Zo had het in de krant kunnen staan.

Politie arresteert kinderverkrachter

winschoten – De politie heeft gisteravond in een woning in Winschoten een 41-jarige man aangehouden die wordt verdacht van de verkrachting van een 13-jarig meisje. De verkrachting zou ruim een jaar geleden zijn gepleegd. De man liep tegen de lamp na een DNA-onderzoek. Of de Winschoter van nog meer zedenzaken wordt verdacht, is niet bekend. De politie doet in het belang van het onderzoek geen nadere mededelingen. De man wordt vrijdag voorgeleid.

Het stond zo niet in de krant.

Verkrachtingen worden niet door de politie naar buiten gebracht.

Dat geeft maar onrust en gevoelens van onveiligheid in een tijd dat het veiliger op straat moet worden.

De man stond deze week wel terecht in zittingszaal 14 van de rechtbank van Groningen.

Op verdenking van verkrachting van een 13-jarig meisje.

Hij is ondernemer te Winschoten.

Zou de ‘gewone Nederlander' op basis van bovenstaand verzonnen krantenbericht een oordeel mogen vellen, dan kan de ondernemer uit Winschoten het schudden. ‘Gewone Nederlanders’ die op de stoel van de rechter gaan zitten, zouden wel eens weinig compassie kunnen hebben met ondernemende kinderverkrachters.

Zes, zeven jaar cel, minimaal.

De officier van justitie eiste negen maanden.

Nogal een kloof.

Uit het onderzoek Op de stoel van de rechter – dat vandaag is gepubliceerd – komt naar voren dat burgers aanzienlijk strengere straffen opleggen – zouden zij rechters zijn – dan burgers die rechters zijn.

Vooral – zo komt naar voren – wanneer die burgers hun oordeel baseren op stukjes in de krant. Naarmate de burger meer over een zaak weet, wordt het oordeel milder.

De ondernemer uit Winschoten die deze week terechtstond, is een buitenlander.

Een Afghaan.

Ik betwijfel of deze extra informatie ten gunste van de verdachte uitpakt.

De man ontkent.

Heel stellig zei hij onschuldig te zijn.

Dat hij zoiets nooit zou doen.

Dat hij zoiets vreselijk vindt.

Hij had die nacht gewerkt tot in de vroege ochtend.

En daarna was hij naar huis gegaan om te slapen.

Misschien dat de stellige ontkenning de ‘gewone Nederlander’ ietsje milder kan stemmen.

Aan de andere kant: iedereen – Afghaan of niet – kan wel van alles ontkennen.

Complicerende factor.

Het meisje wilde en wil niets verklaren.

Het was de moeder die de politie inlichtte omdat dochterlief die nacht niet was thuisgekomen.

Toen ze later wel thuiskwam, had de moeder bange vermoedens.

Zelf zegt het meisje dat ze ’s nachts met een vreemde man is meegegaan, dat ze twee slokjes cola heeft genomen en dat ze uren later waker werd in een vreemd bed.

Maar dat is ook alles.

Voor het geval de ‘gewone Nederlander’ nu toch een beetje gaat twijfelen, de volgende extra informatie:

In het slipje van het meisje van 13 zijn sporen van sperma gevonden.

Die sporen zijn onderzocht door het Nederlands Forensisch Instituut.

Het DNA dat dat onderzoek opleverde belandde in de DNA-datatbank.

Een paar maanden later wordt DNA afgenomen van een man.

Niet omdat hij werd verdacht van de verkrachting, maar omdat hij was veroordeeld voor iets heel anders.

Veroordeelden moeten sinds enige tijd DNA afstaan.

Ook dat materiaal ging naar de databank.

Het was direct raak.

Een match.

De ondernemer te Winschoten.

De kans dat het sperma niet van de ondernemer te Winschoten is, zo voegde het NFI nog toe aan het matchrapport, is kleiner dan één op de miljard.

Heel klein kansje dus.

Hoe is zijn sperma in dat slipje van het 13-jarige meisje gekomen?

De Winschoter heeft er geen verklaring voor.

Hij bleef stellig ontkennen.

Foutje in het DNA-onderzoek misschien?

Hij had een second-opinion kunnen aanvragen, maar dat niet gedaan.

En daarmee lijkt hij kansloos.

‘Gewone Nederlanders’ en gewone echte rechters kunnen de kinderverkrachter van Winschoten met een gerust hart veroordelen. De kans op een rechterlijke dwaling is immers kleiner dan één op de miljard.

Maar de officier van justitie was nog niet klaar.

Het meisje van 13 kent de verdachte.

Zij kwam met haar vader regelmatig in zijn onderneming.

Ze had daar ook wel eens wat gewerkt.

Schoongemaakt en zo.

Ze heeft hem niet als de dader aangewezen.

Ze zwijgt.

De officier van justitie: het gegeven van het sperma van hem in het slipje van haar, duidt erop dat er is die bewuste nacht iets is voorgevallen. 'Maar ik kan op basis van de beschikbare informatie niet bewijzen dat er ook sprake is geweest van intiem seksueel contact.'

Ofwel: verkrachting – volgens de wet het ongewenst seksueel binnendringen van het lichaam - valt niet te bewijzen.

De officier van justitie was er niet bij.

Wat rest, zei de aanklager, is het feit dat een volwassen vent in de aanwezigheid van een meisje van 13 vieze dingen heeft gedaan. ‘En dat mag niet in Nederland. Ik eis negen maanden voor ontucht.’

Oordeel?

Een Afghaan kan liegen.

Net zoals meisjes van 13 en moeders van meisjes van 13, waarmee ik niets wil suggereren.

Wat ik wel weet is dat bij een veroordeling er geen twijfel mag bestaan over de schuld van de veroordeelde.

De advocaat van de Winschoter ondernemer had ook nog iets.

Hij voerde in zijn pleidooi aan: het staat niet vast dat het slipje van het meisje is. Dat blijkt uit niets, het wordt slechts aangenomen. En een aanname is geen feit.

Op basis van een berichtje in de krant is een in zijn woning aangehouden kinderverkrachter zo veroordeeld en net zo gemakkelijk voor heel lang.

Dat het oordeel milder wordt naarmate er meer informatie over een zaak voor handen is, is begrijpelijk.

Maar meer informatie maakt een zaak ook complexer.

En in hoeverre zijn oordelers bereid dan wel in staat alle informatie in het oordeel mee te laten wegen?

Ook de twijfels?

Wanneer ik zou mogen kiezen, dan wil ik worden veroordeeld door echte rechters en niet door een representatief deel van 'gewone Nederlanders'.

Tenzij tweederde deel van alle Nederlanders daar morgen anders over denkt.

De rechtbank doet in deze kwestie over twee weken uitspraak.

Rob Zijlstra

UPDATE - donderdag 14 september 06

De rechtbank heeft vervroegd uitspraak gedaan.

Volgens de rechtbank zijn er geen bewijzen die erop duiden dat er sprake is geweest van ontuchtige handelingen.