De rechter maakt zich op voor de volgende zaak.

Haar zoveelste.

Zegt tegen de verdachte: "Nou, dat was een avondje uit met grote gevolgen."

Pieter knikt.

Het is zijn eerste keer in de rechtszaal. Hij wilde een eigen bedrijfje beginnen. "En toen dit."

Pieter was met twee vrienden op stap geweest in Groningen. Met veel drank en drugs. Op de Vismarkt hielden ze, na gedane zaken, een taxi aan om hen naar huis te brengen, naar Tolbert, naar Leek. Voordat ze instapten, besloten ze de rit niet te betalen, hoewel ze het geld daar nog wel voor hadden.

In Tolbert aangekomen stuurden ze de taxichauffeur een doodlopende weg in. De twee vrienden stapten uit. Pieter, die voorin zat, deed vervolgens iets dat, aldus zijn advocaat, absoluut niet bij hem past: hij sloeg de taxichauffeur buiten westen en griste het geld uit de portemonnee van de man.   

Het café dat ze in Groningen hadden bezocht, beschikt over beveiligingscamera's. De politie bestudeerde de opgenomen beelden en na zes dagen kon Pieter worden gearresteerd.

Pieter knikte. Zo moet het ongeveer zijn gegaan. "Ik ben stukjes van de film kwijt."

De officier van justitie speelde zijn verontwaardigde rol namens de samenleving: "De samenleving staat bol van de onrust als gevolg van zinloos geweld en van berichten in de krant dat je zomaar een klap voor je kop kunt krijgen. Zouden we het volk vragen wat met Pieter te doen, dan zullen de gevolgen voor hem dramatisch zijn."

Pieter boog het hoofd.

De officier zei dat ook taxichauffeurs zich gesteund moeten weten door het strafrecht. Hij kwam met een waslijst aan eisen: 12 maanden gevangenisstraf, waarvan zes voorwaardelijk (proeftijd 2 jaar), 4 maanden elektronisch toezicht, een leerstraf ter beteugeling van de agressie en 240 uur werkstraf. Daarnaast moet hij de taxichauffeur bij wijze van schadevergoeding 1851 euro betalen.

Pieter mompelde: "Daar heeft hij recht op."

Van de advocaat mag het van alles wel een onsje minder. "Het gaat hier per slot van rekening om een eenmalige uitglijder van Pieter. En zijn toekomstperspectieven zijn gunstig."

Wat heet.

De reclassering heeft een plan van aanpak opgesteld met onder meer cursussen waarin wordt onderwezen dat je taxiritten ook na veel bier en drugs gewoon moet betalen. Een werkgever, op de hoogte van de omstandigheden, heeft hem een vaste baan aangeboden zodra hij vrij komt. En zijn ouders betalen zolang hij in het huis van bewaring zit de huur van zijn woning.

Prachtig voor Pieter, beaamde de officier van justitie, maar de taxichauffeur zit sinds de overval thuis op de bank met lege handen. Dat wil zeggen: met psychische klachten. De man had altijd plezier in zijn werk, maar durft de taxi niet meer op, mijdt zelfs zijn eigen auto, is depressief, er zijn relatiespanningen en hij mist de fooien, de altijd welkome aanvulling op het salaris van een taxichauffeur. Het gezin is hierdoor in de financiële problemen gekomen.

Pieter zei in zijn laatste woord met dichtgeknepen keel dat hij niets meer te zeggen had.

Uitspraak op 29 maart.

Rob Zijlstra

uitspraak:

Op 2 maart schreef ik over huiselijk geweld, over de man die zijn vrouw en kind stelselmatig mishandelde. Hij kreeg dindsdag 24 maanden celstraf, waarvan 6 voorwaardelijk en moet zich na zijn vrijlating laten behandelen. De eis hem ook elektronisch huisarrest op te leggen, werd afgewezen. De tongzoen werd door de rechtbank niet als verkrachting, maar als aanranding gekwalificeerd.