In het leven komt vaak van het een het ander.
Neem de 35-jarige Travis, die we in dit geval maar zo noemen.
Travis is taxichauffeur in Groningen.
En een goeie, want zijn baas wil hem, zodra dit gedoe achter de rug is, zo snel mogelijk weer op de wagen hebben.
Travis kreeg wel eens klanten in de auto die een visje uitgooiden.
Die zeiden dat je ook links en rechts geld kunt verdienen.
Of hij niet eens wat naar Duitsland zou kunnen vervoeren.
Hooguit een paar kilo.
Travis – vriendelijk gezicht, betrouwbare uitstraling - dacht na, dacht vooral ook aan zijn wanhopige schulden en toen kwam van het een het ander.
Donderdag stond hij terecht, als lid van een criminele organisatie dat in twintig maanden tijd 400 kilo softdrugs naar diverse steden in Noord-Duitsland had later koerieren.
Hij zei naïef te zijn geweest. Zei zich nooit te hebben gerealiseerd dat aan wat hij deed zo zwaar zou worden getild. Nu hangt hem twee jaar gevangenisstraf boven het hoofd en moet hij, als het aan het openbaar ministerie ligt, 25.000 euro aan de staatskas toevoegen.
Nog meer schulden.
Travis ging zelf niet naar Duitsland. Dat vond hij te link. Hij kreeg de drugs van zijn leveranciers, verpakte dat zorgvuldig in folie en tape (per zending zes rollen à twee euro) en gaf de pakketjes in de oranje plastic Albert Heijn-tassen met afleveringsadres aan zijn koerier. Zo ging het tachtig, negentig en misschien wel honderd keer.
Travis ontving duizend euro per zending.
Daar hield hij 200 tot 250 euro aan over.
De rest was, minus onkosten (folie, tape e.d.), voor de koerier.
De koerier betaalde zijn eigen kosten (huur auto, benzine, kopje koffie onderweg).
Op de Autobahn hield de koerier Travis op de hoogte.
Een sms'je met de tekst G OK betekende 'zonder problemen de grens over'. E OK betekende 'door de Emslandtunnel'.
Uiteindelijk ging het mis.
Een koerier werd in Duitsland gepakt met zes kilo.
De Duitse politie wilde van alles weten en de koerier wilde wel van alles vertellen.
Wilde zelfs wel een dubbelrol spelen, om zo zoveel mogelijk betrokkenen erbij te lappen.
In ruil, als het even kon, voor wat strafvermindering.
Maar de Duitsers lichtten de Groninger politie in en die heeft twee agenten in dienst die zeer actief zijn als het gaat om grensoverschrijdende drugstransporten. Binnen een maand en met wat telefoontaps hadden die twee de zaak rond.
Travis zal het nooit weer doen.
Hij zit sinds april dit jaar in voorarrest en het verblijf in de gevangenis valt hem zeer zwaar. Een verzoek voor een dagje verlof om de verjaardag van zijn zoontje mee te kunnen vieren, werd afgewezen.
En terecht, zei de officier van justitie, want Travis heeft een forse bijdrage geleverd aan de slechte naam van Nederland als narcostaat. En dat hij toehapte op het uitgegooide visje vanwege de forse schulden, kan zo zijn, verwerpelijk blijft het. "Er zijn misschien wel duizenden taxichauffeurs met schulden en die zoeken de oplossing ook niet in de criminaliteit", hield officier van justitie Geert Souër hem voor.
Travis knikte.
Dat is zo.
Uitspraak volgt over twee weken.
Rob Zijlstra
uitspraken
Op 3 juli schreef ik over de vernuftige flessentrekker Dennis. Hij is veroordeeld tot 360 dagen cel waarvan 241 voorwaardelijk. Na Dennis kwam gekke Willem. Over hem heeft de rechtbank nog geen oordeel geveld. Willem moet nader onderzocht.
Op 28 juni ging het over vijf boeven tegen wie – opgeteld – vijftien jaar celstraf werd geëist voor een gewelddadige overval waarbij de buit uit drie mobieltjes bestond. Het zijn er – netto opgeteld – elf jaren geworden.
Dan was er nog Jan Albert (en zijn girl from Ipenema). Ook over hem wil de rechtbank niet te snel oordelen. Ook hier nader onderzoek.