De aanpak van huiselijk geweld geniet sinds een jaar of twee hoge prioriteit.

Bij huiselijk geweld gaat het doorgaans om een man die zijn vrouw stelselmatig mishandelt, geestelijk en fysiek in elkaar beukt.

Het omgekeerde komt minder vaak ook voor.

Tot voor een paar jaar geleden bestond huiselijk geweld niet, maar kwam het toen net zo vaak voor als nu.

Sinds de prioriteit heet het dat huiselijk geweld de meest voorkomende vorm van geweld is in Nederland en misschien daarbuiten ook wel.

Voetbalsupporters op het Amsterdamse Leidseplein zijn er hoe dan ook watjes bij.

De zaak Raja, dinsdagochtend, negen uur.

Raja gaat met Gabi.

Gabi is zijn tweede vrouw.

Raja rotzooit met drugs.

Niet iedere dag, dat niet, maar regelmatig.

Zeg maar, zo nu en dan.

Gabi moet daar evenwel niets van hebben.

Haar familie evenmin.

Haar familie heeft het niet op Raja.

Ze hadden Gabi verweten: jij hebt een junk in de familie gehaald.

De drugs en de daaruit voortvloeiende afwijzing van Raja door zijn schoonfamilie leidde tot veel huiselijke stress.

Raja: ‘We hadden wel eens ruzie over mijn gebruik. Dat klopt. Maar ik heb nooit klappen uitgedeeld. Haar wel eens geduwd of lelijke woorden gezegd. Maar ik heb haar nooit bij de keel gepakt.’

Stellig: “We hebben een huwelijk zoals iedereen, alleen bij ons iets vaker.’

De officier van justitie had vooral over dat laatste gehoord.

Van Gabi zelf.

Zij had aangifte gedaan.

En wat Gabi bij de politie had verteld was niet mals.

Raja was beestachtig.

Had haar bij de keel gegrepen.

De officier van justitie: ziedaar, bij de keel, dat is een poging tot doodslag.

In september vorig jaar werd Raja aangehouden en sindsdien zit hij preventief achter de tralies.

Zeven maanden alweer.

Zijn baantje kwijt.

Justitie maakt geen grapjes met de prioriteit.

Een probleem bij huiselijk geweld is het gebrek aan getuigen, aan overtuigend bewijs.

Mannen ranselen hun vrouwen doorgaans af binnen de intimiteit van de woning.

Soms zijn er wel buren die vermoedens hebben – vanwege geschreeuw of zichtbare blauwe plekken - maar om daar nou wat van te zeggen, is ook zo wat. Bovendien, bewijs het maar eens. ’t Blijven als het even tegenzit wel je buren.

In de zaak Raja worstelde het openbaar ministerie hier ook mee.

Wie spreekt de waarheid?

Daarom werd Gabi na haar aangifte nogmaals gehoord, ditmaal door de rechter-commissaris en onder ede. En toen zwakte ze haar verhaal behoorlijk af. Nee, geslagen had hij haar nooit. Wel geduwd en lelijke woorden. En als hij dan wel sloeg, dan sloeg zij net zo hard terug.

Kortom, Gabi was nogal tegenstrijdig.

De tragiek in dit verhaal moet nog komen.

Terwijl Raja dinsdagochtend in het verdachtenbankje probeert te redden wat er te redden valt, zit Gabi vijf meter achter hem op de publieke tribune.

Dankzij haar aangifte zit hij al zeven maanden opgesloten en in de penarie.

Maar zij bezoekt hem iedere week in de gevangenis.

Met hun pasgeboren zoontje.

Zijn verzoek bij de geboorte aanwezig te mogen zijn, werd humaan door de gevangenisdirectie afgewezen.

Raja en Gabi missen elkaar.

De stress is uitgepraat.

Ze willen na de penarie samen verder.

De schoonfamilie heeft laten weten dat hij een kans krijgt.

In het huis van bewaring heeft Raja inmiddels een cursus agressiebeheersing met succes afgerond.

De rechters informeren naar Raja’s drugsbehoefte.

Die is er niet meer, zegt Raja met een zelfverzekerdheid van de metselaar die een muurtje metselt.

Maar een rechter, ook niet gek: ‘Niet meer gebruiken vanwege de detentie betekent niet per definitie dat u niet meer verslaafd bent. Zit u op een drugsvrije afdeling?

Raja: ‘In het huis van bewaring in Groningen bestaat geen drugsvrije afdeling.’

Sterker nog: ‘Er wordt daar gigantisch veel gedeald.’

Rechter: Wie zegt mij dan dat u niet meer gebruikt?

Raja, met hoorbare trots in zijn stem: ‘Ik ben reiniger in het huis van bewaring. En je kunt alleen reiniger zijn als je drugsvrij bent.’

Dus.

De rechters knikken.

De officier van justitie ook.

Hij eist een gevangenisstraf die gelijk is aan de tijd die Raja sinds september vorig jaar al vastzit. Met zes maanden voorwaardelijk voor als hij het nog eens flikt.

Met een tuitende lip liefdevol richting Gabi (met hun zoontje in de maxi-cosi op haar schoot) verlaat Raja, geflankeerd door twee politiemannen, de rechtszaal.

Over twee weken doet de rechtbank uitspraak.

Ik schat in dat de kans groot is dat het huis van bewaring in Groningen over twee weken op zoek moet naar een nieuwe reiniger.

Rob Zijlstra