De Benzinebar, Hoekstraat, Groningen.

Daar kon op zaterdagnacht lang van alles.

Of je er nou vier, vijf of zes flesjes bier bestelde, je betaalde een tientje.

Optellen verging de beste barkeeper van de stad slecht.

De deur ging er pas dicht wanneer de zondagochtendzonnestralen al geruime tijd de biernatte dansvloer hadden bereikt.

Madness.

Alles kon en er gebeurde nooit wat.

Je keek ook wel uit met Harm bij de deur.

Maar dat was eens.

Op 29 mei vorig jaar wandelde Simba door de Hoekstraat.

Hij was in de Troubadour geweest, maar van dronkenschap was geen sprake, sprak Simba ernstig in zittingszaal 14 van de rechtbank in Groningen. Bij De Benzinebar aangekomen ontwaarde hij een ruzie tussen zes Antillianen en twee Afrikaanse heren.

Simba – zo noemen ze hem – komt uit Bas, Zaïre.

Hij is 22 jaar en probeerde het in Groningen met handel in diamanten.

Probeerde, want hij heeft er nooit iets mee verdiend.

Hij hield zich bezig met het zoeken van werk via uitzendbureaus, met zijn vriendin en dagelijks om vijf uur met het bereiden van eten.

Nu zit hij al enige maanden in het huis van bewaring in Groningen.

Bij binnenkomst in 14 dankt hij alle in de zittingszaal aanwezigen.

‘Ik dank u voor dit moment, voor mijn moment, om te vertellen wat er is gebeurd.’ Vervolgens vraagt hij de rechters toestemming zijn verhaal dat hij op vier velletjes papier heeft geschreven, te mogen voorlezen.

Dat mag.

Geachte eerwaarde, sprak Simba, de zes Antillianen en de twee Afrikaanse heren waren in confrontatie. Naarmate de tijd verstreek heb ik de Afrikaanse heren aangesproken op hun voor omwonenden overlast veroorzakend gedrag. Toen werd ik bedreigd. Ik werd belemmerd in de doorgang van mijn pad. Er ontstond een vechtpartij. Zodra ik mij los kon maken, heb ik gerend. Ik heb mijn best gedaan het een en ander anders te laten verlopen. Nu heb ik veel problemen, terwijl ik mij slechts heb verdedigd.

De geachte rechters luisterden aandachtig. In de dossiers voor hen op de tafel stonden heel andere dingen. Daarin stond in dat Simba de agressor was. Dat hij samen met hij die Rasta wordt genoemd een van de Afrikaanse heren met een honkbalknuppel op het hoofd had gemept. Niet zo zachtjes ook: een dubbele kaakbreuk met drie ziekenhuisdagen was het gevolg. Het slachtoffer kan sindsdien niet goed eten en drinken en dat zal altijd zo blijven.

Simba zei het te betreuren dat een van de heren een dubbele kaakbreuk heeft geleden. ‘Er is geslagen en geschopt, geachte eerwaarde, maar ik heb geen honkbalknuppel in mijn macht gehad.’

Simba klonk oprecht en ook geloofwaardig. Dit laatste kwam misschien door de zorgvuldigheid waarmee hij zijn mooie woorden koos.

Maar er lag nog wat anders op de tafel van de rechters. Een rapport van een psychiater, van een psycholoog en eentje, 56 pagina’s dik, van het Pieter Baan Centrum. Driemaal los van elkaar werd een tbs met dwangverpleging gerapporteerd.

Want, zo hadden de gedragswetenschappers ontdekt, Simba leeft in een geheel eigen wereld. Hij voelt zichzelf heel belangrijk, is nogal narcistisch en ziet zichzelf als de redder van de samenleving. In 2001 was hij flink te grazen genomen door een groep Marokkanen. Daarna vroegen ze hem of hij moslim wilde worden en te strijden tegen het verfoeide westen.

Simba besloot zijn kennis op papier te zetten – ‘11-september-dingen’ - en stuurde dat op naar de rechtbank. Ter waarschuwing tegen dreigend terrorisme in Nederland. ‘Veel wat ik schreef is later uitgekomen. Alleen de deskundigen snappen dat niet, die denken dat ik alles uit de lucht zit te happen.’

De officier van justitie: ‘We moeten de dingen die Simba zegt met een korreltje zout nemen. Bovendien heeft hij een strafblad van twaalf pagina’s en dat is fors.’ En dus eiste de aanklager naast die tbs met dwang ook nog eens 18 maanden gevangenisstraf en moet hij 1.894 euro betalen aan de Afrikaanse heer die moeilijk eet en drinkt.

Dit laatste, betalen, wilde Simba wel. ‘Ik ben geen ernstig geval maar wel een man die zijn verantwoordelijkheid neemt.’ Daarop verliet hij de zittingszaal zoals hij was gekomen.

‘Bedankt.

Bedankt voor de aandacht.’

De eerwaarden doen over twee weken uitspraak.

Rob Zijlstra

update - uitspraak 28 maart 2006

Het vonnis van Simba: 15 maand gevangenisstraf, als bonus 6 maand cel die hij bij een eerdere veroordeling als voorwaardelijk opgelegd had gekregen, een en ander af te sluiten met een tbs met dwangverpleging.