Je kunt, zoals criminologen en politici dat kunnen, ingewikkeld doen over de criminaliteit. Het kan ook eenvoudig, zo aan het einde van het jaar.
Zo kun je ruwweg stellen dat de verdachten die in de eerste maanden van het komende jaar terechtstaan, hun misdaden al hebben gepleegd. Zij deden dat de afgelopen maanden. Veel van hen zitten nu al vast.
De verdachten die in de tweede helft van 2007 terechtstaan, moeten hun misdaden nog plegen. Zij zullen dat de komende maanden doen.
Wat zij gaan uitspoken is in grote lijnen ook bekend.
Zij gaan dezelfde misdrijven plegen als hun collega’s het afgelopen half jaar hebben gedaan.
Dat is geen afgesproken werk. Van georganiseerde criminaliteit is in Groningen nauwelijks sprake.
Ook de politie weet wat de komende maanden op misdaadgebied staat te gebeuren.
De pest is dat de politie geen flauw benul heeft wie waar en exact wanneer wat gaat doen.
Daarom surveilleert de politie.
Wie alvast weten wil wat de misdaad in 2007 Groningen gaat brengen, moet terugkijken naar de gebeurtenissen in zittingszaal 14 van de rechtbank van Groningen dit jaar. In die zaal spreken de rechters van de meervoudige strafkamer recht over de zwaardere en meest zware misdrijven.
Ik telde 360 strafzaken waarin ook uitspraak is gedaan.
Die 360 strafzaken leverden 360 jaar gevangenisstraf op.
Daarvan is 76 jaar voorwaardelijk opgelegd.
Er waren veel taakstraffen.
Opgeteld: 13.730 uur, goed voor 381 werkweken van 36 uur.
In 2005 noteerde ik 8.784 werkuren tot nut van het algemene.
Ik zag 33 verschillende nationaliteiten voorbij trekken.
Van die 360 mannen en vrouwen waren er 235 geboren Nederlanders.
Antillianen deden ook dit jaar weer flink mee: 34.
Verder telde ik dertien Drenten en vier Marokkanen (’dat is toch maar mooi één per kwartaal’, hoor ik die Wilders al roepen).
De meeste misdaden van zaal 14 werden gepleegd in de stad Groningen.
Daarna komt Hoogezand, gevolgd door Stadskanaal, Delfzijl, Winschoten en Veendam. Oost-Groningen opgeteld benadert de stad.
Andere waarnemingen in 2006.
Ze waren tussen de 17 en 71 jaar.
Van de 360 telde ik 21 vrouwen.
De hoogste eis die een officier van justitie voorstelde was 15 jaar gevangenisstraf.
De zwaarste straf die de rechtbank oplegde bedroeg 18 jaar plus tbs met dwangverpleging.
Ik telde dit jaar veel zedenzaken: 22 verkrachtingen en aanrandingen.
Zeventien ontuchtzaken.
Dat zijn meestal ook verkrachtingen, maar dan van kleine kinderen.
Ik moet ook vaststellen dat kinderen vaker in de provincie worden verkracht dan in de stad Groningen. Voor bijna alle andere misdrijven is dat net andersom.
Het is niet anders.
Zeven mannen kregen straf omdat ze mappen vol kinderporno op harde schijven, dvd’s en cd’s hadden staan.
Negen verdachten kregen de maatregel tbs met dwangverpleging opgelegd.
Van de 360 verdachten mochten er zeventien direct na het proces naar huis.
Zij kregen een volledige vrijspraak of verdienden ontslag van rechtsvervolging.
Andere opvallende ontwikkelingen dit jaar?
De strafpleiters van het advocatenkantoor De Haan pleitten in meer dan een kwart van alle strafzaken.
Duco Keuning, Cees Eenhoorn, Erik de Mare en Mathieu van Linde namen met z’n viertjes alleen al ruim tachtig zaken voor hun rekening.
Buiten het dreigende monopolie van het kippenhok van De Haan waren Alex Allersma en Fred Kappelhof met elk meer dan tien zaken nadrukkelijk aanwezig.
Voor aanstaande verdachten is het wellicht aardig te weten dat deze Groninger strafpleiters ook tot de beste van zaal 14 behoren.
De nationaal beroemde advocaten lieten het dit jaar afweten.
Van hen kwam alleen Peter Plasman – van Mohammed B. – een keertje naar Groningen, Hans Anker niet meegeteld.
Dat is een noordeling.
Trends?
Ik schreef al eens dat de meeste verdachten, ongeacht leeftijd, terechtstaan op gympies. Dat is nog steeds zo.
Ik moet ook vaststellen dat verdachten er niet slimmer op worden.
Twee boeven pleegden hun misdaden om opgepakt te worden. Zij vonden dat ze in de gevangenis thuishoren en niet op straat.
Veel te druk.
De meeste anderen zaten met tegenzin in zaal 14, terwijl dat toch hun eigen dikke schuld was: ze maakten massaal gebruik van de mobiele telefoon.
Dom.
Het moet toch zo langzamerhand in criminele kringen zijn doorgedrongen dat mobiel bellen gelijk staat aan jezelf aangeven?
Tot slot een tip.
Wie zijn misdrijven nog moet plegen en zaal 14 buiten beschouwing wil laten, moet niet bellen, maar fraude plegen.
Levert veel geld op.
Fraude wordt al op grote schaal bedreven, maar op de rechtbank van Groningen was daar weinig van te merken.
Pakkans is klein.
Kunnen politici in 2007 daar niet eens ingewikkeld over doen?
Rob Zijlstra