Dimitri zet je op het verkeerde been.

Hij zou, met ietsje meer frisse buitenlucht misschien, zo’n gezond ogende Duitse zanger van Schlagerliedjes kunnen zijn.

Maar dat is hij niet.

Niks Heidi.

Hij is al een jaar of twintig verslaafd aan harddrugs en heeft een aanzienlijk deel van zijn 34 jaar oude leven doorgebracht in gevangenissen.

De rechter omschrijft zijn strafblad als ‘nogal heftig’.

Maar nu is hij bang.

Bang voor justitieminister Donner en al die politici die Nederland van de ondergang willen redden door criminelen met een stoornis te verbannen naar longstay-afdelingen in tbs-klinieken, de Nederlandse poldervariant op Death Row.

Iemand op het verkeerde been zetten, is niet strafbaar.

Mensen van schoudertasjes beroven wel.

Op 12 mei dit jaar sloeg Dimitri drie keer toe in Groningen.

Geef hier die tas, beet hij een vrouw toe op de Paterswoldseweg.

Loslaten, dan gebeurt er niets met je, schreeuwde hij in het Tingtangstraatje.

Geef hier of ik steek, klonk het diezelfde avond in de Waterloolaan.

De reclassering acht een behandeling meer dan wenselijk.

Borderline. Persoonlijkheidstoornis.

Dat soort dingen.

Maar Dimitri piekert er niet over.

Hij weigert mee te werken aan een nader psychiatrisch onderzoek. Er mag dan iets met hem aan de hand zijn (vindt hij zelf ook), maar helemaal gek is hij niet.

Zegt: "Je hoort en leest tegenwoordig van alles over die tbs. Al die berichten in de media. Ik vind het eng. Ik moet veranderen, dat wel. Dat van die tasjesroven, dat ik dat heb gedaan, daartoe in staat ben, dat vind ik heel erg. Maar stel dat de uitkomst van een onderzoek is dat er bij mij iets is dat onverbeterlijk is, autisme in de hogere regionen of zo, dan kom ik na een jaar op de long stay en dan zit ik de rest van mijn leven vast."

De rechter zegt zich daarbij wel iets te kunnen voorstellen.

Bij de angst van Dimitri.

Desondanks houdt de rechter hem voor dat het verkrijgen van inzicht in zijn persoon voor de rechtbank van groot belang is. "En het kan ook in uw belang zijn."

Dimitri is niet overtuigd, maar heeft geen keus.

Nu komt er een verplicht psychiatrisch onderzoek, wat overigens niet betekent dat hij daar ook aan moet meewerken.

Maar onderzocht zal er worden.

Advocaten zeggen het steeds vaker tegen te komen: verdachten die vanwege het  - nogal onstuimige -  tbs-klimaat er niets voor voelen zich tussen de oren te laten kijken om zo aan een eventuele tbs-veroordeling te ontkomen. Het alternatief, een langdurige gevangenisstraf, geniet de voorkeur.

Onder het grote publiek had de tbs al niet zo’n beste naam.

Maar nu ook potentiële tbs’ers het systeem openlijk in twijfel trekken, dient zich pas echt een probleem aan.

Of niet?

Rob Zijlstra

UPDATE - DONDERDAG 14 DECEMBER 2006

Het was een tbs met voorwaarden geworden voor Dimitri.

En hij heeft het niet gered. Vandaag heeft de rechtbank de voorwaardelijke tbs omgezet in een tbs met dwangverpleging.