Gestuntel in de rechtbank.
Wat wil je ook als je Marcel binnenhaalt.
De gescheurde zwarte broek reikt tot net over de knieën.
Witte sokken, rode schoenen.
Achterop zijn shirt staat: Wisdom is Magic.
Op 31 augustus was hij vrijgekomen, op 2 september weer gepakt.
Zo gaat het al jaren.
Marcel is een draaideurcrimineel.
Een veelpleger.
Met die woeste kop van 'm kijkt hij om zich heen.
De rechter vraagt of hij kwaad is.
Nou en of hij dat is.
"Maar wat wil je ook? Ben je net vrij, kom je wel zes keer de politie tegen. Ik bedoel maar, wat voor land is dit?"
De drugs kwam toen hij negen was en bleef.
Maar nu is hij 35 jaar en is de tijd aangebroken voor wat anders. Een huisje en een baan als vorkheftruckchauffeur. Dat zo mooi zijn. En gewone vrienden, dat ook natuurlijk.
Hij wil dat op eigen kracht bereiken, want Marcel gelooft in zichzelf.
Al jaren.
En al jaren gaat het mis.
Voor de tweede keer in een half jaar tijd verzocht het openbaar ministerie de rechtbank Marcel de ISD-maatregel op te leggen.
Die maatregel bestaat een jaar en is bedacht om draaideurcriminelen een halt toe te roepen omdat Nederland veiliger moet.
Veelplegers kunnen ISD krijgen voor een relatief licht vergrijp. De veelpleger kan dan twee jaar lang worden opgesloten. In die tijd wordt hij intensief en persoonsgericht behandeld met de bedoeling dat hij daarna tot een keurige burger is hervormd.
In maart dit jaar kreeg Marcel twee jaar ISD voor een geintje bij de Edah.
Maar in hoger beroep werd hij vrijgesproken.
Daarom mocht hij op 31 augustus de gevangenis verlaten en naar huis.
Twee dagen later werd hij op het Boterdiep betrapt op het stelen van een Veeno (super klasse).
Dat is een opoefiets.
Gisteren probeerde de officier van justitie het dus nog maar eens.
Maar Marcel wil niet.
ISD? Dank-je-de-koekkoek. Dat is twee jaar zitten op cel.
Ze doen helemaal niets met je.
Zijn advocaat Greetje van der Zee onderstreepte dat.
Ze doen niets.
Er gebeurt niets.
Dat is de praktijk.
De rechters keken naar de man van de reclassering.
Hij immers had geadviseerd de ISD-maatregel op te leggen.
Is dat zo?
Man van de reclassering wist het eerlijk gezegd (want dat had hij als getuige-deskundige beloofd) niet.
De rechters keken naar de officier van justitie.
Zij immers had de ISD geëist. Dan mag je het toch wel weten?
Maar de officier wist het ook niet.
Wel kon ze natuurlijk altijd eventjes bellen met een collega die het wel wist omdat hij de ISD in portefeuille heeft.
Goed idee, vond de rechtbank.
Vijf minuten later meldde de officier dat ze niet veel wijzer was geworden.
De collega die het weet zit niet aan zijn bureau, maar is elders en had de kennis niet zo een, twee, drie paraat.
Marcel gromde.
Het was maar één fiets.
De vraag is nu: twee jaar op cel of hooguit een weekje.
De rechtbank doet over twee weken uitspraak.
Wat is wijsheid?
Rob Zijlstra