Ik kom al jaren achtereen met regelmaat op het politiebureau
Eerst kon je daar zo naar binnenlopen.
Praatje hier, kop koffie daar. Niks beveiliging.
Er waren nauwelijks geruchten. Je wist het gewoon.
Of niet. En dan was het niet zo.
Sinds een paar jaar zijn politiebureaus goed beveiligd.
Van zo maar eventjes naar binnenlopen, de receptie voorbij, dat is er niet meer bij.
Dat hebben die terroristen toch maar mooi weten te bereiken.
Nu denk ik dat het een in verband staat met het ander.
Naarmate het politiebureau beter werd beveiligd, nam ook het aantal geruchten toe.
Neem het gerechtsgebouw. Dat gebouw is tien keer beter beveiligd dan het politiebureau aan de Rademarkt in Groningen. En zie daar: het aantal geruchten dat er ronddoolt, is ook exact tien keer zo hoog. En in gevangenissen zijn de geruchten helemaal niet van de lucht.
Met geruchten kun je mensen flink op de kast jagen.
Nu zijn er vele soorten geruchten. Er zijn geruchten die al jaren de ronde doen en daarmee een laag waarheidsgehalte hebben. Er bestaan hardnekkige geruchten die bijna niet waar kunnen zijn of geruchten die te mooi zijn om waar te kunnen zijn. Er zijn geruchten die behoren tot de categorie ‘verhalen van indianen’. En er zijn er nog meer. Bijvoorbeeld het gerucht dat plots geen gerucht meer is. Zo’n gerucht wordt ineens een heus verhaal dat op eigen benen kan staan.
In mijn krant (Dagblad van het Noorden) van vandaag schreef ik het onderstaande verhaal dat tot voor kort nog een gerucht was.
Onderzoek naar chef recherche na machtsmisbruik
groningen
Er loopt een strafrechterlijk onderzoek naar de voormalige chef van de divisie regionale recherche van de Groninger politie. De man wordt verdacht zijn leidinggevende positie te hebben misbruikt: hij heeft geprobeerd voor zijn echtgenote, die ook bij de politie werkt, een diploma te ritselen. De vrouw wilde werken bij het observatieteam, maar beschikte niet over de juiste papieren.
Het observatieteam is een onderdeel van de regionale recherche. Om te voorkomen dat de man chef zou worden van zijn eigen vrouw, werd zij overgeplaatst naar de recherche van het korps Friesland. Daar werd zij echter niet geaccepteerd omdat ze niet over het vereiste diploma beschikt. Vervolgens heeft de voormalige chef geprobeerd via zijn netwerk een diploma te ritselen bij een van de opleidingeninstituten van de politie. De directeur van dit instituut trok aan de bel.
Ondanks het strafrechterlijke onderzoek, heeft de man tijdelijk een functie, buiten de recherche, bij de regiopolitie Drenthe. De Groninger korpsbeheerder Jacques Wallage heeft hem wel uit zijn functie als chef van de recherche ontheven. Los van de uitkomsten van het onderzoek is het niet aannemelijk dat de man bij de Groninger politie of bij de recherche terugkeert.
De man zou een leidinggevende rol gaan spelen in de per 1 januari te vormen Noordelijke Recherche Eenheid (NRE), een nieuwe politiedienst die ontstaat door de huidige recherchediensten van de regiokorpsen Groningen, Drenthe en Friesland samen te voegen.
Wanneer het onderzoek is afgerond, is niet bekend. De echtgenote van de man staat nog wel op de loonlijst van de Groninger politie. Zij zit thuis.
Einde verhaal.
Rob Zijlstra