De politierechter wilde van alles weten.
Mag je van de KNVB inkomen met een gestrekt been?
Was het veld nat en zo ja, was dat van invloed?
Werden er veel overtredingen gemaakt?
Hoe lang voetbalt u al?
De 25-jarige laatste man antwoordde: 'Als je de bal maar speelt, ja nat, je glijd dan door. Veel overtredingen. Vanaf mijn vierde.'
Het was een pittige zo niet grimmige wedstrijd, op 19 november vorig jaar op het belabberde voetbalveld (zware klei) van vv Ezinge.
Er waren al drie gele kaarten gevallen.
Er was rivaliteit, onderlinge irritaties.
De laatste man van Zandeweer-Eppenhuizen Combinatie (ZEC): 'We gingen voor het kampioenschap.
Wij wilden de punten meenemen, zij wilden de punten thuishouden.'
Ze waren van 2–0 achterstand teruggekomen op 2–1.
Met nog een kwartiertje.
'De bal werd vanaf het middenveld aangespeeld, richting Nooren.
Onze mid-mid was ver weg.
Nooren had geen mannetje bij zich.
Als laatste man schoof ik dus in.
Hij dribbelde naar mij toe, ik zette de sliding in.
Hij kapte rechts weg.
Ik raakte de bal, maar nam ook zijn been, zijn standbeen, mee.'
Nooren werd per ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis.
Dubbele beenbreuk, drie weken ziekenhuis, zes weken gips, lange revalidatie.
En het einde van de voetbalcarrière van de zaterdagamateur.
Het letsel is blijvend.
Nooren heeft nog dagelijks last van enkel en knie.
Het raakt me nog elke dag, mocht hij tijdens de zitting zeggen.
Is er op de training aandacht voor slidings, wilde de rechter van de laatste man weten.
De laatste man: 'Ja. je leert, niet van achteren, niet met twee benen.'
De tuchtcommissie van de KNVB schorste hem voor zes maanden.
Maar het openbaar ministerie heeft een eigen rol.
De officier van justitie sprak van een aanslag, van een ordinaire doodschop op die 19e november, een kwartier voor het einde.
In meer juridische zin: de laatste man had de opzet de aanvaller letsel toe te brengen. Dat is strafbaar. De scheids stond op tien meter afstand. De scheids verklaarde tegen over de politie, anders dan hij in het wedstrijdverslag schreef, dat de laatste man nooit de intentie kan hebben gehad de bal te raken. De bal was al afgespeeld.
De officier van justitie eiste een werkstraf van 180 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden.
Vanaf de tribune – waar teamgenoten van de laatste man zaten – klonk een ppfffff-geluid.
De officier van justitie zei dat haar eis ook gezien moet worden als een signaal naar alle voetballers.
'Voetbal is een leuk spelletje, een contactsport, maar het is niet de bedoeling dat er gewonden bij vallen.'
De advocaat van de laatste man verzocht de rechter om een schuldigverklaring zonder oplegging van straf. De rechtsbuiten, de rechtsmidden, de midvoor, de trainer, de elftalleider, allemaal verklaren ze anders over die sliding. De verklaringen zijn niet eensluidend. Bovendien, het behoort ook tot de risico van het spel. En de grimmigheid kwam van beide zijden.
De laatste man zei dat hij het heel erg vindt wat er is gebeurd.
'Zeg maar zwaar kloten.'
De politierechter knikte en trok zich een kwartiertje terug voor beraad met zichzelf.
Als hij terugkomt in de zittingszaal zegt hij dat de uitspraak niet gunstig is voor de laatste man.
'Het was opzet.
Met uw gedragingen heeft u het risico aanvaard op letsel.'
Uitspraak Hoge Raad, 25 maart 2003.
U bent ingekomen met een gestrekt been.
Dat is niet reglementair.
Dat u van voren, van achteren of van opzij aanviel, is niet van belang.
U heeft een lange voetbalcarrière, heeft ervaring.
Het veld was glad, bij een sliding schiet je dan harder door.'
Er heerste een grimmige sfeer.
U voetbalde niet met elkaar, maar tegen elkaar.'
Het vonnis van de politierechter: een werkstraf van 120 uur, te vervangen door twee maanden cel wegens het opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Daarnaast moet de laatste man aan de spits 2.205 euro en 85 eurocent betalen, te incasseren door het justitieel incasso bureau.
Rob Zijlstra