“Mijn gevoel is dat je als politicus vandaag de dag vooral duidelijke taal moet spreken. Niet wollig en abstract mensen verbaal het bos insturen, maar gewoon zeggen wat je vindt,” schrijft LPF’er Joost Eerdmans op zijn weblog.
Ik heb het niet zo op Eerdmans. Ik schreef dat al vaker. Met zijn duidelijke taal versimpelt deze LPF’er eerst het probleem en daar ratelt hij vervolgens een even simpele oplossing bij. Het volk vertrouwt het rechtssysteem niet meer, dus laat de burger die leek is, plaatsnemen naast de professionele, maar wereldvreemde rechter. Dat zal verdachten leren.
En hupsakee, weer een probleem de wereld uit.
Als er iemand is die mensen het bos instuurt, is het Joost Eerdmans met zijn welbespraakte goedkope praatjes wel. Dat deze LPF ‘er zich op deze manier populair wil maken bij kiezers, is zijn goed recht. Eerdmans is zo’n politicus die in de zomer voorstelt strooizout af te schaffen dat is bedoeld om in de winter de gladheid op de wegen te bestrijden. Maar met veiligheid in de toekomst win je de dichtstbijzijnde verkiezingen niet.
Nu zijn er altijd Eerdmannen geweest op het Binnenhof.
Ze schoppen het uiteindelijk nooit heel ver, omdat het puntje altijd bij het paaltje komt en dan vallen Eerdmannen door de mand. Het echte probleem is dat de Haagse politiek meer en meer gebukt gaat onder een variant op het broeikaseffect: als bij rechts iets broeit, dan geeft links geen tegengas meer, maar dan broeit links lekker mee. Een wapenwedloop in simpelheid. Vroeger heette dat vertrossing.
Het sprekende voorbeeld hiervan is het PvdA-Tweede Kamerlid Aleid Wolfsen, net als Eerdmans, justitiewoordvoerder. Wolfsen geeft publiekelijk geen tegengas, maar werpt zich met graagte op als een pr-medewerker van staatsbosbeheer: heel het volk het bos in.
Wolfsen heeft bedacht (verzonnen) dat verdachten van ernstige misdrijven voortaan verplicht moeten worden aanwezig te zijn bij hun eigen rechtszaak. Maandag dient hij bij de behandeling van de justitiebegroting hierover een voorstel in. Een verdachte is nu niet verplicht zijn eigen rechtszaak bij te wonen. Boswachter Wolfsen wil een verschijningsplicht voor verdachten van gewelds- en zedenmisdrijven invoeren.
Hij zegt: “Als je stoer genoeg bent om geweld te gebruiken, moet je ook stoer genoeg zijn om daar verantwoording voor af te leggen.”
Wie zal hem in zoiets nou in tegenspreken?
Niet de borreltafels.
Niet Joost en de Eerdmannen.
Niet de VVD en ook niet het ‘brutaal vernieuwende’ D66.
Wel de praktijk.
In Nederlandse rechtszalen worden zelden tot nooit verdachten in het meer ernstige genre van de misdaad – geweld en zeden - veroordeeld zonder daarbij zelf aanwezig te zijn. Strafrechters hebben het recht een verdachte die niet wil, verplicht te laten opdraven. Zij geven dan een bevel tot medebrengen. Desnoods met geweld. Verdachten die stoer waren, maar dat ineens niet meer zijn in dit genre, krijgen zonder uitzondering zo’n bevel.
Boswachter Wolfsen weet dat ook wel, maar maandag doet hij net alsof.
De PvdA LPF’t lekker mee.
En geen Bos die daar een stokje voor steekt.
Rob Zijlstra