Onderzoekers uit Groningen verdiepten zich er in en toen ze weer boven kwamen, meldden ze dat cocaïnegebruik niet per definitie gepaard gaat met criminaliteit. Vervolgens neusden ze rond in Rotterdam, Barcelona en Turijn en stelden vast dat cocaïne wordt gebruikt in alle lagen van de bevolking.
Dit is wat kort door de bocht, maar het is na te lezen.
Denkend aan Rotterdam, Barcelona en Turijn verplaatsten mijn gedachten zich niet onmiddellijk naar Uithuizen, Baflo, laat staan naar Usquert. Ten onrechte, want het is daar op het Hogeland van Groningen niet veel anders.
Ze noemen hem Bolletje en Bolletje stond vanochtend al vroeg terecht in zittingszaal 14 van de rechtbank van Groningen.
Er gingen geruchten, al sinds 2001 en toen de politie tijd had stelde ook die een onderzoek in. Op grote schaal werden telefoons afgeluisterd en er werden tientallen mensen op het nieuwe politiebureau van Uithuizen ontboden.
Bolletje en zijn partner in crime Babulus maakten geen schijn van kans. Vijftien tot twintig dorpsgenoten verklaarden met regelmaat harddrugs van het tweetal te kopen.
Op 7 juni werden beide gearresteerd en hun woningen doorzocht.
Bij Bolletje thuis vond de politie cocaïne, xtc, baar geld en een stroomstootwapen.
De rechters wilden eerst maar eens weten: waarom had u zo’n ding?
Bolletje zei dat hij daar eens via via tegenaan was gelopen.
Ook gebruikt?
‘Nee, nooit.’
Daarna vroegen de rechters hoe het zo gekomen is dat hij in de drugs was beland.
Bolletje: ‘Veel mensen in Uithuizen doen in drugs. Zo rol je er in.’
De rest van het strafproces verliep zoals veel van dit soort strafzaken verlopen.
Verdachte ontkent niet, maar maakt zijn rol zo klein mogelijk.
De officier van justitie zet daarentegen zwaar in.
Bolletje reed gedurende twee jaar (zei de officier) / anderhalf jaar (Bolletje) wekelijks naar Groningen waar hij bij ene Pinokkio soms vijf gram, een enkele keer tien gram cocaïne kocht. En ook een keertje 600 tot 1000 xtc-pillen voor tachtig eurocent per stuk.
Voor de verkoop, zei de officier van justitie en dus is Bolletje een dealer.
Bolletje zag dat anders.
Hij verkocht wel, maar lang niet altijd met het oogmerk op winst.
Dat is dus wat anders dan dealen.
Het was eerder dat hij de drugs van Pinokkio meenam.
Voor vrienden.
Hij ging immers toch die kant uit.
Rechters: Als een soort vriendendienst?
Bolletje: ‘Precies.’
En als hij er al iets aan verdiende, dan moest dat vooral gezien worden als onkostenvergoeding.
Rechters: En hoe zat het dan met dat condoomautomaat op het herentoilet in het café? Klopt het dat u daar cocaïne instopte en daar later geld uithaalde?
Dat klopte wel.
Rechters: Een omslachtige manier vrienden van drugs te voorzien.
De advocaat van Bolletje, Cees Eenhoorn, probeerde de rechtbank er van te overtuigen dat het openbaar ministerie van een mug een olifant had gemaakt.
Als je het strafdossier leest ga je je afvragen wie er in Uithuizen niet met zijn neus in de cocaïne zit.
De rechtbank moet het vooral zo zien: het zijn daar in Uithuizen allemaal weekeinde-gebruikers. En die gebruikers zijn mannen, mannen met gezinnen en goede banen. Die willen op zaterdagavond wel eens wat anders dan bier alleen. Het zijn recreatieve gebruikers.
Met criminaliteit heeft het ook niets te maken.
Dit zijn – anders dan in de grote stad – geen gebruikers die eerst een fiets jatten of vee uit de wei stelen om vervolgens naar hun dealer te hollen.
De rechtbank, zei Eenhoorn, moet het vooral anders bekijken.
Niet zoals de officier van justitie.
Het valt allemaal reuze mee.
De officier van justitie voelde geen behoefte te reageren op het pleidooi.
Hij had twee jaar celstraf (waarvan zes maanden voorwaardelijk) tegen Bolletje geëist.
Met die eis moet Bolletje niet klagen, want zo zei de officier, hij had er rekening mee gehouden dat de verdachte niet eerder met de politie en justitie in aanraking is geweest.
Dus punt uit.
Babulus komt later aan de beurt.
Rob Zijlstra
UPDATE - 3 oktober 2006
Bolletje is veroordeeld tot achttien maanden cel waarvan zes voorwaardelijk.