die het ministerie van justitie een poot uitdraaide, moet ik toch nog even kwijt.
Donderdag had hij zich moeten verantwoorden bij de Groninger politierechter.
In 13, dat is naast mijn zittingszaal 14.
Maar de justitie-oplichter kwam, helemaal uit Rotterdam, niet opdagen.
Doodzonde, want ik had de rechtbankweek vol ellende wel eens een keertje met een glimlach willen afsluiten.
De man heet Cor.
Cor had door een of meer listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels het ministerie van justitie gedwongen tot de afgifte van onderdak, voedsel en verzorging.
Ik moest er even over nadenken, maar ineens viel het (voormalige) kwartje.
Cor had gedaan alsof hij Nelis was.
Nelis moest een tijdje voor straf zitten, maar hij had wel betere dingen te doen.
Cor niet.
Dus in plaats van Nelis meldde Cor zich bij de gevangenispoort in Ter Apel.
Cor zei: ‘Hoi, ik ben nou Nelis.’
Ter Apel zei bij de incheck: ‘Fijn, hier even tekenen.’
En zo zat Cor als ware hij Nelis van 9 maart tot 8 juni 2006 als boef-plaatsvervanger in de lik.
Geheel onschuldig, maar vast niet voor nop.
Nelis huppelde ondertussen vrolijk schuldig rond.
Totdat hij werd aangehouden voor iets.
De politie snapte er even helemaal niets van.
‘Maar Nelis, hoe kunnen wij jou nou aanhouden, terwijl jij zit opgesloten in Ter Apel?’
Brullend kwam de aap uit de mouw.
Het schijnt wel vaker voor te komen.
Ik heb begrepen dat het aannemen van een valse hoedanigheid qua straftoemeting niet echt zoden aan de dijk zet.
En dus bedacht justitie een list: wie Cor is, maar zegt Nelis te zijn en vervolgens drie maanden op Staatskosten eet, drinkt, slaapt en recreëert is een oplichter.
Nelis moet alsnog.
En Cor?
Moet hij nog een keer?
Of heeft hij zijn straf al uitgezeten?
Dat moet later blijken. De strafzaak ging niet door omdat ~ o ironie ~ de dagvaarding aan de verkeerde persoon was uitgereikt.
Dat laatste heb ik overigens van horen zeggen
Ik zat in 14, niet in 13.
Rob Zijlstra