Posted on Tuesday, February 08, 2005 3:36 PM
Het hangt alle verkeersdeelnemers boven het hoofd: betrokken raken bij een verkeersongeluk. Plotsklaps ben je slachtoffer. Of, en met hetzelfde gemak, veroorzaker. Er zijn zaken waarbij je met recht de vraag kunt stellen wat erger is. Zaken met die vragen dienen zich met enige regelmaat aan bij de rechtbank. Dan zit de veroorzaker als verdachte van een strafbaar feit op dezelfde stoel waar even daarvoor nog een inbreker zat en na hem een straatrover. Met dezelfde strafrechters.
Het drama: man rijdt, even buiten de stad Groningen, met zijn hydraulische kraanwagen naar huis, het weekeinde tegemoet. Achter zijn machine rijden – lekker uit de wind met dertig kilometer per uur - twee 'bumperklevende' racefietsers. De chauffeur rijdt langs het huis van een vriend en besluit even aan te wippen. Daarom stuurt hij het gevaarte ietsje de berm in, aan de rechterkant van de smalle weg, remt af en komt na enkele meters tot stilstand. Doet de knipperlichten aan. Eén racefietser rijdt hem voorbij. De chauffeur rijdt nu achteruit. Hij bemerkt direct dat het mis is. Hij overrijdt de tweede racefietser. Die overlijdt.
Het openbaar ministerie acht de kraanchauffeur schuldig aan de dood van de vader van vier kinderen, zegt de verkeersofficier die ook haar werk doet. Zij stelt vast: hij ging er van uit dat het veilig was achteruit te rijden, maar dat was slechts een veronderstelling en daarmee is de chauffeur 'aanmerkelijk onvoorzichtig' geweest.
Het drama had anderhalf jaar geleden plaats. Dinsdag, want zo lang duren deze dingen, kwam het openbaar ministerie met de strafeis: een werkstraf van 100 uur en een voorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid van een jaar met een proeftijd van twee jaar.
De chauffeur kreeg het tijdens de zitting opnieuw te kwaad. Hij vindt dat hij niet aannemelijk onvoorzichtig is geweest, maar vindt het wel heel erg wat er is gebeurd. Hij was aanwezig op de begrafenis en met de nabestaanden heeft hij nog steeds nauwe contacten. De echtgenote van de racefietser, in de zittingszaal aanwezig, had de officier van justitie verzocht de chauffeur niet al te hard aan te pakken.
De rechtbank behandelde dinsdag meer drama's in het verkeer. In Noord-Groningen wordt op een kruising een vrouw op een fiets geschept door een streekbus. Het zicht was goed, maar de chauffeur, al 27 jaar als beroeps op de weg en nog nooit iets, ziet haar niet. Dat had wel gemoeten, want zij kwam van rechts. Laagstaande zon, dode hoek, wie zal het zeggen. De chauffeur piekert zich sinds de aanrijding suf hoe het heeft kunnen gebeuren. Niet alleen ongelukken, ook drama's zitten in een klein hoekje.
Deze fietser overleefde de aanrijding, maar is vijf dagen per week van huis vanwege revalidatie. Ze kan sinds kort weer een beetje praten.
Het openbaar ministerie vindt ook in deze zaak een straf, als normstelling, gerechtvaardigd. Want de buschauffeur is 'aannemelijk onoplettend' geweest en bovendien beroepschauffeur. Die moeten juist extra oplettend zijn. De reclassering rapporteerde ter aanvulling dat de buschauffeur een leven leeft volgens het boekje en ook geen vervelende jeugd heeft gehad. De eis: 120 uur werkstraf en ook hier een voorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid van een jaar.
Het aantal auto's is, zo is vandaag in het nieuws, in tien jaar tijd met een kwart toegenomen, de verkeersdrukte met zelfs een derde. Nederland is nog lang niet automoe, zo luidt de conclusie van het Centraal Bureau voor de Statistiek.
Rechtszaken over verkeersdrama's zouden rechtstreeks moeten worden uitgezonden op de televisie. Dan slaat de vermoeidheid vanzelf toe.
rob zijlstra