Aan de borreltafel zijn ze doorgaans snel klaar met mannen als Ramon.

Een straf van hier tot ginter en nooit weer een rijbewijs.

Niet omdat hij, in juni dit jaar in de buurt van Winschoten, al sturende een net binnengekomen sms-bericht checkte op zijn mobiele telefoon. Wel omdat hij daar ook bij had gedronken.

Gevolg was dat Ramon te laat in de gaten had dat de voor hem rijdende auto afremde. En dat leverde een verkeersongeluk op met de bestuurster voor hem als slachtoffer. Het is nu, vijf maanden later, nog steeds onduidelijk of de vrouw volledig zal herstellen.

Ook de rechtbank was snel klaar met Ramon. Hij was niet komen opdagen. De officier van justitie: roekeloos rijgedrag is een misdrijf en dus een maand gevangenisstraf en achttien maanden het rijbewijs kwijt.

Ik hoor nu de borreltafel klagen. Een maand, ander half jaar…, da’s toch helemaal niks?

Nou, dan het verhaal van de 25-jarige Henk uit Winsum.

Dat verhaal begon nota bene aan de borreltafel.

Het was vorig jaar augustus feest in het dorp en feesten moeten gevierd. Met vrienden waren ze ’s middags al flink aan het indrinken geslagen om daarna in de kroeg aan het echte werk te beginnen.

De rechters zeiden dat het heftig was geweest.

Henk beaamde dat.

Een enorm harde klap, zei hij.

Nee, dat bedoelden de rechters niet.

Ze bedoelden: Het ging er voor die klap heftig aan toe.

U was heel erg dronken.

Henk kon ook dat niet ontkennen. Van vier uur ’s middags tot zes uur die ochtend was hij aan het innemen geweest. Op een helder moment  had hij nog wel zijn autosleutels ingeleverd bij zijn zus.

Uit voorzorg.

Verstandige jongen, zou je denken.

Niet dus, want later eiste hij de autosleutels weer op. Hij wilde na veertien uren feesten nog even doorgaan in de stad Groningen.

Met een vriend en wat flesjes bier stapten ze in zijn auto om vervolgens over de provinciale N361 richting stad te zweven.

De bebouwde kom van Sauwerd stuiterden ze binnen met een snelheid van zo’n 95 kilometer per uur. Vaag kon hij zich de slip van 84 meter herinneren. En toen die enorm harde klap.

Het bestelbusje met daarin een gezin met twee kinderen heeft hij nooit gezien. Tegen de rechters zei Henk dat hij blij was dat hij zelf er het ergste aan toe was. De kinderen in het busje hadden lichamelijk niets, de ouders een gebroken vinger en pols.

Busje heel erg stuk.

Henk: ’Meer geluk kon ik niet hebben.’

Hij noemde zichzelf een sportieve autorijder.

Wat hij daarmee bedoelde?

Nou, dat hij er een sportieve rijstijl op nahield.

Officier van justitie Andries Jongsma kent dat.

Hij zei: ’Anderen noemen zoiets agressief rijgedrag. Altijd net even harder dan maximaal mag. Bij sportief denk ik nooit aan autorijden. Fietsen, dat is sportief.'

De reclassering adviseerde een verplichte cursus leefstijl.

Een werkstraf wil Henk ook wel doen, maar liever niet. Hij heeft een drukke baan van veertig uur en als gevolg van dat ongeluk geen milt meer. Daardoor is hij snel moe. Met ook nog een werkstraf erbij ligt hoog ziekteverzuim op de loer. En dat weer zou ’m zijn baan wel eens kunnen kosten.

De officier van justitie: Hoeveel vakantiedagen heeft u per jaar? Henk dacht een week of drie.

De officier van justitie vroeg zich, misschien wel vrij naar Bob Dylan, af: ’Hoe vaak moet er een ernstige aanrijding in de krant staan, alvorens het besef doordringt dat de gevaren in het verkeer serieus moeten worden genomen?’

En vervolgde: ’Hij heeft de drank bij zichzelf naar binnengegoten en vervolgens een onaanvaardbaar risico genomen. De gevolgen vielen uiteindelijk mee. We hebben de neiging om dat in de straf mee te laten wegen. Maar is dat terecht? Er hadden net zo goed doden kunnen gevallen. Hadden we Henk dan aan de hoogste boom moeten opknopen?’

Ik hoor de borreltafel.

De officier van justitie: ’Ik eis een gevangenisstraf van drie maanden, waarvan twee voorwaardelijk en een ontzegging van de rijbevoegdheid van drie jaar.’

De maand gevangenisstraf zal zo’n beetje overeenkomen met Henk’s vrije dagen op jaarbasis. Dat moet met zijn manager, die wist waarom hij even niet op het werk was, te regelen zijn.

Voordat de borreltafel nu echt in opstand komt, nog even dit.

Het voertuig dat Henk frontaal ramde is heel erg stuk.

Schade: 22.000 euro.

De kleine verzekeringslettertjes: bij alcohol betalen we niks.

Henk, minimumloon, hoopt op een afbetalingsregeling. Helemaal als daar straks nog een flinke rekening van het ziekenhuis bij komt.

Anders gezegd: ik denk dat hij de komende twaalf jaar aan het einde van iedere maand nog even terugdenkt aan het dorpsfeest.

Rob Zijlstra

UPDATE - uitspraak 5 december 2006

Een werkstraf van 240 uur, drie maanden voorwaardelijke gevangenisstraf, een ontzegging van de rijbevoegdheid van vier jaar met een proeftijd van drie jaar.