Wijdbeens, met de handen op de rug, staat Eddie in zijn camouflagebroek tegenover zijn drie rechters.

Petje van Londsdale in de hand.

In zijn Londsdale T-shirt zit aan de achterkant, ter hoogte van de schouderbladen, een gaatje.

Dat ziet hij niet.

Wat wij niet zien is het getatoeëerde hakenkruis ergens onder dat T-shirt.

Tussen zijn zesde en tiende werd Eddie, eerst in Alkmaar en later in Zaandam, dagelijks in elkaar geslagen door buitenlanders.

Daar komen zijn racistische ideeën vandaan.

Dat zegt hij.

Eddie wordt nu hij 23 jaar is, verdacht van het met voorbedachten rade toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, een poging in vereniging om iemand te ontvoeren en van een bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht.

Toen hij twaalf was, ging hij aan de drugs.

Wiet, pillen en daarna al snel van alles en nog wat.

Hij deed de Mavo, maar vond dat niks.

De Mavo, zei hij, was net een concentratiekamp.

Je mocht daar niks.

Dat dan weer wel.

Vorig jaar besloot hij te stoppen met de drugs.

Hij stapte over op de alcohol.

Dronk voordat hij werd opgepakt gemiddeld zo'n achttien halve liters op een dag, behalve in het weekeinde.

Dan dronk hij meer.

De officier zei dat hij zijn misdaden op koelbloedige wijze heeft gepleegd.

Je kon Eddie inhuren.

Voor wat bier en geld nam hij zijn 1.20 meter lange honkbalknuppel dan mee.

Zoals op 30 augustus vorig jaar, in een speeltuintje in Stadskanaal.

Daar zat op een bankje Rik met zijn vriendin.

Rik had een lesje nodig.

Eddie: 'Ik zat zonder geld en kreeg een paar honderd euro om hem te slaan. Ja, ik was dronken, want nuchter zou ik zoiets nooit doen. Ik heb bewust niet op z'n hoofd gemikt, want ik wou hem niet doodslaan. Ik kende hem niet eens.'

Kort daarvoor sloeg hij zijn slag in Heiligerlee.

Daar had Bart een lesje nodig.

En wat voor een.

Hij zou hem uit zijn woning lokken, nu met een kleine knuppel 'die je bij je mouw in kunt doen'.

Daarna zouden ze hem zijn kleren laten uittrekken, vastbinden en dan hup, de kofferbak van de auto in.

Ze zouden hem vervolgens naar een homopark in Rotterdam brengen.

Naar het flikkerbos, zei de officier van justitie steeds.

Daar zouden ze Bart met zijn blote kont aan een boom vastbinden.

De rechter vroeg: En wat zou er volgens u gebeuren met Bart in het flikkerbos?

Eddie: "Nou, hij is een jongen... Ik wil er niet aan denken."

De officier van justitie twijfelt ernstig aan de gewetensfunctie van Eddie.

Eddie niet.

'Ik vind het zwaar kloten wat ik gedaan heb.'

De psychiater had sporen van een anti-sociale gedragstoornis bespeurd, maar niet zodanig dat grote zorgen gemaakt moeten worden.

De kans op herhaling schatte de psychiater in zijn advies aan de rechtbank in op medium.

Zelf vertelde Eddie dat hij in de gevangenis een delict-preventietraining had gevolgd en nu trots in het bezit is van het certificaat.

De advocaat zei dat Eddie enthousiast bezig is het leven te beteren.

De rechter die al meer enthousiaste levensverbeteraars heeft meegemaakt, besloot ter plekke een testje te doen.

De rechter zei: Stel, ik geef u nu een vreselijke klap op uw ogen…'

Eddie: "Dan sla ik terug.'

De rechter: "Maar als ik dan zeg, sorry?

Eddie: "Dan sla ik nog steeds terug."

De rechters wisten genoeg.

Of toch niet.

Op het politiebureau had Eddie kort na zijn aanhouding gezegd dat de politie maar één procent kennis draagt van wat hij allemaal op zijn kerfstok heeft.

Rechter: Dus 99 procent weten we nu niet?

Eddie: "Klopt."

De rechters wisten meer dan genoeg.

Het geweld zit in zijn aard, zei de officier van justitie.

Zijn strafblad getuigt daar ook van.

De officier van justitie had graag een nader onderzoek ingesteld naar de aard van Eddie.

In het Pieter Baancentrum bijvoorbeeld.

Eddie vond dat eerst best maar bedacht zich later.

Hij had gehoord dat er dan wel eens een tbs-advies uit zou kunnen rollen.

En voor een tbs is hij doodsbenauwd.

Daar hoor je heel rare dingen over.

Gek genoeg werd het bevel tot observatie door de rechtbank daarna door diezelfde rechtbank, maar anders samengesteld, ingetrokken.

Intern is daar veel trammelant over geweest.

Ook zoiets wordt aan het zicht ontrokken.

De officier van justitie baalde wel.

Dat zei ze ook.

Stevig.

Want nu kon ze niet veel anders dan gevangenisstraf eisen.

De psychiatrische inschatting van medium-recidive-gevaar vond de officier een lachertje.

Dat zei ze niet zo.

Ze zei: "We kunnen er donder op zeggen, dat als hij vrij is, hij opnieuw strafbare feiten zal plegen."

Eddie zit al een tijdje vast.

Neemt de rechtbank de eis van achttien maanden gevangenisstraf waarvan één maand voorwaardelijk over, dan zou de voorspelling van de officier over een paar maanden al  kunnen uitkomen.

Rob Zijlstra

Update - uitspraak 29 juni 06

De rechtbank vonniste een onsje minder: achttien maanden cel waarvan drie (in plaats van een) voorwaardelijk. Ofwel: bijna thuis.