Posted on Tuesday, May 16, 2006 1:58 AM
In de rechtszaal passeren met grote regelmaat grote partijen drugs de revue.
Doorgaans zijn verdachten daar debet aan.
Officieren van justitie, de aanklagers, weten met hen wel raad en rechters op hun beurt ook.
Wie met drugs rotzooit, brengt – feiten van algemene bekendheid - niet alleen de volksgezondheid in gevaar, maar veroorzaakt ook veel overlast, zo motiveren rechters standaard hun drugsvonnissen.
Naar nu blijkt is hier een nuance gepast: ‘t zijn niet alleen de verdachten.
Vorige week woensdag las ik in NRC/Handelsblad dat verslavingsklinieken volstromen met vooral hoogopgeleide cocaïnesnuivers. ‘Stressvolle mensen die de lat te hoog leggen. Hun ambities leiden tot verslaving: cocaïne vormt een middel om aan de druk van het leven te ontsnappen’, zo citeert die krant de Groninger toxicoloog en farmacoloog Donald Uges.
In datzelfde artikel zegt een directeur van een verslavingskliniek wie dat dan wel niet zijn, die doorgeleerde snuivers.
Dat zijn advocaten, rechters, reclamemensen, journalisten, studenten.
Nu kan ik mij dat wel voorstellen van die studenten en reclamejongens.
Maar advocaten?
En rechters?
Is dat soms het geheim van de raadkamer?
De nationale drugsmonitor – vandaag gepubliceerd – signaleert dat verslaving na cokegebruik zeer snel stijgt.
In tien jaar tijd vier keer.
Dat is snel.
Afgelopen weekeinde werd ook het Jaarverslag van de Rechtspraak 2005 gepubliceerd.
Witte omslag.
En wat staat er in het voorwoord?
Ze gaan gebukt onder druk.
De rechtspraak staat onder druk (…). De stroom nieuwe wetgeving verzwaart het rechterlijk werk. Medewerkers van gerechten ervaren de werkdruk dan ook als permanent hoog (…).
Elders in het verslag: ‘Rechters voelen de prestatiedruk in hun dagelijkse werk. En daar balen ze van (...). We proberen onze rug recht te houden (…). We moeten nu echt ‘ho’ roepen tegen nog meer werkdruk.’
Rechters?
Risicogroep!
Om in de gaten te houden.
Rob Zijlstra