pagina 3 van de krant van woensdag in wording

Als de officier van justitie het woord neemt, begint het rechter bovenbeen van Detlef onophoudelijk te trillen. Nog even en dan zal hij uit de mond van de officier vernemen hoe lang die hem in de gevangenis wil hebben.

De officier lijkt de spanning op te bouwen: hij heeft het over tbs met dwangverpleging.

De officier requireert, vrij vertaald:

'Detlef heeft veel te jonge meisjes seksueel benaderd. We weten allemaal dat dat grote schade tot gevolg heeft. Een van de meisjes was al eens eerder seksueel misbruikt. Dat wist hij en toch deed hij het ook bij haar.'

'Hij wilde die meiden opvangen, hulp bieden, want ze hadden allemaal problemen thuis, of op school. Ze waren daardoor extra kwetsbaar en hij bood een luisterend oor. Maar misschien was het helemaal niet zo nobel bedoeld, misschien schiep hij de voorwaarden om zijn lusten op hen te kunnen botvieren.'

'Bijna tien jaar lang heeft hij zich vergrepen aan meerdere meiden.

Dat stopte vorig jaar september door ingrijpen van de politie.

En nu zegt hij ineens: het had nooit mogen gebeuren.

Waarom niet eerder?

Waarom geven we hem naast een forse gevangenisstraf geen tbs met dwangverpleging?'

Met zijn hand probeert hij nu het bovenbeen in bedwang te houden.

De officier van justitie laat niet in het midden dat hij daar wel iets voor voelt, voor tbs.

De gedragsdeskundigen hebben echter de lichtere variant geadviseerd, de tbs met voorwaarden.

De officier van justitie zegt geen argumenten te kunnen bedenken om van dat advies te kunnen afwijken.

De deskundigen zeggen dat het beter is dat zo snel mogelijk met de behandeling wordt begonnen.

Dit laatste gaat de aanklager net iets te ver.

'Het belang van de verdachte moet maar even naar de achtergrond, in het belang van de slachtoffers.'

Daarom eerst dertig maanden gevang en pas daarna de tbs-behandeling met voorwaarden.

Detlef blijft trillerig.

Op 5 september wordt bij de politie in Delfzijl aangifte gedaan van een zedenmisdrijf.

De zaak komt in de publiciteit wat resulteert in meer aangiftes.

Op 19 september wordt Detlef gearresteerd.

Op zijn computer en op dvd's worden 80.670 foto's en 86 filmpjes aangetroffen met daarop meisjes in 'seksueel getinte houdingen'. Een groot deel kan volgens het openbaar ministerie worden bestempeld als kinderporno.

De zeven slachtoffers (zes volgens Detlef) waren lid van het Zeekadettenkorps van Delfzijl, padvinders op zee.

Detlef was er commandant.

Hij was een 'aanraker'.

Een aai, een arm om de schouder of een tik op de bil was er heel gewoon op dat schip met haar nauwe gangen.

Van het een kwam het ander en dat vonden de kadetten op den duur wel een beetje raar.

Tijdens de waarheidsvinding vragen de rechters hoe het heeft kunnen gebeuren?

Detlef zegt dat hij is geobsedeerd door de schoonheid van jonge meiden.

Hij maakte ook foto's, van een van de slachtoffers meer dan zevenhonderd.

Die wilde hij, naast schone landschapsfoto's, in een album plakken.

Zoals de Engelse fotograaf David Hamilton dat ook kunstzinnig deed.

Niks kinderporno.

De zes boeken die hij van Hamilton heeft, had hij gewoon gekocht in de bekende erkende boekhandel van Groningen.

De rechters willen weten: heeft u nooit gedacht, deze obsessie is niet goed?

Detlef: 'Anderhalf jaar geleden was er een moment dat mijn vrouw zei, moet je geen hulp gaan zoeken?'

Rechters, indringend: Maar U heeft al die tijd nooit de fouten ingezien van uw handelen. Heeft u zich wel eens afgevraagd wat de gevolgen zijn van seksueel misbruik?

Detlef: 'Nee, dat moet ik tot mijn schande bekennen.'

Rechters: 'U bent een egoïst.'

Detlef: 'Ja.'

De psychiater en psycholoog hadden geprobeerd door te dringen tot de kern van Detlef's probleem: zijn ongewenste kinderloosheid. De psychiater constateerde een mengvorm van twee van de drie bestaande variaties van pedofilie, een ziekelijke stoornis. Omdat de laatste variant ontbreekt, de psychopathische vorm, is de stoornis goed te behandelen.

Detlef's raadsman Hans Klopstra – die zich onlangs op de televisie zonder gêne liet uitroepen tot de Moszkowicz van het Noorden – zegt dat zijn cliënt kan leven met de tbs met voorwaarden, maar moeite heeft met de geëiste vrijheidsstraf. 'Hij heeft de normen fors overschreden, maar hij heeft toch ook af en toe op de rem getrapt.'

Eerder tijdens de zitting had de zeepadvinderscommandant aangegeven waar zijn grenzen lagen: hij had wel schaamlippen gekust, maar niet gelikt. Dat ging 'm nou net even te ver.

Klopstra had nog wat.

De commandant was in de gevangenis lelijk te grazen genomen door medegedetineerden. Ondanks dat er signalen waren die duidden op een afranseling, werd Detlef zonder bewaking in een wachtruimte alleen gelaten met de man die onlangs nog is veroordeeld wegens een poging tot doodslag op een politieagent.

Klopstra redeneert: het openbaar ministerie is verantwoordelijk voor de veiligheid van gedetineerden. Nu mijn cliënt niet afdoende is beschermd, is er sprake van een omissie. Dit verzuim dient consequenties te hebben voor het openbaar ministerie.

Klopstra dacht zelf aan een half jaartje celstraf minder.

Wat dan resteert mag wat hem betreft voorwaardelijk worden opgelegd.

Dan kan Detlef naar huis en kan de behandeling beginnen.

De zeecommandant heeft voorbereidingen getroffen voor het geval de rechtbank er over twee weken anders over denkt.

In zijn cel is hij een studie theologie begonnen.

Rob Zijlstra

UPDATE - uitspraak 27 februari 2007

De rechtbank acht minder feiten bewezen dan de officier van justitie twee weken geleden ten laste had gelegd, maar desondanks heeft de rechtbank een zwaardere straf opgelegd: 36 maanden en tbs met voorwaarden.

het vonnis is hier te lezen